ဒြါရေျခာက္ေပါက္ ေမာဟမီးေတာက္ ၿငိမ္းေပ်ာက္ေစႏုိင္တာ ၀ိပႆနာ
ေလာဘမီးနဲ႔ ေဒါသမီးေလာင္ကြ်မ္းတဲ့အခါမွာ
သိသာျမင္သာလွေပမယ့္ ေမာဟမီး ေလာင္ေနတာကေတာ့ တယ္ၿပီးမသိသာ မထင္ရွားလွပါ ၊
ဆုိၾကပါစုိ႔ ၊ လိုခ်င္ ရခ်င္ သြားခ်င္ ေရာက္ခ်င္ ျဖစ္ခ်င္ေဇာ လြန္ကဲၿပီး
ေလာဘမီးအေလာင္ခံရတဲ့ပုဂၢိဳလ္မွာ အိပ္မေပ်ာ္ႏုိင္ပါ ၊ စိတ္ညစ္ စိတ္ဆုိး
ပူေဆြးမႈလြန္ကဲ ေဒါသမီး အုိးေပါက္ကြဲ ေလာင္ၿမိဳက္ေနရတဲ့အခါမွာလဲ ေနမထိ
ထုိင္မသာ အိပ္လုိ႔ မေပ်ာ္ႏုိင္ပါ ၊ အဲဒီလုိပဲ သူတုိ႔ရဲ႕ေလာင္ပုံက သိသာ
ျမင္သာရွိလွပါတယ္ ၊ ေမာဟမီးက်ေတာ့ ဖြဲမီးလုိပဲ ေလာင္ေနမွန္းေတာင္
မသိလုိက္တာက မ်ားပါတယ္။
မ်က္စိဒြါရမွာ ေမာဟမီးေလာင္ပုံကုိ ၾကည့္ၾကပါစုိ႔ ၊
အဆိုးႀကီး အေကာင္းႀကီးလဲ မဟုတ္လွတဲ့ မေကာင္းတေကာင္း သက္ရွိသက္မဲ့
အဆင္းရူပါရုံ တစ္ခုခုကုိ ေတြ႔ျမင္ရ တဲ့အခါမွာ ေမာဟမီးေလာင္တတ္ပါတယ္ ၊
ေမာဟဆုိတာ အမွန္တရားကုိ မသိ ၊ အမွားကုိ သိ ေတြေ၀ေနတဲ့သေဘာပါပဲ ၊ တကယ္
စင္စစ္မွာေတာ့ ဒီေမာဟဟာ ေလာဘေဒါသတုိ႔ထက္ ေၾကာက္စရာေကာင္းလွပါတယ္ ၊ မ်က္စိ
နား ႏွာ လွ်ာ ကုိယ္စိတ္လို႔ဆုိတဲ့ ဒြါရေျခာက္ပါး တံခါးေျခာက္ေပါက္မွာ
ထင္လာတဲ့ အဆင္း အသံ အနံ အရသာ အေတြ႔အထိ ဓမၼာရုံ ေတြအေပၚမွာ ေတြေ၀မိန္းေမာ
အမွန္သေဘာကုိ မသိႏုိင္လုိ႔ ဒီေမာဟမီးက စၿပီးေလာင္ လုိက္ေတာ့တာပါပဲ ၊
သူေလာင္ၿပီးမွ ေလာဘမီး သုိ႔မဟုတ္ ေဒါသမီးကုိ ဆက္ၿပီးေလာင္
ခြင့္ျပဳေပးလုိက္တာ သူပါပဲ ၊
သူမွ မစခဲ့ရင္ ေလာဘနဲ႔ေဒါသမီး ေလာင္ခြင့္ကုိ
မရွိႏုိင္ပါ ၊ ေမာဟက ေပးအပ္လာတဲ့ အေမြအႏွစ္ကုိ ေလာဘ သုိ႔မဟုတ္ ေဒါသက
ဆက္ခံရယူၿပီး ေလာင္ကြ်မ္းမႈ ကုိ ျပဳေနရတာပါ ၊ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔
ေကာင္းတဲ့အာရုံမွာေရာ မေကာင္းတဲ့အာရုံမွာပါ အမွန္တရားကုိ မသိမႈ အမွားကုိ
သိမႈဆုိတဲ့ ဒီေမာဟမီးက ဦးစြာပထမ ေလာင္ၿပီးကာမွ ေလာဘေဒါသေတြက
ေနာက္လုိက္ၿပီး ေလာင္ေနရတဲ့ အေနအထားမွာ ရွိေနပါတယ္ ၊ အဆင္းကုိ
ျမင္ရတဲ့အခါမွာ ရုပ္တရားအဆင္းပဲလုိ႔ မျမင္ဘဲနဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ သတၱ၀ါ မိန္းမ
ေယာက္်ား အဂၤါေျခလက္ လွ မလွ ပညတ္ႀကီးအေနနဲ႔ ျမင္လုိ႔ ေမာဟမီးက
စေလာင္ေတာ့တာပါ ၊ အဆင္းကုိ အဆင္းမွန္းသိ ျမင္ကာမွ်တင္ရပ္ၿပီး
ထုိထက္အပုိမျမင္ေစလိုပါ ၊ အဆင္းကလဲ ျဖစ္ၿပီးပ်က္ ၊ ျမင္စိတ္ကလဲ
ျဖစ္ၿပီးပ်က္နဲ႔ ပရမတ္အျမင္သန္ ျဖစ္ပ်က္မႈမွာ ဥာဏ္သြင္းၿပီး ရႈမွတ္လုိက္ရင္
