ပရိတ္ရြတ္ဆိုျခင္း အက်ိဳးေက်းဇူးႏွင့္ ရွိသင့္သည့္ အဂၤါရပ္မ်ား

(ဘဒၵႏၲ ၀ါယမသာရ ေျဖဆိုသည္)

(ေမး) (ပရိတ္ရြတ္ရာ၌)
အရွင္ဘုရား၊ ပရိတ္ကို အသံထြက္ မရြတ္ဆိုဘဲ စိတ္ထဲက ရြတ္ဆိုျခင္းသည္ အက်ိဳးအတူတူ ရ-မရ သိလိုပါသျဖင့္ ေမတၱာေရွ႔ထား၍ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါရန္ ရိုေသစြာ ေလွ်ာက္ထားပါသည္ဘုရား။
(ဦးေမာင္ဦး-ေတာင္ငူ)

(ေျဖ) ပရိတ္တရားေတာ္မ်ားသည္ ရြတ္ဖတ္နာယူဖို႔ရန္ အဓိကျဖစ္ပါသည္။ ရြတ္ဖတ္နာယူရာ၌ပင္ ရြတ္ဖတ္သူ၏အဂၤါႏွင့္ နာယူသူ၏တို႔အဂၤါမ်ား သတ္မွတ္ရာတြင္ အဂၤါတခုအေနျဖင့္ ပုဒ္၊ ပါဌ္၊ အကၡရာ ပီသမွန္ကန္ေအာင္ ရြတ္ဆိုရမည္ဟု ပါရွိသျဖင့္ ရြတ္ဖတ္မွသာ ပရိတ္အက်ိဳးတရား အျပည့္အ၀ ရႏိုင္ပါသည္။ စိတ္ျဖင့္ (ႏွလံုးသြင္း ဆင္ျခင္ျခင္းျဖင့္) တရားႏွလံုးသြင္း ဆင္ျခင္ေသာ မေနာကံကုသိုလ္ ျဖစ္ပါသည္။
ပုဒ္၊ ပါဌ္၊ အကၡရာ ပီသမွန္ကန္ေအာင္ ရြတ္ဆိုပါေလ။

ရြတ္ဖတ္သူတို႔၏ အဂၤါ ၃-ခ်က္ကား-
(၁) ပုဒ္၊ ပါဌ္၊ အကၡရာ ပီသမွန္ကန္ေအာင္ ရြတ္ဆိုျခင္း။
(၂) အနက္ အဓိပၸါယ္ကို သိရွိနားလည္ျခင္း။
(၃) ပရိတ္နာယူသူတို႔အေပၚ ေမတၱာကရုဏာရွိျခင္းတို႔ ျဖစ္ပါသည္။

နာယူသူတို႔၏ အဂၤါ ၃-ခ်က္ကား-
(၁) ပဥၥာနႏၲရိယကံႀကီး ၅-ပါးမွ လြတ္ကင္းျခင္း။
(၂) နိယတမိစၧာဒိ႒ိ အယူမွား မရွိျခင္း။
(၃) ပရိတ္တရားေတာ္ကို အေလးအနက္ ယံုၾကည္ျခင္းတို႔ ျဖစ္သည္။
ဤအဂၤါ ၆-ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုမွ ပရိတ္တန္ခိုးေတာ္ ထက္ျမက္ပါသည္။
...................................

http://www.mawluu.com/2010/03/blog-post_3525.html
ကူးယူေဖာ္ျပသည္။

Posted by မူၾကိဳဆရာ at 9:03 AM

သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာ (၇) ျဖာ။

သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာ (၇) ျဖာမွာ==
၁။ သဒၶါ = ရတနာသံုးပါးဂုဏ္ကို ယံုၾကည္ျခင္း။ ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယံုၾကည္ျခင္း။
၂။ သီလ = ပဥၥသီလ၊ အဌဂၤသီလႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္း။
၃။ သုတ = အၾကားအျမင္ မ်ားျခင္း။
၄။ စာဂ = ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲျခင္း။

၅။ ပညာ = ေလာကီ ေလာကုတၱရာ ပညာႏွစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္း။
၆။ ဟီရိ = သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ကဲ့ရဲ႕မည္ကို ရွက္ျခင္း။
၇။ ၾသတၱပၸ = ပစၥဳပၸန္ သံသရာေဘးကို ေၾကာက္လန္႔ျခင္း၊ မေကာင္းမွဳကို လန္႔ျခင္း။
  {ဒဂုန္-ဦးထြန္းျမင့္ တည္းျဖတ္ေသာ သုခမွတ္စုမွ ေကာက္ႏုတ္ေရးသားပူေဇာ္ပါသည္။ }
   (မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
                    ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)

     ဦးသိန္းေ၀။
           http://www.facebook.com/damanadi.tk
          http://www.damanady.tk/ (ဓမၼနဒီ)တြင္လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။

Posted by ဦးသိန္းေ၀ at 8:05 PM

ေမတၱာကို စနစ္တက်နဲ႔ပြားျပီး စိတ္ရဲ႕ထြက္ေပါက္ကို ရွာမယ္

★ ဘုန္းၾကီးတို႔ေတြ ရံဖန္ရံခါ စိတ္ထဲမွာ အလိုမက်မႈဆိုတာ ျဖစ္တယ္။ထိုအလိုမက်မႈဟာ ၾကီးထြားလာရင္ ေပါက္ကြဲတယ္။ ဒါကိုေဒါသ ဗ်ာပါဒ လို႔ေခၚတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ စိတ္ကေလး ပ်က္စီးလာတယ္။ စိတ္ရဲ႕အလိုက်မႈကို တခ်ိဳ႕က ကိုယ္မေက်နပ္တဲ့ဟာကို တျခားဟာနဲ႔ အစားထိုးတယ္။ သို႔မဟုတ္ မေက်နပ္တဲ့သူကို အနိဳင္ယူလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီအနိဳင္ယူလိုက္တာ စိတ္ရဲ႕ ထြက္ေပါက္မဟုတ္ဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားက "နိႆရဏံ ဧတံ ဗ်ာပါဒႆ ယဒိဒံ ေမတၱာ ေစေတာ၀ိမုတၱိ" တဲ့။ စိတ္ထဲမွာ အလိုမက်တဲ့ ဗ်ာပါဒရဲ႕ထြက္ေပါက္အစစ္က
ေမတၱာပါတဲ့။ ေမတၱာပြားရမယ္တဲ့။ ေမတၱာပြားျခင္းျဖင့္ ဗ်ာပါဒရဲ႕ ထြက္ေပါက္ကို ရရိွနိဳင္တယ္တဲ့။

★ ေမတၱာဆိုတဲ့ေနရာမွာ ေမတၱာရဲ႕စြမ္းရည္သတၱိေတြဟာ အဆင့္ဆင့္ရိွတယ္ ဆိုတာကို သတိထားဖို႔လိုတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေမတၱာနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ေလ့က်င့္နည္း အက်ဥ္းေလးကို ေျပာျပရယ္ဆိုရင္ - ပထမလုပ္ရမွာက ကိုယ့္ရဲ႕သႏၲာန္မွာ ေမတၱာဆိုတဲ့အရာကို ေတြေအာင္ရွာဖို႔လိုတယ္။ အရပ္ထဲမွာေျပာတဲ့ တဏွာရာဂနဲ႕ခ်စ္တဲ့ေမတၱာနဲ႔ ေရာေထြးသြားတတ္တယ္။ ဘာက၀င္ျပီး ေမတၱာေယာင္ ေဆာင္တတ္သလဲဆိုေတာ့ ရာဂက၀င္ျပီး ေမတၱာေယာင္ ေဆာင္တတ္တယ္။ လွည့္စားမႈလို႔ေခၚတယ္။

ရွင္သီ၀လိမေထရ္ျမတ္ႀကီးကို ကိုးကြယ္ၾကမည္ဆိုလွ်င္။

        ရွင္သီ၀လိ မေထရ္ျမတ္ႀကီးသည္ လာဘ္အရာ၌ ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ထူး ခ်ီးျမင့္ခံယူ ရရွိေတာ္မူေသာ
ရဟႏၱာ အရွင္ျမတ္ႀကီး ျဖစ္ပါ၏။ အရွင္ျမတ္ႀကီးသည္ ၀ိပႆီ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္
ကတည္းက ဘုရားရွင္ႏွင့္ သံဃာေတာ္မ်ားကို အလွဴႀကီးေပး၍ လဘ္လာဘ ေပါမ်ားေသာအရာ
တြင္ အသာဆံုး၊ အျမတ္ဆံုး ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ကို ရရွိႏိုင္ပါေၾကာင္း ဆုေတာင္းခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ဘ၀