ေမာဟမီးေလာင္ခြင့္ မရရွိႏုိင္ေတာ့ပါ။
နားေသာတမွာ ေမာဟမီးမဟာ
ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် အသံကုိ ၾကားေနရပါတယ္ ၊ အေကာင္းအဆုိး
ရုိးရုိးအသံ ၾကား ရတုိင္းမွာ သတိ ပညာ ကင္းမဲ့ေနမယ္ဆုိရင္
ေမာဟမီးေလာင္ေတာ့တာပါပဲ ၊ မ်ားေသာအား ျဖင့္ မိမိတုိ႔ ႏွစ္သက္တဲ့ အသံကုိ
ၾကားရရင္ ေလာဘမီးေလာင္ၿပီး မႏွစ္သက္တဲ့ အသံျဖစ္မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ေဒါသမီးက
ေလာင္လုိ႔ပါပဲ ၊ အလယ္အလတ္ မေကာင္းမဆုိး ၾကားၿမဲတုိင္းျဖစ္တဲ့
ရုိးရုိးအသံကုိၾကားရတဲ့အခါမွာ ရႈမွတ္မႈ မရွိက ေမာဟမီးက ေလာင္ၿမဲ ေလာင္လ်က္
ရွိေနမွာပဲ၊ ၾကားရတဲ့အခါမွာ သူက ဘယ္လုိေျပာတာပဲလုိ႔ အဓိပၸါယ္ေတြ
အက်ယ္ခ်ဲ႕ၿပီး ဘာသာျပန္ ၊ ငါ့နားနဲ႔ ဒီလုိဒီလုိကုိ ၾကားခဲ့ရတယ္လုိ႔
အတၱဆုိတဲ့ငါစြဲကုိ ေရွ႕တန္းတင္ ပညတ္အေပၚမွာတင္ပဲ စိတ္ကေရာက္
အမွန္တရားကင္းေပ်ာက္လုိ႔ ေမာဟမီး ေတာက္ ရတာပါပဲ။
၀ိပႆနာဥာဏ္ကိန္း ေမာဟမီးၿငိမ္း
ၾကားရတဲ့အသံကုိ အသံပဲလုိ႔သိ ၊ ဒီအသံေတြကလဲ
အကၡရာတစ္လုံးခ်င္း တန္းစီသီကုံးထားလုိ႔ ၀ါက်တစ္ခုျဖစ္ၿပီး အဓိပၸါယ္
ေဖာ္ေဆာင္ၾကတာပါ ၊ နားမွာ ၾကားေနရတဲ့ ဒီအသံေတြကုိ စူးစူးစုိက္စုိက္
ရႈမွတ္လုိက္မယ္ဆုိရင္ အကၡရာတစ္လုံးခ်င္း လ်င္ျမန္စြာ ျဖစ္ေပၚ
ခ်ဳပ္ေပ်ာက္သြားတာကုိ သိႏုိင္ပါတယ္ ၊ နာမည္ႀကီး ဆုိင္းဆရာက ဆုိင္းႀကီးကုိ
လ်င္ျမန္စြာ တီးသလို မထမအသံ ျဖစ္ၿပီးပ်က္ ေနာက္တခါ ဒုတိယအသံ ေနာက္ကလုိက္
ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေရွ႕အသံေပ်ာက္ၿပီး ေနာက္အသံေပၚ လ်င္ျမန္စြာနဲ႔ အသံေတြဟာ
ေပၚေပ်ာက္ ေပၚေပ်ာက္ ရွိေနျခင္းမွ်သာပဲ ၊ အသံရဲ႕ျဖစ္မႈ ပ်က္မႈ
အစီအရီေတြအေပၚမွာ ဥာဏ္ေရာက္သြားမယ္ဆုိရင္ ေမာဟေလာင္မီး ေလာင္ဖုိ႔အခ်ိန္ကုိ
မရွိနုိင္ေတာ့ပါဘူး ၊ ဥာဏ္ဆုိတာ အေမာဟကုိ ေျပာတာပဲ ၊ အေမာဟဆုိတာ
ေမာဟရဲ႕ဆန္႔က်င္ဘက္ပဲ ၊ သတိတရား ေရွ႕ထားၿပီး ေနာက္နားက ဥာဏ္က ကပ္ပါၿပီး
ရွိေနမယ္ဆုိရင္ ေမာဟျဖစ္ဖုိ႔ အခြင့္အလမ္း လုံး၀မရွိႏုိင္ေတာ့ပါ ၊ ဒါေၾကာင့္
ၾကားတုိင္းၾကားတုိင္းမွာ သတိပညာ အၿမဲကပ္ပါေနဖုိ႔ အေလ့အက်င့္လုပ္
ပြားမ်ားအားထုတ္ေပးသြားမယ္ဆုိရင္ ေမာဟမီး ေလာင္ခြင့္မရွိ ၊ အစြယ္အပြား
ေလာဘေဒါသမီးမ်ားလဲ ေလာင္ခြင့္ မရွိႏုိင္ေတာ့ပါ။
ႏွာေခါင္းေပါက္က မီးေမာဟ
မိမိတုိ႔ ေနထုိင္ရာ အလုပ္လုပ္ရာ ျဖတ္သန္းသြားလာရာ
ခ်က္ျပဳတ္ရာ ေနရာ ဌာနေတြမွာ ေကာင္းတဲ့အနံ႔ မေကာင္းတဲ့အနံ႔ ရွိႏုိင္သလုိ
မသိမသာ အနံမ်ဳိးေတြဆုိတာလဲ ရွိတတ္စၿမဲပါ ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ အနံ႔ေတြဆုိးဆုိး
ေကာင္းေကာင္း ၾကာေတာ့လဲ က်င့္သာရၿပီး ယဥ္သြားေတာ့တာပါပဲ ၊ အဲဒီအေပၚမွာ
အာရုံစူးစုိက္မႈ မျပဳေတာ့ဘဲ ဘာသိဘာသာ ေနလုိက္တယ္ဆုိရင္ ေတြေ၀မႈဆုိတဲ့
ေမာဟမီးေလာင္ဖုိ႔ အခြင့္အေရးေပးလုိက္သလုိ ျဖစ္သြားမွာပဲ ၊ မဆုိးမေကာင္း
မသိမသာ အန႔ံမ်ဳိးဆုိရင္ လ်စ္လ်ဴရႈပစ္တာက မ်ားတတ္လုိ႔ ေတြေ၀မႈ ေမာဟျဖစ္ဖုိ႔
စံခ်ိန္က မ်ားေနပါတယ္ ၊ ဒီလုိပါပဲ ၊ ေမာဟမီးဆုိတာ ၀ုန္းကနဲ ထေတာက္တတ္တဲ့
ေကာက္ရုိးမီး မဟုတ္ဘူး ၊ အေျမ့ေျမ့နဲ႔ ေလာင္ကြ်မ္းေနတဲ့ ဖြဲမီးနဲ႔ တူပါတယ္ ၊
မီးခုိးတေထာင္ေထာင္ မီးေတာက္မီးလ်ံ တ၀င္း၀င္း ေလာင္ကြ်မ္းေနတာ မဟုတ္ လုိ႔
အသိရခက္ေနပါတယ္ ၊ ပညာနဲ႔ အနီးကပ္ ဂရုစုိက္ၿပီး မၾကည့္မိရင္
ေလာင္အားေကာင္းၿပီး တာရွည္တတ္ပါတယ္ ၊ ေလာဘမီးနဲ႔ေဒါသမီးထက္ ၿငိမ္းသတ္ဖုိ႔
ခဲယဥ္းတယ္လုိ႔ ဆုိရမွာပဲ။
ႏွာေခါင္းေပါက္ကေမာဟမီး ၿငိမ္းသတ္နည္း
ႏွာေခါင္းေပါက္က ေမာဟမီး မေလာင္ရေအာင္ သတိေဆာင္ၿပီး
ထားရပါ့မယ္ ၊ က်င့္သားရၿပီးျဖစ္တဲ့ အနံ႔အေပၚမွာေရာ မသိသာ မထင္ရွားလွတဲ့
အနံ႔ေတြအေပၚမွာပါ လုံးလစုိက္လုိ႔ သတိထားၿပီး ဥာဏ္နဲ႔ရႈၾကည့္လုိက္မယ္ဆုိရင္
အနံ႔ဆုိတာ ပုဂၢိဳလ္ သတၱ၀ါ မဟုတ္ ၊ ပုံသ႑ာန္အေနနဲ႔လဲ ရွာမရပါဘူး ၊ အၿမဲတမ္း
တည္ရွိေနတဲ့ အနံ႔လဲ မဟုတ္ပါဘူး ၊ အနံ႔ေတြ တစ္န႔ံၿပီးတစ္န႔ံ
ဆက္ၿပီးထြက္ေနတာေတာင္မွ မိမိရဲ႕ဘက္ကုိ ေလက တုိက္လာပါမွ အနံ႔ကုိ ရႈရတာပါ ၊
နံ႔တဲ့ အရာ၀တၳဳ မီးစာေတြ ရွိေနလုိ႔သာ အနံ႔က ရွိရတာပါ ၊ အေၾကာင္းရွိလို႔
အက်ဳိးထင္ျခင္းမွ်ပါပဲ ၊ အေၾကာင္းကုန္ဆုံးေပ်ာက္ပ်က္သြားရင္ အက်ဳိးလဲ
ေပၚလာႏုိင္စရာ မရွိပါ ၊ အနံ႔ကုိ သိေနတဲ့ စိတ္ကလဲ တစ္စိတ္ၿပီးတစ္စိတ္
ျဖစ္ၿပီး ပ်က္ သိၿပီး ပ်က္ပဲ မဟုတ္ပါလား ၊ ဒီလုိနဲ႔ နံ႔သိပ်က္ နံ႔သိပ်က္
သေဘာကုိ ရႈျမင္ႏုိင္လုိက္မယ္ဆုိရင္ အနံ႔ရတုိင္း ပညာက ျဖစ္ေနတာပဲ ၊ ပညာဆုိတာ
အေမာဟပါပဲ ၊ မေတြေ၀ဘူး ၊ အမွန္တရားကုိ သိေနျခင္းပါ ၊ သိေနရႈေနသမွ်
ေမာဟမီးေလာင္ခြင့္ကုိ မရႏုိင္ေတာ့ပါ ၊ အင္မတန္ ေကာင္းတဲ့ မီးသတ္ကိရိယာ
တန္ဆာတစ္ခုပါပဲ။
လွ်ာေပါက္က မီးေမာဟ တရြရြ
စားေသာက္ရတာ ခံတြင္းေတြ႔ေတာ့ ေလာဘမီး ေဆြ႔ေဆြ႔ေလာင္ ၊
စားေသာက္ မေကာင္းတဲ့ အခါမ်ားက်ျပန္ေတာ့ ေဒါသမီးက တဖြားဖြား ၊ သတိလက္လြတ္