ေပါင္းမ်ားစြာ ပါရမီကို ျဖည့္ဆည္းေတာ္မူခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဧတဒဂ္ရ  ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ႀကီးျဖစ္
ေတာ္မူပါ၏။ ရွင္သီ၀လိ အရွင္ေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ပါရမီေတာ္ကား ထူးကဲလြန္းလွပါ၏။ ဆန္းၾကယ္
လြန္းလွပါ၏။ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္က သီ၀လိသတိုးသားငယ္အား ရွင္သာမေဏအျဖစ္ သြတ္
သြင္းခ်ီးျမင့္ရာတြင္ တစပဥၥက ကမၼဌာန္းစီးျဖန္းေစၿပီး ဆံခ်ေပးပါ၏။ ယင္းသို႔ ဆံခ်ေပးရာ ေခါင္း
မွဆံပင္ ေလးပံုတစ္ပံုေလာက္ ကုန္ေသာအခါ ေသာတာပတၱိမဂ္ကိုရသည္။ တစ္၀က္က်န္ေသာအ
ခါ သကဒါဂါမိမဂ္ရ၏။ ဆံခ်ၿပီးစီးသြားေသာအခါ အရဟတၱမဂ္ကိုရၿပီး ရဟႏၱာျဖစ္သြားပါသည္။

ခ်မ္းသာေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရပါသလဲ

                                                      လြန္ေလျပီးေသာအခါ ဗာရာဏသီျပည္၌ ျဗဟၼဒတ္မင္း မင္းျပဳစဥ္ ဘုရားေလာင္းသည္ အလြန္ခ်မ္းသာေသာ သူေဌးျဖစ္၏။ သူ၏ အသက္ခုနစ္ႏွစ္သားသည္ အလြန္ဉာဏ္ပညာၾကီး၏။ အက်ိဳးရွိေအာင္လည္း ျပဳတတ္၏။ ထိုသူေဌးသားသည္ တစ္ေန႕ သူ၏ ဖခင္အား   "ဖခင္ --- ခ်မ္းသာေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရပါသလဲ" ဟုေမး၏။ ထိုကဲ့သို႕ ေမးေသာအခါ ဘုရားေလာင္းျဖစ္ေသာဖခင္က သားအား --- " သားေမာင္ ---

(၁) က်န္းမာျခင္းဆိုတဲ့ အျမတ္ဆုံးလာဘ္ကို အလိုရွိရမယ္။

(က်န္းမာေရး ေကာင္းရမယ္။)
(၂) ကိုယ္က်င့္သီလကိုလည္း အလိုရွိရမယ္။

(ကိုယ္က်င့္တရား ေကာင္းရမယ္။)
(၃) ပညာရွိတို႕ရဲ့ ဩဝါဒတရားကို အလိုရွိရမယ္။

(နာခံမွတ္သားရမယ္။)
(၄) အျမင္အၾကားကိုလည္း အလိုရွိရမယ္။

( ဆည္းပူးရွာေဖြရမယ္။
(၅) သုစ႐ိုက္သုံးပါးကိုလည္း အလိုရွိရမယ္။
(ကုသိုလ္အျမဲျပဳေနရမယ္)။
(၆) မပ်င္းမရိျခင္းကိုလည္း အလိုရွိရမယ္။

(မပ်င္းရိရဘူ:)

ဒီတရားေျခာက္ပါးဟာ စီးပြါးျဖစ္ျခင္းရဲ့ အလြန္မြန္ျမတ္တဲ့ အေၾကာင္းပဲ"
ဟု ေျဖၾကား၏။

လူသာခ်င္းတူပါလွ်က္ ကံကြဲျပားျခားနားပံု

သုဘလုလင္၏ ေလ်ာက္ထားခ်က္
ျမတ္စြာဘုရား….၊  ဤေလာက၌ ေနထိုင္ၾကသူ အေပါင္းတို႔သည္ လူအခ်င္းခ်င္း တူညီၾကပါလ်က္ အရာရာ၌  ညီတူညီမွ် မဟုတ္မူ၍ အယုတ္၊ အလတ္၊ အျမတ္ ကြဲျပား ထူးျခားေနၾကပါသည္။

ကြဲျပားျခားနားပံု ---

၁ (က) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ အသက္တို၍၊
   (ခ) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ အသက္ရွည္ပါကုန္သည္။
၂ (က) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ မက်န္းမမာ အနာေရာဂါ မ်ား၍၊

   (ခ) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ ေရာဂါ ကင္းရွင္း က်န္းမာျခင္း ရွိၾကပါသည္။
၃ (က) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ အရုပ္ဆိုး၍၊
    (ခ) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ အဆင္းလွၾကပါသည္။
၄ (က) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ ဘုန္းတန္ခိုးနည္းပါး၍၊
   (ခ) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးၾကပါသည္။
၅ (က) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ ဆင္းရဲႏြမ္းပါး၍၊
   (ခ) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ ေပါမ်ား ႄကြယ္ဝၾကပါသည္။
၆ (က) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ အမ်ဳိးယုတ္နိမ့္၍၊
   (ခ) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ အမ်ဳိးျမင့္ျမတ္ၾကပါသည္။
၇ (က) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ ပညာ ၪာဏ္နည္းပါး၍၊
   (ခ) အခ်ဳိ ႔သူတို႔မွာ ပညာ ၪာဏ္မ်ားျပားလွပါသည္။

စိတ္ဓာတ္မြန္ျမတ္မွ လုပ္ငန္းလည္း မြန္ျမတ္ပါလိမ့္မယ္။

        မြန္ျမတ္တဲ့ လုပ္ငန္းတြင္ စိတ္ထား ျဖဴစင္မွဳအတြက္ စိတ္ရဲ႕အညစ္အေၾကးကို သန္႔
စင္ေစရပါမယ္။ ခႏၶာကိုယ္ အညစ္အေၾကး ကင္းစင္မွဳထက္ စိတ္အညစ္အေၾကး ကင္းစင္မွဳ
ဟာ ပိုအေရးႀကီးပါတယ္။ ဆိုပါစို႔ .. ေဆၚရံုႀကီးမွာ ေဆးကုသတဲ့ လုပ္ငန္းဆိုတာ ေရာဂါျဖစ္
ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ေရာဂါေပ်ာက္ေအာင္ ကုသေပးတာဆိုေတာ့ လုပ္ငန္းအေနနဲ႔  အလြန္မြန္

ျမတ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ထို လုပ္ငန္းမြန္ျမတ္မွဳဟာ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ေပါင္းစပ္လိုက္မွ ပိုၿပီးေတာ့
မြန္ျမတ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေကာင္းျမတ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ လုပ္မယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ကုသိုလ္ရတဲ့ လုပ္ငန္း
ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ အလြန္မြန္ျမတ္ပါတယ္။
         ဘုရားလက္ထက္ေတာ္က ေက်ာင္းေတြမွာဆိုလို႔ရွိရင္ “ဂိလာနသာလာ” လို႔ေခၚတဲ့
အေဆာင္ရွိပါတယ္။ အခုလို စနစ္တက် ေဆာက္ထားတဲ့ ေဆးရံုႀကီးေတြေတာ့ မဟုတ္ပါ။
သို႔ေသာ္ မက်န္းမာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ သီးသီးသန္႔သန္႔ ေနဖို႔ အေဆာက္အဦးကေတာ့ ရွိပါတယ္။
အဲဒါကို စာေပက်မ္းဂန္မွာ “ဂိလာနသာလာ” လို႔ ေခၚပါတယ္။
         “သာလာ” ဆိုတဲ့ စကားလံုးကေတာ့ အေဆာက္အဦးလို႔ ရည္စူးတာပါ။ အခုေခတ္ေတာ့
“သာလာ” ကို ဇရပ္လို႔ပဲ ဘာသာျပန္ေနၾကပါတယ္။ ဘုရားလက္ထက္မွာ “သာလာ” ဆိုတာ
စည္းေ၀းတဲ့ခန္းမကိုလည္း ေခၚပါတယ္။ “ဥပဌာန သာလာ” လို႔ ေခၚပါတယ္။ အဲ ဂိလာနရဟန္း
ေတြေနဖို႔  ေဆာက္ထားတဲ့ဟာကိုလည္း “ဂိလာန သာလာ” လို႔ ေခၚပါတယ္။ အဲဒီ ဂိလာန သာ
လာကို ျမတ္စြာဘုရားက မၾကာခဏ ၾကြသြားၿပီးေတာ့ အားေပးစကား ေျပာတယ္။ ကိုယ္တိုင္
လည္း ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္တယ္။
         ဒါ လူသားေတြအခ်င္းခ်င္း ၾကင္နာတရားထားလို႔ အလြန္မြန္ျမတ္တဲ့ လုပ္ငန္းတစ္ခုလို႔
ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာၾကားထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အလိုေတာ္ကို သိရွိၾက
တဲ့ ဗုဒၶရဲ႕တရားေတာ္ေတြကို ဖြင့္ဆိုတဲ့ “အဌကထာ” တို႔၊ “ဋီကာ” က်မ္းေတြကို ေရးသားၾကတဲ့
ဆရာေတာ္ႀကီးေတြက “ဂိလာႏုပဌာနံ ဗုဒၶပၸသတၳံ” သူနာကို ျပဳစုတဲ့ လုပ္ငန္းကို ဘုရားက အင္
မတန္မွ ခ်ီမြမ္းပါတယ္တဲ့။ ဘယ္ေလာက္ခ်ီးမြန္းတုန္းဆိုရင္ “ေယာ မံ ဥပဌေဟယ်၊ ေသာ ဂိ
လာနံ ဥပဌေဟယ်”။ ငါ့ကို အလုပ္အေၾကြး လုပ္ေၾကြးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ “ဂိလာန”ကိုပဲ လုပ္ေၾကြး
သင့္တယ္ လို႔ တန္းတူထားၿပီးေတာ့ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီ ဗုဒၶစကားကို ၾကည့္ျခင္းအား
ျဖင့္ လုပ္ငန္းအေနနဲ႔ အလြန္မြန္ျမတ္တယ္ဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ အဲဒီလို အလြန္မြန္ျမတ္တဲ့
လုပ္ငန္းကို မြန္ျမတ္တဲ့ စိတ္ထားနဲ႔ လုပ္ေပးဖို႔ေတာ့ လိုအပ္ပါတယ္။ စိတ္ဓာတ္မြန္ျမတ္မွ လုပ္
ငန္းလည္း မြန္ျမတ္ပါလိမ့္မယ္။ ။
 {၁၃၇၂ ခုႏွစ္၊ ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္ ၉ ရက္၊ ေနျပည္ေတာ္၌ အရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ(Ph.D)
   ေဟာၾကားေသာ ေဘသဇၨဂုရုတရားေတာ္မွ ေကာက္ႏုတ္ေရးသားပူေဇာ္ပါသည္။ }