စားေသာက္ တုိင္းမွာ ေမာဟမီး တျဖတ္ျဖတ္ မျပတ္ေလာင္ၿမိဳက္ခံၾကရတယ္ ၊
စားေသာက္ေနက် အာဟာရေတြမုိ႔ စိတ္လႈပ္ရွားေလာက္ေအာင္ သိပ္ၿပီး
ႀကိဳက္လွတယ္လုိ႔ မဟုတ္သလုိ စားေသာက္ရတာ မေကာင္းလုိ႔ သိပ္ႀကီး
စိတ္ပ်က္ရေလာက္ေအာင္ မျဖစ္တဲ့ အေနအထားမွာ မသိမသာေလးနဲ႔ ေမာဟမီးက
ေလာင္ေနတာပါပဲ ၊ စားေသာက္ေနတုံး စိတ္ကူးေတြယဥ္ အျပင္ဗဟိဒၶမွာ
စိတ္ေတြေတာင္ေရာက္ ေျမာက္ေရာက္ စားေသာက္ေနတဲ့အေပၚ စူးစုိက္မႈ စိတ္၀င္စားမႈ
မရွိ အရသာကုိေတာင္ မသိလုိက္ႏုိင္တဲ့အခါလဲ ရွိေသး ၊ အဲဒီလုိ အေနအထား
မ်ဳိးမွာဆုိရင္လဲ ေမာဟမီးက ေလာင္ၿမဲေလာင္လ်က္ပဲ ၊ စားေသာက္ေနတုံး နာရီ၀က္
တစ္နာရီေလာက္ အခ်ိန္ကုန္ ၊ စားပြဲခုံေပၚရွိ အစားအေသာက္ေတြကသာ အကုန္ေျပာင္
သတိ ပညာကင္းကြာ စားေသာက္ၾကမယ္ဆုိရင္ အခ်ိန္ေရာ အစားအေသာက္ပါ သိပ္ၿပီး
ႏွေျမာဖုိ႔ ေကာင္းလွပါလိမ့္မယ္ ၊ ၀မ္းဗုိက္ကသာ ျပည့္ၿပီး အႏွစ္ကင္းမဲ့
သတိပညာမဖက္တဲ့ စားသုံးနည္း ေမာဟမီးရဲ႕ေလာင္စာ အက်ဳိးဆုိလုိ႔ ဗလာနတၳိ
ျဖစ္ရွိေနမွာပဲ။
လွ်ာေပါက္က ေမာဟမီး ၿငိမ္းသတ္နည္း
တစ္ေန႔တစ္ေန႔ကုိ ၄-၅-၆ႀကိမ္မွ် စားၾက ေသာက္ၾကနဲ႔
ခႏၶာကုိယ္ႀကီးကုိ ဆီးျဖည့္ ေဆးကု ျပဳစုေပးေနၾကရတယ္ ၊ သတိလက္လြတ္
ရႈမွတ္မႈမပါ စားၾက ေသာက္ၾကမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ေမာဟမီး တလႈိက္လႈိက္
ေလာင္ၿမဳိက္ၿပီးေနမွာပဲ ၊ ဘုရားေပးေတာ္မူတဲ့ နည္း အသုံးခ် သတိ သမၸဇညနဲ႔
စားေသာက္ႏုိင္ၾကမယ္ဆုိရင္ ေမာဟမီး ေလာင္ခြင့္ မရွိပါ ၊ စားနည္းေသာက္နည္း
နိသ်ည္းေတြကေတာ့ အင္မတန္မွ လြယ္ကူလွပါတယ္ ၊ အေလ့အက်င့္ လုပ္ေပးဖုိ႔သာ
လိုတာပါ ၊ အနည္းဆုံး စားတုိင္း ေသာက္တုိင္း ၀ါးမ်ဳိတုိင္းမွာ သတိေလးကပ္
ရႈမွတ္ေပးသြားရုံပါ ၊ ၀ါးေနရင္းလဲ ၀ါးမွန္းသိ ၊ ေသာက္ေနရင္းလဲ ေသာက္မွန္းသိ
၊ မ်ဳိေန ရင္းလဲ မ်ဳိမွန္းသိ ၊ သတိကပ္ ရႈမွတ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ ၀ါးခ်င္
ေသာက္ခ်င္ မ်ဳိခ်င္တဲ့ စိတ္အဆင့္ ဆင့္ ေၾကာင့္ ၀ါးမႈ ေသာက္မႈ မ်ဳိမႈ
အမူအရာေတြ ဆက္ခါဆက္ခါ လႈပ္ရွား ျဖစ္ပ်က္ေနရ တာလုိ႔ ရွင္းရွင္းႀကီး
သိျမင္ႏုိင္ပါတယ္၊ ရႈမွတ္တုိင္းမွာ ၀ါးခ်င္ စားခ်င္ ေသာက္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဆုိ
တဲ့ နာမ္တရားနဲ႔ လႈပ္ရွားေနတဲ့ ပါးစပ္ လွ်ာ သြားဆုိတဲ့ ရုပ္တရား ၊
ဒီနာမ္ရုပ္ႏွစ္ပါးမွ်သာ ရွိပါေပါ့လားဆုိတာလဲ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း
သိျမင္ႏုိင္ပါတယ္ ၊ နာမ္ရုပ္အစဥ္မွ်သာ ေၾကာင္းက်ဳိးဆက္စပ္ မျပတ္
ျဖစ္ပ်က္ေနတာကုိ ပုိပုိၿပီ သိလာရေလပါပဲ ၊ အသိတစ္လုံး၀င္လို႔ ေမာဟစင္ရတာပါပဲ
၊ ေမာဟမီး မေလာင္ေတာ့ရင္ ေလာဘေဒါသမီးေတြလဲ ေျပာင္ေတာ့ တာပါပဲ ၊ ဒါေၾကာင့္
စားတုိင္း ေသာက္တုိင္းမွာ သတိကပ္ ရႈမွတ္ႏုိင္ေအာင္သာ အေလ့အက်င့္ ျပဳေပးဖုိ႔
လိုပါတယ္ ၊ ဘယ္အရာမဆုိ အေလ့အက်င့္ ရသြားတယ္ဆုိရင္ ခက္ခဲတယ္ရယ္လုိ႔
မရွိေတာ့ပါဘူး ၊ အေလ့အက်င့္ မရွိလုိ႔ ေမ့ေမ့ေနတတ္တယ္ဆုိတာ ေမာဟပဲ
မဟုတ္ပါလား ၊ ေလ့က်င့္မျပတ္ သတိကပ္ ရႈမွတ္ေပးဖုိ႔သာ လုိပါေတာ့တယ္ ၊
တစ္ေန႔ကုိ သုံးေလးႀကိမ္ ၊ တစ္ႀကိမ္တစ္ႀကိမ္မွ ၃-၄ဆယ္မိနစ္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား
တစ္သက္တာ ကာလပတ္လုံး စားသုံးတတ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ က်င့္ေဆာင္သြားမယ္ဆုိရင္
ကုသိုလ္ေတြ အမ်ားႀကီးရ ဘာ၀နာတရားေတြ အပါး၀ ဒီဘ၀မွာတင္ တရားထူးရယူႏုိင္ခြင့္
ရွိေနပါတယ္ ၊ ဒီလုိသာ သတိကပ္ ရႈမွတ္ စားေသာက္သြားမယ္ဆုိရင္ အသက္ရွည္ၾကာ
စားေသာက္ေနရတာနဲ႔အမွ် စားေသာက္ေနတုံးခဏမွာပင္ မဂ္ေပါက္ဖုိလ္၀င္
နိဗၺာန္ျမင္ႏုိင္တဲ့အထိ အက်ဳိးရွိသြားေစႏုိင္ ေၾကာင္းပါဗ်ာ .
စားေသာက္တတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးပါလုိ႔ပဲ တုိက္တြန္းလိုက္ပါရေစ...။
ခႏၶာကုိယ္မွ မီးေမာဟ ေလာင္ပါမၾကာခဏ
မိမိတို႔ရဲ႕မ်က္ႏွာ ခႏၶာကုိယ္က ဘယ္ေလာက္ပဲ
အရုပ္ဆုိးေနေန ဘယ္လုိပဲ အုိရုပ္ေတြ ေပါက္ေပါက္ ေန႔ဆက္ရက္စဥ္
မြမ္းမံျပဳျပင္လုိ႔မဆုံး မွန္ၾကည့္လုိ႔ မမုန္းႏုိင္ မေမာႏုိင္
ၿပဳံးႏုိင္ၾကတုံးပါပဲ၊ ကုိယ္ကာယ မ်က္ႏွာအလွျပင္ အနိစၥနဲ႔အသုဘ တရားျပေနတာကုိ
လုံး၀ မျမင္ႏုိင္တာက ေမာဟမီး ေလာင္ေနတာပါပဲ ၊ မၿမဲတဲ့ ခႏၶာကုိယ္မုိ႔
မၿမဲတဲ့ လကၡဏာကုိ ျပၿမဲ ျပပါလ်က္ ေမာဟမီးေလာင္ေနလုိ႔ ျမင္ေအာင္
မၾကည့္ႏုိင္ပဲ ျဖစ္ရတယ္ ၊ ဒီအသုဘ ခႏၶာကုိယ္ ႀကီးေတာ့ျဖင့္ ေမြးတဲ့ေန႔က
စၿပီး ေသတဲ့ေန႔အထိ ဒြါရ ၉-ေပါက္ကေနၿပီးေတာ့ တစ္ေန႔မျပတ္ ယုိစီး အန္ထုတ္
ထြက္ေပၚလာတဲ့ မတင့္တယ္ဖြယ္ရာ အညစ္အေၾကးေတြကုိ သုတ္သင္ သန္႔ရွင္း
ေဆးေၾကာေနရတာကုိလဲ မေမာႏုိင္ မပန္းႏုိင္ မၿငီးေငြ႔ႏုိင္ ျဖစ္ေနၾကတယ္
ေမာဟရဲ႕ လက္ခ်က္ပဲ မဟုတ္ပါလား ၊ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ခႏၶာကုိယ္ႀကီးကုိ
သုတ္သင္ေပးရတာ ၊ အညစ္ အေၾကးစြန္႔ထုတ္ေပးရတာ ၊ ေရမုိးခ်ဳိးေပးရတာ ၊