     ဦးသိန္းေ၀။
           http://www.facebook.com/damanadi.tk
          http://www.damanady.tk/ (ဓမၼနဒီ)တြင္လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။

Posted by ဦးသိန္းေ၀ at 5:02 AM

ေဒါက္တာအရွင္ဉာဏိႆရ၏ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာ ။

       ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျမန္မာတို႔သည္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာတည္းဟူေသာ ရတနာသံုးပါးႏွင့္ ကံ၊
ကံ၏အက်ိဳးကို ယံုၾကည္ၾကပါသည္။ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားက “ ကံသာလွ်င္ အမိ၊ ကံသာလွ်င္ အဖ ”
“ ကံသာလွ်င္ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာ ” ဟူ၍ ေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။ မိမိျပဳေလသမွ် ကာယကံ၊ ၀စီ
ကံ၊ မေနာကံတို႔သည္သာ မိမိ၏ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာ ျဖစ္ပါသည္။ အိမ္ေျမ၊ တိုက္တာ၊ ကား၊ ေရႊေငြ ရ

တနာတို႔သည္ မိမိလက္၀ယ္ ရရွိပိုင္ဆိုင္ထားေသာ္လည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ လက္လြတ္
ဆံုးရွံဳးတတ္ပါသည္။ ယင္းသို႔ လက္လြတ္ဆံုးရွံဳးမွဳ မရွိသည့္တိုင္ မိမိကြယ္လြန္တိမ္းပါးေသာ္ ထား
ခ်န္ရစ္ခဲ့ရပါသည္။ ကံဟူေသာ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာမည္သည္ကား သံသရာတစ္ေလွ်ာက္ မိမိကိုယ္ပိုင္
ပစၥည္းအျဖစ္ ေကာင္းေမြ၊ ဆိုးေမြကို ခံစား၊ စံစားေစႏိုင္စြမ္း ရွိပါသည္။ ေကာင္းေသာ ကာယကံ၊
၀စီကံ၊ မေနာကံတို႔သည္ ေကာင္းေသာ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာျဖစ္ပါသည္။ မေကာင္းေသာ အျပဳအမွဴမ်ား
သည္လည္း မေကာင္းေသာ အကုသိုလ္ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာ ျဖစ္ပါသည္။

၀ါဆိုသကၤန္း

၀ါဆိုသကၤန္း ဆိုတာ ၀ါတြင္း ကာလ(မိုးကာလ)၌ မိမိတို႔ ေက်ာင္းအသီးသီးတြင္ သီတင္းသံုး ေနထိုင္သည့္ သံဃာေတာ္ မ်ားအား လွဴဒါန္းသည့္ သကၤန္းလို႔ ေျပာႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားတဲ့ ပါဠိေတာ္မ်ားမွာ ၀ါဆိုသကၤန္းကို ၀ႆာ၀ါသိက သာဋိက လို႔ ေဟာထား ပါတယ္။

ပါဠိ အဂၤလိပ္ အဘိဓာန္ မွာေတာ့ a cloak for use in the rainy season လို႔ဖြင့္ျပတယ္။ တိပိဋက ပါဠိ အဘိဓာန္က ၀ႆာ၀ါသိက မိုးကာလ၌ ေနေလ့ရွိေသာ ရဟန္း သာဋိက အ၀တ္(သကၤန္း) မိုးကာလ၌ မိမိတို႔ေက်ာင္းတြင္ ေနေလ ့ရွိေသာ ရဟန္းတို႔အား ေပးလွဴအပ္ေသာ သကၤန္းလို႔ ဖြင့္ဆိုပါတယ္။
ဒီေန႔ေခတ္မွာတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ ၀ါမဆိုမီ ကာလမွာ ၀ါဆို သကၤန္းဆိုၿပီး ကပ္လွဴေလ့ ရွိတယ္။၀ါဆိုသကၤန္း ကပ္လွဴပြဲဆိုၿပီး ဘုရားေဟာ က်မ္းဂန္မ်ားမွာေတာ့ တိုက္ရိုက္ မလာပါဘူး။ ဆက္စပ္ ႏွီးႏႊယ္လို႔ ယူႏိုင္တဲ့ story background ေလးကေတာ့ . . .

နေမာ တႆ နဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ

“နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ” ဆုိတဲ့ ပါဠိစကားေတာ္ကုိ ဗုဒၶဘာသာမ်ား ရင္းႏွီးၿပီးသား၊ ရဖူးၿပီးသား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာကုိ ကုိးကြယ္ၾကတဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ အေနနဲ႔ ဘုရားရွိခုိးတုိင္း၊ ဘာသာေရး အခမ္းအနားမ်ားရွိတုိင္း ရြတ္ဆုိအသုံးျပဳ ေနၾကသလုိ ဘာသာေရး စာအုပ္မ်ားရဲ႕ အဖြင့္စာမ်က္ႏွာမ်ားမွာလည္း အၿမဲတမ္း ေရးသားအသုံးျပဳေလ့ ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီစကားေတာ္ဟာ ဗုဒၶဘာသာေတြအတြက္ လူတုိင္းနီးပါး ရေနတဲ့ စကားေတာ္လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။


♦ တုိက္႐ုိက္ေျပာရရင္ ဒီစကားေတာ္ဟာ ဘုရားရွိခုိးတဲ့ ဘုရားရွိခုိးပါပဲ။ အဓိပၸါယ္က “ပူေဇာ္အထူးကုိ ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ၊ အလုံးစုံေသာ တရားေတာ္တုိ႔ကုိ မေဖာက္မျပန္ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ ထုိးထြင္း၍ သိေတာ္မူေသာ ထုိျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ရွိခုိးပါ၏” ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခက္တာက တစ္ခါတစ္ေလ ႏႈတ္တက္ရေန၊ ရြတ္ေနေပမယ့္ ဒီဘုရားရွိခုိးကုိ ဘုရားရွိခုိးမွန္းမသိ၊ ဘာအဓိပၸါယ္မွန္း မသိဘဲျဖစ္ေနၾကတဲ့ သူေတြရွိသလုိ ဘာသာေရး အခမ္းအနားေတြမွာ အခမ္းအနားအဖြင့္ အေနနဲ႔ ရြတ္ဆုိၾကတဲ့ အခမ္းအနားအဖြင့္ တစ္ခုလုိ႔ပဲ ထင္ေနတတ္တဲ့သူေတြလည္း ရွိေနတဲ့အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

လူျဖစ္ရျခင္း၏ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္။

         ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမ်ားစုသည္ အသက္သာ ငါးဆယ္ေက်ာ္၍ ေျခာက္ဆယ္နား ကပ္လာ
သည့္တိုင္ မိမိ လူလာျဖစ္ရျခင္း၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကို သိသူအလြန္နည္း၏။ သိရန္လည္း
ေလ့လာသံုးသပ္ၾကပံုမရွိၾက။ ေမးခဲ့လွ်င္လည္း ရုတ္တရက္ ဘာေျဖရမွန္း မသိေအာင္ ႏွဳတ္ဆြံ႕
သြားၾကတတ္ပါသည္။

         ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္တို႔အေနနဲ႔ လူျဖစ္ရျခင္း၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ ဒါနကု
သိုလ္၊ သီလကုသိုလ္၊ သမထဘာ၀နာကုသိုလ္၊ ၀ိပႆနာဘာ၀နာကုသိုလ္၊ မဂ္ကုသိုလ္၊ ဖိုလ္ကု
သိုလ္ ေျခာက္မ်ိဳးလံုးကို အရယူရန္အတြက္ ျဖစ္ပါသည္။ စီးပြားဥစၥာ ရွာေဖြျခင္းသည္ပင္ ထို ကု
သိုလ္ေျခာက္မ်ိဳး ျပဳလုပ္ရန္အတြက္ ျဖစ္ပါသည္။ သံုဆယ့္တစ္ဘံုတြင္ အပါယ္ေလးဘံုသည္ ဆင္း
ရဲဒုကၡေတြ မ်ားလြန္းအားႀကီး၍ မည္သည့္ကုသိုလ္မွ် ျပဳလုပ္၍မရပါ။ နတ္ဘံုေျခာက္ထပ္ႏွင့္
ျဗဟၼာ့ဘံု ႏွစ္ဆယ္သည္ကား ခ်မ္းသာသုကၡေတြ မ်ားလြန္းအားႀကီး၍ ကုသိုလ္တရား မ်ားကိုပင္
တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ ျပဳလုပ္၍ မရျပန္ ျဖစ္ပါသည္။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေန႔စဥ္ကိစၥ ငါးပါး။

        ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေန႔စဥ္ကိစၥ ငါးပါးမွာ==
၁။ ပုေရဘတၱကိစၥ = နံနက္ပိုင္း၌ ဆြမ္းခံၾကြေတာ္မူျခင္း၊ အလွဴရွင္တို႔အား အခြင့္အားေလ်ာ္စြာ
                         အႏုေမာဒနာျပဳျခင္းကိစၥ။
၂။ ပ စၦာဘတၱကိစၥ = ေနလြဲအခါ ညပိုင္း၌ ပူေဇာ္ရန္လာၾကေသာ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမတို႔၏ အပူ

                          ေဇာ္ကို ခံလ်က္ အခြင့္အားေလ်ာ္စြာ ေဒသနာဓမၼ ေဟာျပေတာ္မူျခင္းကိစၥ။
၃။ ပုရိမယာမကိစၥ = ညဥ့္ဦးယံ၌ ရဟန္းပရိသတ္တို႔အား တရားေဟာျခင္း၊ ကမၼဌာန္းေပးျခင္း၊
                         စေသာကိစၥ။
၄။ မဇၩိမယာမကိစၥ = သန္းေခါင္ယံ၌ စၾက၀ဠာတိုက္တစ္ေသာင္းမွ စည္းေ၀းလာေရာက္ကုန္ေသာ
                          နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတို႔၏ အေမးပု စၦာ ျပသနာတို႔ကို ေျဖဆိုေတာ္မူျခင္း
                          စေသာ ကိစၥ။

နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း ဉာဏ္ေတာ္ (၁၆) ပါး။

        နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း တရားက်င္ႀကံ အားထုတ္ေနၾကေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔ အ
တြက္ နိဗၺာနေရာက္ေၾကာင္းဉာဏ္ ၁၆- ပါးမွာ==
(၁)။ နာမရူပပရိေ စၦဒဉာဏ္ = ဘံုသံုးပါး၌ ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးကို ပိုင္းျခားသိေသာဉာဏ္။
(၂)။ ပစၥယပရိဂၢဟဉာဏ္ = ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါး၏ ျဖစ္ေၾကာင္းတရားကို သိမ္းဆည္းေသာဉာဏ္။
(၃)။ သမၼသနဉာဏ္ = ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးကို အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ ဟု သံုးသပ္ေသာဉာဏ္။
(၄)။ ဥဒယဗၺယဉာဏ္ = ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါး ျဖစ္ပံုပ်က္ပံုကို ရွဳသျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာဉာဏ္။
(၅)။ ဘဂၤဉာဏ္ = ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါး ပ်က္စီးျခင္းကို ရွဳသည္၏အစြမ္းျဖင့္ ထင္ျမင္ေသာဉာဏ္။
(၆)။ ဘယဉာဏ္ = ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးပ်က္စီးျခင္းကိုေဘးဟူ၍ရွဳသည္၏အစြမ္းျဖင့္ထင္ျမင္သည့္ဉာဏ္
(၇)။ အာဒီန၀ဉာဏ္ = ထိုေဘးကို ဆင္းရဲျခင္း အျပစ္ဟု ရွဳသည္၏ အစြမ္းျဖင့္ ျဖစ္ေသာဉာဏ္။
(၈)။ နိဗၺိႏၵဉာဏ္ = ရုပ္နာမ္ခႏၶာ သခၤ ါရ ျဖစ္ပ်က္ပံု အလံုးစံုကို စက္ဆုပ္ရြံရွာၿငီးေငြ႕ဖြယ္ဟု ျမင္
ေသာဉာဏ္။

ပဌာန္း ၃ ရက္သင္တန္း

 Please click below
 PAHTAN CLASS BY PYANAR PARAMI

အဘိဓမၼာ႐က္တိုသင္တန္းCredit to ပညာပါရမီ

ေမတၱာကို စနစ္တက်နဲ႔ပြားျပီး စိတ္ရဲ႕ထြက္ေပါက္ကို ရွာမယ္

ေမတၱာကို စနစ္တက်နဲ႔ပြားျပီး စိတ္ရဲ႕ထြက္ေပါက္ကို ရွာမယ္

★ ဘုန္းၾကီးတို႔ေတြ ရံဖန္ရံခါ စိတ္ထဲမွာ အလိုမက်မႈဆိုတာ ျဖစ္တယ္။ထိုအလိုမက်မႈဟာ ၾကီးထြားလာရင္ ေပါက္ကြဲတယ္။ ဒါကိုေဒါသ ဗ်ာပါဒ လို႔ေခၚတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ စိတ္ကေလး ပ်က္စီးလာတယ္။ စိတ္ရဲ႕အလိုက်မႈကို တခ်ိဳ႕က ကိုယ္မေက်နပ္တဲ့ဟာကို တျခားဟာနဲ႔ အစားထိုးတယ္။ သို႔မဟုတ္ မေက်နပ္တဲ့သူကို အနိဳင္ယူလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီအနိဳင္ယူလိုက္တာ စိတ္ရဲ႕ ထြက္ေပါက္မဟုတ္ဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားက "နိႆရဏံ ဧတံ ဗ်ာပါဒႆ ယဒိဒံ ေမတၱာ ေစေတာ၀ိမုတၱိ" တဲ့။ စိတ္ထဲမွာ အလိုမက်တဲ့ ဗ်ာပါဒရဲ႕ထြက္ေပါက္အစစ္က
ေမတၱာပါတဲ့။ ေမတၱာပြားရမယ္တဲ့။ ေမတၱာပြားျခင္းျဖင့္ ဗ်ာပါဒရဲ႕ ထြက္ေပါက္ကို ရရိွနိဳင္တယ္တဲ့။

တစ္ခါတေလ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ေကာင္းပါတယ္

                         
ကႆပဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္ကတရားက်င့္ဘက္သူငယ္ခ်င္းရဟန္းႏွစ္ပါးရွိပါတယ္။ တရားက်င့္ျပီး
နတ္ျပည္မွာျဖစ္ရပါတယ္။ တစ္ခါနတ္ျပည္ကစုေတေတာ့ တစ္ပါးကဘုရင့္သားျဖစ္ျပီး၊တစ္ပါးက
ပုေရာဟိတ္ရဲ့သားျဖစ္ရပါတယ္။

တစ္ေန႔ေတာ့ပုေရာဟိတ္သားကဘုရင့္သားကုိ“သူငယ္ခ်င္းတခ်ိန္မွာ သင္ကဘုရင္ျဖစ္ျပီးငါက
ပုေရာဟိတ္ျဖစ္လိမ့္မယ္။ဒါေၾကာင့္ ငါတုိ႔ပညာတတ္မွျဖစ္မယ္”ဆုိျပီးသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္
ပညာသင္ဖုိ႔ျမိဳ႔ရြာေတြကုိထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ရြာတစ္ရြာေရာက္ေတာ့ ပေစၥကဗုဒၶေတြကုိရြာသူ
ရြာသားေတြက ဆြမ္းေလာင္းေနတာေတြ ေနရာထုိင္ခင္းေပးေန တာေတြအရုိအေသ
ျပဳေနတာေတြကုိေတြ႔ျပီး“အရွင္ျမတ္ေတြဟာ အတတ္ပညာတစ္ခုခုကုိ
တတ္လုိ႔လူေတြက အရုိအေသျပဳေနၾကတာပဲ”လုိ႔ေတြးၿပီး ပညာသင္ေပးဖုိ႔ပေစၥကဗုဒၶေတြကုိ
ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ပေစၥကဗုဒၶအရွင္ျမတ္ ေတြက
“ရဟန္းအတတ္ပညာကုိ ရဟန္းျပဳမွသင္ေပးမယ္”ေျပာလုိ႔သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ရဟန္းျပဳၾကပါတယ္။

ဘယ္လမ္းက သြားေနသလဲ

            