မ်က္ႏွာသစ္ သြားတိုက္ေပးရတာ ၿငီးေငြ႔ လွၿပီလုိ႔ ညည္းျငဴသူ မရွိသေလာက္ပါပဲ ၊
ခႏၶာကြ်န္လုပ္ေနရတာကုိပဲ ေပ်ာ္ပုိက္ေန သလုိ ေတာင္ ရွိေသး ၊ အမွန္တရား
မသိတဲ့ ဒီေမာဟက တယ္ဆုိးလွပါလား ၊ ခႏၶာကုိယ္ အတြက္ ၀ယ္ယူသုံးေဆာင္ထားတဲ့
အ၀တ္အစား ဥစၥာပစၥည္း ေနရာထုိင္ခင္း အေတြ႔အထိ စတာ ေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ပင္
ၾကာေညာင္း ေဟာင္းႏြမ္း ယုိယြင္းေနေပမယ့္လုိ႔ မသိမသာနဲ႔ သာယာ ေက်နပ္ ႏွစ္သက္
အားက်ေနတာခ်ည္းပဲ ၊ ေမာဟတရားရဲ႕ဖုံးကြယ္မႈေၾကာင့္ အမွန္ တရားကုိ
မျမင္ႏုိင္ ၊ ဓမၼဘက္ကုိ မလွည့္ႏုိင္ၾကဘူး ၊ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်
ေမာဟမီးေလာင္ကြ်မ္း ေနတာကုိ မသိမျမင္ႏုိင္ေတာ့ မီးပုံကုိ
တုိးေ၀ွ႔၀င္ေရာက္ေနၾကတဲ့ ပုိးဖလံပမာလုိ ျဖစ္ၾကရရွာ ပါေတာ့တယ္။
ခႏၶာကုိယ္မွ မီးေမာဟ ၿငိမ္းသတ္ၾက
ခႏၶာကုိယ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သတိမထား ရႈမွတ္ပြားမ်ားမႈ
မရွိရင္ ေမာဟမီးက ေလာင္ေတာ့တာပါပဲ ၊ အိပ္ရာထခ်ိန္မွ အိပ္ရာ၀င္
အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့အခ်ိန္ထိ ခႏၶာ ကုိယ္ႀကီး ထိေတြ႔ လႈပ္ရွား သြားလာ ဆန္႔ေကြး ၊
ပူေႏြး ေအးစက္ သက္ေတာင့္သက္သာ ရွိ မရွိ အျဖစ္ သနစ္ေတြမွန္သမွ် သတိထားၿပီး
ရႈမွတ္ေပးရပါ့မယ္ ၊ ထိေတြ႔ လႈပ္ရွားစသည္မ်ားကုိ ပစၥဳပၸန္ က်က်
ရႈမွတ္တုိုင္းမွာ မိန္းမ ေယာက္်ား သူ ငါ ေျခလက္သည္ မျမင္ေတာ့ဘဲ ရုပ္တရားနဲ႔
နာမ္တရားမွ်သာ အမွန္တကယ္ ရွိပါတယ္ဆုိတာ ျမင္ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္ ၊
ရုပ္တရားဆုိတာ သိတတ္တဲ့သေဘာ မရွိဘဲ စိတ္ဆုိတဲ့ နာမ္တရားရဲ႕အလုိက်အတိုင္း
ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ ရုပ္ခႏၶာေတြရဲ႕အပုိင္းမွာ ၀ါေယာဓာတ္လုိ႔ဆုိတဲ့ ေလက
ျပန္႔ႏွံ႔ၿပီး လႈပ္ရွား သြားလာ ေကြးျခင္း ဆန္႔ျခင္းအမႈေတြ
ျဖစ္ေပၚေနရျခင္းပါပဲ ၊ ျဖစ္ေစလုိတဲ့ စိတ္ဆုိတဲ့ နာမ္တရားေတြရဲ႕ အဆင့္ဆင့္
ျဖစ္ေပၚလာမႈေၾကာင့္ လႈပ္ရွားသြားလာ ဆန္႔ျခင္းေကြးျခင္းစတဲ့ ရုပ္တရားေတြ
အဆင့္ဆင့္ ျဖစ္ေပၚလာရတဲ့ သေဘာပါပဲ ၊ ဒီလုိအမွန္တကယ္ရွိတဲ့ ရုပ္တရားကုိ
နာမ္တရား ဆုိတဲ့စိတ္က သိသိေနသမွ် အေမာဟလုိ႔ဆုိတဲ့ ဥာဏ္က ျဖစ္ျဖစ္ေနတာပဲ ၊
အသိ, ဥာဏ္, ပညာ, ၀ိဇၨာ, အေမာဟဆုိတာ အဓိပၸါယ္တူေတြပါ ၊ ဒါေၾကာင့္
အမွန္ရွိတရားကုိ သိေနသမွ် အေမာဟပါပဲ ၊ အေမာဟဆုိတာ ေတြေ၀မႈမရွိ