ျမတ္စြာဘုရားက ဘယ္လို ဥပမာေပးလဲဆိုေတာ့

ေတာင္ထိပ္က မ်က္စိအျမင္နဲ ့ျပည့္စံုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာတဲ့

ဟိုးအေ၀းကရွိတဲ့ သဲကႏၱာရၾကီးထဲကို လွမ္းျပီးၾကည့္လို္က္တယ္။

ၾကည့္ေတာ့ အေပၚကလဲ ေနကပူလိုက္တာ ေအာက္က သဲေတြကလဲ

ပူက်က္ျပီးေတာ့ ေလာင္ကြ်မ္းေနတဲ့ ဒီခရီးကို ၾကည့္ေနတုန္းမွာပဲ

လူတစ္ေယာက္ ခရီးသြားေနတယ္ ၊ အဲဒီကႏၱာရၾကီးထဲမွာ

သူက ဖိနပ္မပါ အေပၚက အေဆာင္းမပါ သြားေနတာ။

အဲဒါကို အျမင့္ကေန ၾကည့္တဲ့သူက ျမင္တယ္။

 

ဒီလူ ဘယ္သြားေနတာလဲလို ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့

ဒီလူဟာ မီးက်ီးတြင္းၾကီးရွိတဲ့ဆီ ဦးတည္ျပီး သြားေနတာတဲ့။

အဲေတာ့ အေပၚကလူက ဒီလူ လမ္းေၾကာင္းမေျပာင္းရင္ေတာ့ေ

ေသခ်ာေပါက္ မီးက်ီးတြင္းထဲ က်ေတာ့မွာပဲ ၊ သူက

အျမင့္ကဆိုေတာ့ ျမင္တယ္၊ ေအာက္ကေန သြားေနတဲ့လူကေတာ့

ေရွ ့ကေန အေ၀းၾကီးကို မျမင္ႏိုင္ဘူးေလ။

သီလ၏ ေၾကာင္းက်ိဳး အဆက္ဆက္

♦ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာ ၃ ပါးကို ယံုၾကည္လွ်င္ ေကာင္းေသာ အလုပ္ (ကုသိုလ္) ေၾကာင့္ ေကာင္းက်ိဳး ရ၍ ဆိုးေသာ အလုပ္ (အကုသိုလ္) ေၾကာင့္ ဆိုးက်ိဳး ရသည္ ဆိုေသာ ေၾကာင္းက်ိဳး သဘာဝ (ကံႏွင့္ ကံ၏ အက်ိဳး) ကို ယံုၾကည္ လက္ခံ၏။ ( ကမၼသကတာ သမၼာဒိ႒ိ )


♦အလုပ္ႏွင့္ အလုပ္ေၾကာင့္ ရရွိသည့္ အက်ိဳး (ကံႏွင့္ ကံ၏ အက်ိဳး) ကို ယံုၾကည္လွ်င္ ဆိုးက်ိဳး ဆင္းရဲက်ိဳး ရမည္ကို ရွက္လည္း ရွက္၊ ေၾကာက္လည္း ေၾကာက္၏။ ( ဟိရီဩတၱပၸ )

♦ထို အရွက္ (ဟိရီ) ႏွင့္ အေၾကာက္ (ဩတၱပၸ) ေၾကာင့္ပင္ ဆိုးေသာ အလုပ္ မေကာင္းမႈ အကုသိုလ္ကို ေရွာင္ၾကဥ္၏။ မေကာင္းမႈကို ေရွာင္ၾကဥ္လွ်င္ ကိုယ္က်င့္သီလ ျပည့္စံု လံုၿခံဳ၏။ (သီလသံဝရ)

♦ကိုယ္က်င့္သီလ လံုၿခံဳလွ်င္ မိမိ ကိုယ္က်င့္တရားကို စဥ္းစားဆင္ျခင္မိတိုင္း စိတ္ၾကည္လင္ ရႊင္လန္း၏။ (အဝိပၸဋိသာရ)

♦စိတ္ၾကည္လင္ ရႊင္လန္းလွ်င္ ဝမ္းေျမာက္၏။ (ပါေမာဇၨ)

♦ဝမ္းေျမာက္လွ်င္ ႏွစ္သက္ အားရ၏။ (ပီတိ)

ဘ၀အတြက္ မိမိ၏သီလဂုဏ္။

         လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြဆိုရင္ေတာ့ အနည္းဆံုး ငါးပါးသီလေလာက္ကို လံုၿခံဳေအာင္လုပ္ရမယ္၊
ငါးပါးသီလကို ၀ါရိတၱသီလလို႔ေခၚတယ္။ ငါးပါးသီလျပည့္စံုမွ လူ႕ဘ၀ျပည့္စံုမယ္။ လူတစ္ေယာက္
ဟာ အရင္ဘ၀တုန္းက ငါးပါးသီလထဲက ေလးပါးကို ျပည့္စံုေအာင္ ျဖည့္က်င့္ခဲ့တယ္။ အဲဒီထဲမွာ
“ပါဏာတိပါတကံ”ကို မလံုၿခံဳခဲ့ဘူးဆိုရင္ လူ႕ဘ၀ေရာက္လာတဲ့အခါမွာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာျဖစ္ေပ

မယ့္လို႔  အသက္တိုမယ္၊ အနာေရာဂါမ်ားမယ္။(ငရဲက်တာ၊ မက်တာ အသာထား) အေပါ့ဆံုး အ
ျပစ္က ဒီအထိေအာင္ ခံရမွာပါ။
         “အာဒိႏၷာဒါနကံ” မလံုၿခံဳခဲ့ရင္ ပစၥည္းဥစၥာေတြဟာ ရွာလို႔ေတာ့ ရပါရဲ႕၊ ခဏခဏ ပ်က္စီး
သြားမယ္၊ မီးေလာင္တဲ့အထိ ပါသြားမယ္၊ ကိုယ္ရဲ႕ပစၥည္းဥစၥာဟာ အၿမဲတမ္း ပ်က္စီးဆံုးရွံဳးေနမယ္၊
ေနာက္တစ္ခု “ကာေမသု မိစၦာစာရကံ” မလံုရင္ လူမုန္းမ်ားမယ္၊ အေျခာက္တိုက္ မုန္းတာမ်ိဳးလို
သူ႕မ်က္ႏွာျမင္တာနဲ႔  အလိုလိုမုန္းလာမယ္။
         “မုသာ၀ါဒကံ” မလံုရင္ သူ႕စကားကို မယံုၾကေတာ့ဘူး၊ မယံုၾကည္တဲ့အခါ သူ႕ရဲ႕စကား
အရာမေရာက္ ျဖစ္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ မုသားဆို ရယ္စရာအေနနဲ႔ေတာင္ မေျပာဘဲ ေရွာင္ၾကဥ္သင့္
တယ္လို႔ ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကားထားတယ္။ “သုရာေမရယကံ” မလံုၿခံဳခဲ့သူဟာ ျဖစ္ရာဘ၀မွာ
ဦးေႏွာက္မျပည့္ဘူး၊ ရူးႏွမ္းႏွမ္းျဖစ္တတ္တယ္။

ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတို႔၏အရည္အခ်င္းတရားေတာ္

၁.ကိုယ္က်င့္တရား ေကာင္းရမယ္
၂.အၾကားအျမင္ဗဟုသုတမ်ားျခင္း
၃.မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းမ်ားျခင္း
၄.ေျပာဆိုဆံုးမလြယ္သူျဖစ္ရမယ္
၅.လုပ္ငန္းေပၚမွာကြၽမ္းက်င္မႈ့႐ွိရမယ္
၆.အမွန္တရားကိုျမတ္ႏိုးရမယ္
၇.ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္ ရမယ္
၈.လံု႔လဝီရိယ႐ွိရမယ္
၉.သတိေကာင္းျခင္း
၁၀.အသိပညာျမင့္မားရမယ္
၁.ကိုယ္က်င့္တရား ေကာင္းရမယ္
၂.အၾကားအျမင္ဗဟုသုတမ်ားျခင္း
၃.မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းမ်ားျခင္း
၄.ေျပာဆိုဆံုးမလြယ္သူျဖစ္ရမယ္
၅.လုပ္ငန္းေပၚမွာကြၽမ္းက်င္မႈ့႐ွိရမယ္
၆.အမွန္တရားကိုျမတ္ႏိုးရမယ္
၇.ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္ ရမယ္
၈.လံု႔လဝီရိယ႐ွိရမယ္
၉.သတိေကာင္းျခင္း
၁၀.အသိပညာျမင့္မားရမယ္

အျမတ္ႀကီးႀကီး ရခ်င္သူမ်ား အတြက္

အျမတ္ႀကီးႀကီး ရခ်င္သူမ်ား အတြက္

 

ယခုေခတ္မွာ သူေတာ္သူျမတ္ေတြ နည္းပါးသြားျခင္းက သူေတာ္ေကာင္းတရားရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ။ သူေတာ္ေကာင္းတရားကိို လိုိက္နာ က်င့္သံုးသူေတြ နည္းပါးသြားလို႔ သူေတာ္ေကာင္းေတြ နည္းပါးသြားရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ။ သူေတာ္ေကာင္း တရားမွာ အားနည္းခ်က္ရွိလို႔ မဟုတ္ဘူး ။ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွာ ခၽြင္းခ်က္မရွိ ေကာင္းျမတ္ျပည့္စံုပါတယ္ ။

သူေတာ္ေကာင္းတရားမွာ အားနည္းခ်က္ဆိုတာ မရွိဘူး ။
အားသာခ်က္ပဲ ရွိတယ္ ။ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွာ အ႐ံႈးဆိုိတာ မရွိဘူး ။ အျမတ္ပဲ ရွိတယ္ ။ သူေတာ္ေကာင္းတရား အားထုတ္လို႔ ႐ံႈးသြားတယ္ ဆိုတာ မရွိိဘူး ။ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို နည္းနည္း အားထုတ္လိုက္တာ နဲ႔ အျမတ္ေတြ အမ်ားႀကီး ရရွိသြားေတာ့တယ္ ။ သူေတာ္ေကာင္းတရားအေပၚ အ႐ံႈးအျမတ္တြက္ၿပီး အလုပ္လုပ္တယ္ဆိုတာ တကယ့္ မသင့္ျမတ္တဲ့ လုပ္ရပ္ႀကီးပါ ။
သူေတာ္ေကာင္းတရား အားထုတ္ၿပီ ဆိုကတည္းက အ႐ံႈးအျမတ္ မတြက္သင့္ပါဘူး ။
သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အားထုတ္ရင္း မ်က္စိ ၊ နား ၊ ႏွာ ၊ ႏွာေခါင္းေတြ ၊ ကိုယ္အဂၤ ါ ေျခလက္ေတြ ပ်က္စီး ဆံုး႐ံႈးသြားပါေစ ႐ံႈးတယ္လို႔
မဆိုသာဘူး ။ ေနာက္ဆံုး တရားအားထုတ္ရင္း အသက္ပင္ပါသြားပါေစ
အ႐ံႈးဆိုတာ မရွိဘူး ။ ဘယ္ေလာက္ပင္ အားထုတ္ထုတ္ မ႐ံႈးပါဘူး ။

သူေတာ္ေကာင္းအလွဴ ငါးမ်ဳိး

အလွဴဒါနအမ်ဳိးမ်ဳိး-

သူေတာ္ေကာင္းအလွဴသည္ ငါးမ်ဳိးရွိ၏။

၁။ သဒၶါဒါန။
၂။ သကၠစၥဒါန။
၃။ ကာလဒါန။
၄။ အႏုဂၢဟိတဒါန။
၅။ အႏုပဟစၥဒါန တို႔ျဖစ္ၾကသည္။


(၁) သဒၶါဒါန
--------------
ကံ ကံ၏အက်ဳိးကို ယံုၾကည္၍ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္တို႔အား ေပးလွဴျခင္းကို သဒၶါဒါနဟု ေခၚသည္။

ထိုသူသည္ ျဖစ္ေလရာ ဘံုဘ၀တို႔၌ ဥစၥာပစၥည္း ႂကြယ္၀ခ်မ္းသာ၏။
မ်ားေသာ အသံုးအေဆာင္ရွိ၏။
႐ႈခ်င္စဖြယ္ရွိ၏။
စိတ္ၾကည္လင္ဖြယ္ရွိ၏။
လြန္ကဲေသာ အဆင္းသ႑န္ႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

သူ႕ကြၽန္ မခံမည္

                                                        ဘုရားရွင္က ဒုကၡသစၥာ (ဆင္းရဲျခင္းအမွန္တရား

- The Truth of Suffering)

ကုိ အေသးစိတ္ ကြက္ကြက္
ကြင္းကြင္း ေျပာျပပါတယ္။

နားေထာင္သူ (Listener)
အေနနဲ႔
“ဒီဆင္းရဲေတြက ဘယ္ကျဖစ္ေပၚလာတာလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာတာလဲ”
ဆုိတဲ့အေတြး ဦးေဏွာက္ထဲေရာက္လာမွာ အမွန္ပဲ။

ဒါကုိ သိတဲ့ဘုရားရွင္က “ဒီလုိဆင္းရဲရတာဟာ တျခားေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး၊ တဏွာေၾကာင့္ေဟ့”  လုိ႔ ဆက္ေျပာပါတယ္။

“ေမတၱသုတ္ေတာ္လာ လိုက္နာသင့္ဖြယ္ ( ၁၅ )ခ်က္။”

၁။ သေကၠာစ= တစိုက္မတ္မတ္စြမ္းနုိင္ေအာင္ ပြားမ်ားအပ္၏။
၂။ ဥဇု စ= ကိုယ္ႏွဳတ္ႏွစ္ပါး ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္သင့္သည္။
၃။ သုဟုဇု စ= သာမာန္မဟုတ္ပဲ အလြန္ေကာင္းစြာ ေျဖာင့္မတ္သင့္၏။
၄။ သု၀ေစာ စ= ဆိုဆံုးမ လြယ္သူျဖစ္သင့္၏။

၅။ မုဒု စ= စိတ္ထား  ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕သင့္၏။

၆။ အနတိမာနီ စ= ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္ႀကီးျခင္း၊ သူတပါးကို အထင္ေသးျခင္း၊
မာန္မာန မထားသင့္ရာ၊
၇။ သႏၲဳႆေကာ စ= ေရာင့္ရဲလြယ္သင့္သည္။
၈။ သုဘေရာ စ=အသက္ေမြးမွဳအတြက္ ေမြးျမဴလြယ္သင့္သည္။
၉။ အပၸကိေစၥာ စ= အမွဳကိစၥ မွန္သမွ် နည္းပါးသင့္၏။
၁၀။ သလႅဟုက၀ုတၱိ စ= ေပါ့ပါးေသာ အသက္ေမြးျခင္းလဲ ရွိသင့္၏။

ခင္ပြန္းယုတ္ အျပစ္ ၆ ပါး။

၁။ အၾကင္သူတို႔သည္ ေလာင္းကစားၾကဴးကုန္၏။
၂။ အၾကင္သူတို႔သည္ ကာမဂုဏ္ၾကဴးကုန္၏။
၃။ အၾကင္သူတို႔သည္ ေသေသာက္ၾကဴးကုန္၏။
၄။ အၾကင္သူတို႔သည္ အတုျပဳ၍ လွည့္ပတ္တတ္ကုန္၏။

၅။ အၾကင္သူတို႔သည္ မာယာျဖင့္ လွည့္ပတ္တတ္ကုန္၏။
၆။ အၾကင္သူတို႔သည္ အႏိုင္အထက္ျပဳတတ္ကုန္၏။
{သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာန သာသနာေတာ္ထြန္းကားျပန္႔ပြားေရး ဦးစီးဌာန၏ ဗုဒၶဘာသာေကာင္း
 တစ္ေယာက္မွ ကူးယူေရးသားပူေဇာ္ပါသည္။}
    (မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
                    ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)

     ဦးသိန္းေ၀။
           http://www.facebook.com/damanadi.tk
          http://www.damanady.tk/ (ဓမၼနဒီ)တြင္လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။

ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ တရားဦးေဟာရန္ ဆင္ျခင္ေတာ္မူျခင္း။

       ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ အဲဒီ ေဗာဓိပလႅင္ ဌာနႏွင့္တကြ (၇) ပါးေသာဌာန
တို႔၌ (၇) ရက္စီ  သီတင္းသံုးလ်က္ အရဟတၱဖိုလ္ ခ်မ္းသာကို ခံစားျခင္း၊  တရားေတာ္ကို ဆင္ျခင္
ေတာ္မူျခင္းတို႔ျဖင့္ (၄၉) ရက္ကို ကုန္လြန္ေစခဲ့ပါသည္။ ရက္ (၅၀) ေျမာက္ ၀ါဆိလဆန္း (၆) ရက္
ေန႔မွာ အဇပါလ ေညာင္ပင္ေအာက္သို႔ ျပန္ၾကြလာတယ္။  အဲဒီမွာ ထိုင္ေနေတာ္မူရင္း ဘယ္သူ႔အား

ေရွးဦးစြာ တရားဦးေဟာရပါမလဲ၊  ဘယ္သူဟာ  ဒီတရားကို  လ်င္ျမန္စြာ သိႏိုင္ပါလိမ့္မည္လဲ  လို႔
ျမတ္စြာဘုရားက တရားေဟာဖို႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူတယ္။ အဲဒီလို ဆင္ျခင္လိုက္တဲ့ အခါမွာ “ ကာလမ
အႏြယ္ အာဠာရ ရေသ့ဟာ ပညာရွိပဲ၊ တတ္သိတယ္၊ ဉာဏ္ထက္တယ္၊ ပညာမ်က္စိမွာ ကိေလသာ
ျမဴမွဳန္ နည္းပါးေနတာၾကာၿပီ၊ အဲဒီ အာဠာရအား ေရွးဦးစြာ ေဟာရရင္ ေကာင္းမွာပဲ၊ သူဟာ   ဒီတ
ရားကို လ်င္ျမန္စြာ သိေပလိမ့္မယ္ ” လို႔  ပကတိ စိတ္ကူးထဲမွာ ေပၚလာပါသတဲ့။