အမွန္သိဆုိတာပါပဲ ၊ အေမာဟ ဆက္ခါမျပတ္ ျဖစ္ေနကာမွေတာ့ ေမာဟလုိ႔ဆုိတဲ့
အမွန္တရားအေပၚမွာ ေတြေ၀ေနမႈ မသိမႈ ပုဂၢိဳလ္ သတၱ၀ါ မိန္းမ ေယာက္်ား
ေျခလက္အဂၤါအေနအားျဖင့္ အမွားသိေနမႈ အျဖစ္မွ ကင္းေ၀းရပါေတာ့ တယ္ ၊ အဲဒီအမွန္
မသိ ၊ အမွားသာ သိေနတဲ့ ေမာဟတရားေၾကာင့္ လိုခ်င္မႈဆုိတဲ့ ေလာဘမီး ေတြေတာက္
စိတ္ဆုိးစိတ္ေကာက္ အလုိမက်ျခင္းလို႔ဆုိတဲ့ ေဒါသမီးေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ လိုက္လာ
ေလာင္ကြ်မ္းေတာ့တာပါပဲ ၊ ဒါေၾကာင့္ အဦးအစ ေမာဟမီး အေလာင္မခံရေအာင္
အၿမဲမျပတ္ သတိကပ္ၿပီး ရႈမွတ္ပြားမ်ားအားထုတ္ၾကပါစုိ႔...။
ႏွလုံးအိမ္မွ မီးေမာဟ
မ်က္စိ နား ႏွာ လွ်ာ ကုိယ္မွ ေမာဟမီးေလာင္ပုံနဲ႔
ၿငိမ္းသတ္ပုံကုိ အက်ဥ္းမွ် တင္ျပၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ႏွလုံးအိမ္မွာ
ေမာဟမီးေလာင္ပုံကုိ ဆက္ၿပီးတင္လုိပါတယ္ ၊ ႏွလုံး အိမ္မွ
ေမာဟမီးေတာက္ကေတာ့ျဖင့္ တေျဖာက္ေျဖာက္ တျဖန္းျဖန္းနဲ႔ ေလာင္ကြ်မ္းမႈ
အသန္ဆုံးပါပဲ ၊
လူေတြက သိပ္ၿပီး စိတ္ကူးယဥ္တတ္ၾကပါတယ္ ၊ အတိတ္က
ႀကဳံေတြ႔ ျဖတ္ သန္းလာခဲ့ရတဲ့ အေကာင္းအဆုိးအဖုံဖုံ ဘ၀ဇာတ္ခုံမ်ဳိးစုံကုိ
အပ္ေၾကာင္ထပ္ေအာင္ ျပန္ ေျပာင္းစိတ္ကူးလုိ႔ ၾကည္ႏူး၀မ္းသာျဖစ္ရလုိက္
စိတ္ထိခုိက္ဖြယ္ နာက်ည္းဖြယ္ ၀မ္းနည္း ဖြယ္ရာေတြ ျဖစ္လုိျဖစ္နဲ႔
ပစၥဳပၸန္မွာ ျဖစ္ေပၚျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ရုပ္နာမ္ခႏၶာအေၾကာင္း မသိႏိုိင္
မျမင္ႏုိင္ရွာၾကပါ ၊ အတိတ္အေၾကာင္း ျပန္ေျပာင္းသတိရ စၿမ့ဳံျပန္လုိ႔
ၿပီျပန္းေတာ့ အနာဂတ္ အေရးကုိ ေမွ်ာ္ေတြးၿပီး ႀကံျပန္ပါၿပီ ၊ မျဖစ္ေပၚေသးတဲ့
အျဖစ္အပ်က္ အေျခအေနကုိ မွန္းေမွ်ာ္ ႀကံဆၿပီး ပူေဆြးရ စုိးရိမ္ရနဲ႔
စိတ္ဒုကၡကုိ ႀကိဳတင္ရယူ ဖန္တီးယူတတ္ၾကပါတယ္ ၊ တခါ တေလက်ျပန္ေတာ့ ေလထဲမွာ
တုိက္အိမ္ေဆာက္လုိ႔ စိတ္ကူးေတြယဥ္လုိက္တာလဲ ေျပာ မေနနဲ႔ေတာ့
ေဘးပတ္၀န္းက်င္ေတြကုိလဲ ေမ့ ၊ ကုိယ့္နာမည္ေခၚတာကုိေတာင္ မၾကား ႏုိင္ ၊
ေမာဟစိတ္ေတြ အႀကီးအက်ယ္ျဖစ္ ၊ ပ်ံလြင့္ ယုံမွားစိတ္ေတြ ထင္တုိင္းႀကဲ
ကုိယ္နဲ႔စိတ္ မကပ္ ႏုိင္ေတာ့ဘဲ ျပာပုံေလတုိက္လုိက္သလုိ စိတ္ေတြက
ေတာင္ေရာက္ေျမာက္ေရာက္လုိ႔ ပါပဲ ၊ ဒါဟာ ျဖစ္ေပၚဆဲ ရုပ္နာမ္ဓမၼ သဘာ၀ေတြကုိ
မသိႏုိင္ မျမင္ႏုိင္ဘဲ ေမာဟဆုိတဲ့ ကိေလသာ မီး ဖိစီးေလာင္ကြ်မ္းေနျခင္းပါပဲ
မဟုတ္ပါလား။