ျမတ္စြာဗုဒၶက ရွာေဖြစုေဆာင္းဖို႔ တိုက္တြန္းတဲ့ ဥစၥာဓန။

        လူ႕ဘ၀ရခိုက္မွာ လူတိုင္းလူတိုင္း လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ ဥစၥာဓနေတြကို ရွာေဖြစုေဆာင္း
ၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။ လူေတြေန႔စဥ္ ရွာေဖြေနၾကတဲ့ ဥစၥာဓနရဲ႕ အရည္အေသြးနဲ႔ ျမတ္စြာဗုဒၶက ရွာ
ေဖြစုေဆာင္းဖို႔  တိုက္တြန္းတဲ့ ဥစၥာရဲ႕ အရည္အေသြး၊ ဒီႏွစ္မ်ိဳးကို ေသေသခ်ာခ်ာႏွိဳင္းယွဥ္ၿပီး
ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အလြန္ကြာျခားတာကို ေတြ႕ရမွာျဖစ္တယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ေလာကလူသားေတြ

ဟာ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ပကတိပစၥည္းဥစၥာကိုသာ ရွာၾကတယ္။
         ရထားတဲ့ စီးပြားဥစၥာက လူေတြကို အက်ိဳးျပဳတာဟာ အင္မတန္မွ တိုေတာင္းပါတယ္။ အဲ
ဒီလို အင္မတန္မွ တိုေတာင္းသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ တိုေတာင္းသည့္ ခဏေလးအတြင္းမွာပဲ ပစၥည္း
ဥစၥာက အက်ိဳးျပဳႏိုင္တယ္။ အက်ိဳးျပဳတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာင္ အျပည့္အ၀ အက်ိဳးျပဳသလားဆိုေတာ့
တစ္ဖက္က အက်ိဳးျပဳတာ ေတြ႕ရသလို က်န္တစ္ဖက္က အက်ိဳးမျပဳတာကိုလည္း ေတြ႕ရတယ္။
ပစၥည္းဥစၥာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ရတာေတြလည္း ရွိတယ္။

ပကတိဥစၥာနဲ႔ ရန္သူမ်ိဳး ၅ ပါး။

        ပကတိဥစၥာလို႔ေခၚတဲ့ ေလာကလူသားေတြ ရွာေဖြေနၾကတဲ့ ပစၥည္းဥစၥာေတြက အဖ်က္
အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနတယ္။ “အဂၢိသာဓာရဏာ ေဘာဂါ” တဲ့၊ မီးဖ်က္ရင္လည္း ပ်က္သြား
ႏိုင္တယ္။ “ဥဒကသာဓာရဏာ ေဘာဂါ” ေရဖ်က္ရင္လည္း ပ်က္သြားႏိုင္တယ္။ “ရာဇသာဓာရ
ဏာ ေဘာဂါ” တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့မင္းေတြ သိမ္းသြားရင္လည္း ပါသြားႏိုင္တယ္။ “ေစာရသာ

ဓာရဏာ ေဘာဂါ” တိုက္ခိုက္ ခိုးယူသြားရင္လည္း ပစၥည္းေတြ ပါသြားႏိုင္တယ္။ “အပၸိယဒါယာ
ဒသာဓာရဏာ ေဘာဂါ” မခ်စ္မႏွစ္သက္တဲ့သူ၊ သားဆိုး သမီးဆိုးေတြေၾကာင့္လည္းပဲ ထို
ပစၥည္းေတြ ကုန္သြားႏိုင္တယ္။ဘယ္ေလာက္ပဲ ပင္ပင္ပန္းပန္း ရွာရွာထားထား ထိုပစၥည္းေတြ ဟာ
တနည္းနည္းနဲ႔ ကုန္ဆံုးသြားမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ခိုင္မာမွဳဆိုတာ အလြန္တရာ  နည္းတယ္လို႔
ဆိုလိုတာ ျဖစ္တယ္။

**နေမာ ဓမၼရာဇႆ**

နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာသမၼာသမၺဳဒၶႆ။
**နေမာ ဓမၼရာဇႆ**
* န တာဝတာ ဓမၼေရာ၊ ယာဝတာ ဗဟု ဘာသတိ။
* ေယာ စ အပၸမၸိ သုတြြာန၊ ဓမၼံ ကာေယန ပႆတိ။
* သ ေဝ ဓမၼေရာ ေဟာတိ၊ ေယာ ဓမၼံ နပၸ မဇၨတိ။
(ဓမၼပဒဂါထာ ၂၅၉)
* အေျပာမ်ားရံု၊ ႏႈတ္အာဂံု၊ အစုံရပါေစ။
* လက္ေတြ႔မပြား၊ မက်င့္ျငား၊ တရားမေဆာင္ေပ။

* တရားအႏြယ္၊ မကြယ္ရံုသာ၊ ေစာင့္ေပးကာ၊ ကုိယ့္ဟာမဟုတ္ေခ်။
* နို႔မသုံးရ၊ မခိုင္းရဘဲ၊ အခကိုယူ၊ ႏြားေက်ာင္းသူ၊ ပုံတူမွတ္ၾကေလ။
* သင္ယူနာၾကား၊ လက္ေတြ႔ပြား၊ တရားျမင္ေအာင္ က်င့္တတ္ေပ။
* စြမ္းအားတက္ေအာင္၊ တရားေဆာင္၊ အေမွာင္ကင္းစင္ေခ်။
* ေရွ႕ ေနာက္ ဆက္စပ္၊ သတိကပ္၊ ရႈမွတ္၍ သာေန။
* တရားေဆာင္သူ၊ စိတ္မပူ၊ စင္ျဖဴေအးခ်မ္းေပ။

စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ဘယ္လိုေနမလဲ

လူတစ္ေယာက္ဟာ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ သိပ္ျပီးအေရးၾကီးပါတယ္။
စိတ္ခ်မ္းသာေနမွ ေလာကီအလုပ္ပဲလုပ္လုပ္၊
ေလာကုတၱရာအလုပ္ပဲလုပ္လုပ္ အဆင္ေျပတာပါ။
စိတ္ဆင္းရဲေနတဲ့စိတ္ကုိ စိတ္နဲ႔ပဲ ျပန္ကုရပါတယ္။
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀မွာ ကုသိုလ္နဲ႔ အကုသိုလ္မွာ
အကုသိုလ္မျဖစ္ဖို႔က ပထမဦးစားေပးပါ။
ကုသိုလ္ျဖစ္ဖို႔က ဒုတိယဦးစားေပးပါ။

ဆိုလုိတာက ကုသိုလ္မျဖစ္ရင္ေနပါေစ၊
အကုသိုလ္မျဖစ္ေအာင္ေတာ့ အထူးေစာင့္ထိန္းရမွာပါ။
အကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္တဲ့အခါ စိတ္ဆင္းရဲရပါတယ္။
ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္တဲ့အခါ စိတ္ခ်မ္းသာရပါတယ္။
ဒီေတာ့ အကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းအရင္းကဘာလဲ၊ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္း အရင္းက ဘာလဲ။

သခၤ ါရလမ္း

အမိဝမ္းမွာ၊ ေနစဥ္ခါ၊
ေသရြာသြားရမွာပါတကား။
ပ်ဳိမ်စ္ေသးရာ၊ ငယ္စဥ္ခါ၊
ေသရြာသြားရမွာပါတကား။
ရြယ္ေကာင္းတုန္းမွာ၊ ပ်ဳိစဥ္ခါ၊

ေသရြာသြားရမွာပါတကား။
အရြယ္ရင့္လာ၊ အုိစဥ္မွာ၊
ေသရြာသြားရမွာပါတကား။
ရြယ္အားလုံးမွာ၊ သတၱဝါ၊
ေသရြာသြားရမွာပါတကား။

(ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
 (မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
                    ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)
     ဦးသိန္းေ၀။
           http://www.facebook.com/damanadi.tk
          http://www.damanady.tk/ (ဓမၼနဒီ)တြင္လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။

ျဗဟၼာအစားအစာ။

        ျဗဟၼာတို႔ကား ရုပ္ ၀တၳဳ အဟာရ တစံုတရာကို စားသံုးျခင္းမရွိ၊ ပီတိေခၚ စိတ္၏ ႏွစ္
သက္ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳျဖင့္သာ တည္ေနၾကေလသည္။ စားသံုးေသာ အဟာရက ႏူးညံ့ေသာေၾကာင့္
ျဗဟၼာတို႔၏ ကိုယ္ကာယသည္ လြန္စြာ ႏူးညံ့ သိမ္ေမြ႕ၾကသည္။
         ျဗဟၼာတို႔  အစာမစားဘဲ ပီတိျဖင့္သာ ေနသည္ဆိုသျဖင့္ “ ယံုရခက္ခက္ ” ဟု ထင္
တတ္ၾက၏။ တရားရွဳမွတ္ေသာ ေယာကီအခ်ိဳ႕သည္ တစ္ရက္တြင္ ထမင္း ေလး ငါးလုပ္မွ်