ႏွလုံးအိမ္မွ မီးေမာဟ ကင္းပေစရမည္
ႏွလုံးအိမ္မွ ေမာဟမီးကုိ သတိပ႒ာန္နည္းနဲ႔
ၿငိမ္းသတ္ပစ္ရမယ္ ၊ အမွန္တရား ေတြကုိ မျမင္သမွ် မသိသမွ် ၊
ရႈမွတ္သိျမင္သင့္တဲ့ ရုပ္နာမ္သဘာ၀ေတြကုိ ရႈမွတ္သိျမင္ဖုိ႔ ေမ့ေမ့ေနၾကတာကလဲ
ေမာဟရဲ႕ လက္ခ်က္ပါပဲ ၊ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ ႏွလုံးအိမ္မွ ေမာဟမီး
အေလာင္မခံရေအာင္ မိမိရဲ႕စိတ္ကုိ မျပတ္ၾကည့္ရႈေပးပါ ၊ ဒီေမ်ာက္စိတ္ကုိ
လက္လြတ္စပယ္ လႊတ္မထားသင့္တာ အမွန္ပါ။
ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ အာရုံေကာင္းနဲ႔ ေနႏုိင္ေအာင္
ေလ့က်င့္ေပးရမယ္ ၊ စိတ္ကုိ အအားမေပးဘဲ မိမိတို႔ အလြတ္ႏႈတ္တက္ရထားတဲ့
သံေ၀ဂဂါထာေတြ ဘုရားစာေတြ ပရိတ္ေတြ ပ႒ာန္းေတြကုိ ရြတ္ဆုိလုိ႔ သတၱ၀ါေတြ
က်န္းမာခ်မ္းသာေအာင္ ေမတၱာပုိ႔သလုိ႔ ေနေနသမွ် ကုသုိလ္ေတြ
တပုံႀကီးရေတာ့တာပါပဲ ၊ ဒါဟာ အာရုံေကာင္းမွာ စိတ္ကုိသြင္းထားလုိက္တဲ့
သေဘာပါပဲ ၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေျပာရရင္ မိမိရဲ႕စိတ္ထဲမွာ အာရုံေကာင္းေတြ
သြင္းထားေပးလုိက္တဲ့သေဘာပါ ၊ ဒီလုိဆုိ စိတ္ေတြပ်ံ႕လြင့္ေတြေ၀မႈမရွိ ၊
ေမာဟမီး ေလာင္ျငိစရာ အေၾကာင္း မရွိႏုိင္ေတာ့ပါ၊ ဒါေတြဟာ လူတုိင္းလူတုိင္း
လုပ္ႏုိင္တဲ့ ကိစၥပါပဲ ၊ ဒါေပမယ့္လုိ႔ ေမ့တတ္တာရယ္ အေလ့အက်င့္မရွိလုိ႔
မလုပ္ျဖစ္တာရယ္ေၾကာင့္ တန္ဘုိးရွိတဲ့ အခ်ိန္ကုိ အသုံးမခ်ႏုိင္ၾကဘဲ
ကုန္လြန္ၾကရတယ္ ၊ တန္ဘုိးရွိတဲ့ ဘ၀ကုိ ရရွိၿပီး ျဖစ္ေနတဲ့ ဒုိ႔တေတြဟာ
တန္ဘုိးရွိလွတဲ့ တရားကုိ ရရွိေအာင္ ႀကဳိးစားသင့္လွပါတယ္ ၊ ႏွလုံးသားမွာ
ေမာဟမီး အေလာင္ခံၿပီး စိတ္ကူးယဥ္ ေပ်ာ္ပုိက္ေနလုိ႔ မသင့္တာ အမွန္ပါ ၊
ေမာဟမီး မေလာင္ရေလေအာင္ အေကာင္းတကာ့ အေကာင္းဆုံးကေတာ့ ပစၥဳပၸန္မွာ
ျဖစ္ေပၚလာေနတဲ့ ထင္ရွားတဲ့ ရုပ္တရား နာမ္တရားေတြကုိ မျပတ္တမ္း
ရႈမွတ္ေနျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ၊ တရံမဆဲ အၿမဲမျပတ္ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ရုပ္နာမ္ဓမၼ
ဒုကၡသစၥာ အမွန္တရားကုိ သိသိၿပီးေနျခင္းဟာ မဂၢသစၥာကုိ ပြားမ်ားေနျခင္းပါ ၊
ဒုကၡတရားကုိ ရႈမွတ္ သိျမင္ေပးေနသမွ် ေမာဟမီးေတြ ခဏၿငိမ္း ေခတၱၿငိမ္းရာကေန
ထာ၀ရၿငိမ္းတဲ့အထိ ျဖစ္သြားႏုိင္ပါတယ္ ၊ ေလ့က်င့္ပြားမ်ား
အားထုတ္ၾကပါစုိ႔.....။
(တအာင္း-အေမရိကန္ဆရာေတာ္ဦးေဇယ်သုတ ဓမၼာစရိယ၊ B.A India ၊ M.A Srilanka ၊ A.G.S USA)