သာ စားေသာ္လည္း ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မွဳ မရွိျခင္း၊ ႏွစ္ည၊ သံုးည မအိပ္စက္ရေသာ္လည္း
ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ရွိေနျခင္းတို႔ကို ႀကံဳေတြ႕ရတတ္သည္။ ယင္းတို႔ကို ေထာက္ဆၿပီး ျဗဟၼာ
တို႔၏ အျဖစ္ကို ယံုၾကည္ႏိုင္ၾကေပသည္။ အကယ္၍ ယံုၾကည္ရန္ အခက္အခဲရွိပါက ျမတ္ဗုဒၶ၏
၀ိပႆနာတရားကို သမာဓိထူး အာရံုနမိတ္ထူး ဉာဏ္အထူးေပၚသည္အထိ အားထုတ္ၾကည့္
သင့္ၾကေပသည္။ သို႔မွသာ ျမတ္ဗုဒၶ၀ါဒဆိုင္ရာ အခ်ိဳ႕အခ်က္မ်ားကို လက္ခံယံုၾကည္ႏိုင္ၾက
မည္ ျဖစ္သည္။
         နတ္ျပည္တြင္ နတ္သား နတ္သမီး လိင္ကြဲျပားခ်က္ ရွိ၏။ လူမ်ားကဲ့သို႔ ခ်စ္ႀကိဳက္မွဳ
ျပဳၾက၏။ ျဗဟၼာ့ျပည္၌မူ ျဗဟၼာထီး ျဗဟၼာမ မရွိေခ်။ အားလံုး ေယာက္်ားသ႑န္မ်ားသာ ျဖစ္
ၾကသည္။ ကာမဂုဏ္စိတ္ဓာတ္လည္း လံုး၀ မရွိၾကေပ။
{သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာန သာသနာေတာ္ထြန္းကားျပန္႔ပြားေရး ဦးစီးဌာန၏ ဗုဒၶဘာသာေကာင္း
 တစ္ေယာက္မွ ေကာက္ႏုတ္ေရးသားပူေဇာ္ပါသည္။}
    (မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
                    ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)

     ဦးသိန္းေ၀။
           http://www.facebook.com/damanadi.tk
          http://www.damanady.tk/ (ဓမၼနဒီ)တြင္လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။

*** ေသမင္း၏ရယ္ေမာၿခင္း ***

၁။ သူနိုင္ ငါနိုင္၊ အၿပိဳင္တိုက္ခြင္း၊ ေအာင္ေၿမနင္းစဥ္ ေသမင္း ေဘးကရယ္သတည္း။
၂။ သူပိုင္ ငါပိုင္၊ အနိုင္ခုသြင္း၊ လုယက္ၿငင္းစဥ္၊ ေသမင္း ေဘးကရယ္သတည္း။
၃။ သူ႕ဟာ၊ ငါ့ဟာ၊ တဏွာမကင္း၊ ရမၼက္ၿပင္းစဥ္၊ ေသမင္း ေဘးကရယ္သတည္း။
၄။ သူေခ်ာ၊ ငါလွ၊ တသသနွင့္၊ ရူပရုပ္ဆင္း၊ ၿပဳၿပင္ၿခင္းကို ေသမင္း ေဘးကရယ္သတည္း။
၅။ လႊမ္းၿခံဳအာဏာ၊ ရာဇာေသဌ္နွင္း၊ တန္ခိုးၿပင္းစဥ္ ေသမင္း ေဘးကရယ္သတည္း။

၆။ ေရႊ ေငြ ၿမ ဖန္၊ ပိုလွ်ံၿဖည့္တင္း၊ ေဌးၾကြယ္ၿခင္းကို၊ ေသမင္း ေဘးကရယ္သတည္း။
၇။ ဆယ္စီးဆင္ေၿပာင္၊ အားအန္ေဆာင္၍၊ မာန္ေထာင္ၾကီးလွ၊ ကိုဗာလအား၊ ေဘးက ေသမင္း ရယ္သတည္း။
၈။ ေၿခြရံေပါမ်ား၊ ငါတကားဟု၊ ေထာင္လႊားတက္ၾကြ၊ ကိုယ္ယသအား၊ ေဘးက ေသမင္း ရယ္သတည္း။
၉။ လက္နက္ပိုင္ရွင္၊ ငါသခင္ဟု၊ ငါ့ၿပင္မရွိ၊ ၾကီးဘိ မာန၊ ကိုဗာလအား၊ ေဘးက ေသမင္း ရယ္သတည္း။
ရွင္ေသမင္းကား အလွ်င္းမလတ္ မခတ္ မ်က္ေတာင္ ေၾကာင္ေၾကာင္တည့္တည့္ ၾကည့္ကာ ၾကည့္ကာ ေနေခ်ပါေပါ့ မရဏာမင္းၿမတ္ အရပ္ရပ္ဖို့ စိတ္ဓာတ္တက္ၾကြ မာန္မထဘဲ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ သံုးဟိတ္ ကိုယ္မွာဆိတ္ေအာင္ ကြပ္နွိပ္ဆံုးမရာသတည္း။

** ေရႊထီးကၠုႏၵရာ **
(ဤေကာင္းမွု ကုသုိလ္ေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္တို႕၏ အားထုတ္ဆဲၿဖစ္ေသာ ၀ိပႆနာဥာဏ္ သည္ လွ်င္ၿမန္စြာ မဂ္ဥာဏ္သို႕ေက်းဇူးၿပဳ၍ နိဗၺာန္သို႕ မ်က္ေမွာက္ၿပဳရပါလိုပါ၏ အရွင္ဘုရား။)
ဓမၼဒါနအျဖစ္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဓမၼစာစုမ်ားမွ ကူးယူေဖာ္ျပေပးပါသည္ ..

မိန္းမ မေလးစားတဲ႕လင္(၈)ေယာက္

                                                        

ဒလိေဒၵါ အာတုေရာ ဇိေဏၰာ။
သုရာေသာေဏၬာစ မုဒၵေကာ။
ပမေတၲာ အနဳဝေတၲာစ။
ပဋိစၦာေပါစ အ႒ိေမ။
(ဇာတ္ ပဥၥမ)
အသီတိကုဏ။ႏွာ၄၇၉

၁=ဒလိေဒၵါ=ဆင္းရဲသားေက်ာမြဲ
သူမကိုမဆင္ျမန္းနိ ုင္မွာစိုးလို ့။
၂=အာတုရ=ေရာဂါသည္။
ဝတၳဳ။ကိေလႏွစ္ေထြတို ့ျဖင့္မခ်ီးေျမွာက္နိ ုင္မွာစိုးလို ့။
၃=ဇိဏၰ=ဖိုးႀကီးအို
ကာယိကေစတသိကအားျဖင့္ျမူးတူးမႈကိုမစြမ္းနိ ုင္မွာျမင္လို ့
၄=သုရာေသာဏၬ=အရက္သမား
လက္ဝတ္လက္စားေတြကိုေရာင္း
ပစ္မွာျမင္လို ့
၅=မုဒၵက=အစစအရာရာဖ်င္းသူ
က်ြန္မအေစခံမေတြနဲ႕သာျမူးကာ
ဇနီးကိုမူႀကိမ္းေမာင္းတတ္လို ့
၆=ပမတၲ=အပ်င္းႀကီးသူ/လူေပါ့
ကာမဂုဏ္ခံစားနည္းနားမလည္လို ့
၇=အနဳဝတၲ=အလိုလိုက္လြန္းသူ
မေထမဲ႕ျမင္ေနတတ္ေရာ္
၈=ပဋိစၦာပ=ရိွသမ်ွပစၥည္းကိုပံုအပ္ထားသူ
ပစၥည္းအားလံုးကိုလြဲအပ္မိလို ့-လင္သားအေပၚမရိုမေသ မေလးမစားလုပ္သတဲ႕
(အမွားရွာလူငယ္ေလးမ်ား)

Ashin Zawana

ေၾကြးေဟာင္းဆပ္၊ ေၾကြးသစ္ခ်ၿပီး ေရႊအိုးျမွဳပ္ျခင္း။

      ေရွးအခါက မဂဓတိုင္း သာလိဒၵိယပုဏၰားရြာ၌ ေကာသိယ ဟူေသာျဗဟၼဏ တစ္ေယာက္ရွိ၏။  ထို
ျဗဟၼဏ၏ သေလးစပါးခင္းမွာ က်ယ္၀န္း၏။ သေလးႏွံေတြ အဆံျပည့္ခ်ိန္တြင္ ေက်းသားမ်ား လာ၍စား
ၾကသျဖင့္ အမ်ားအျပား ပ်က္စီးရ၏။ ေက်းသားမ်ားအနက္မွ ႀကီးမားေသာ ေက်းသားတစ္ေကာင္သည္
သေလးႏွံမ်ားကို စားရံုမွ်မက ကိုက္ခ်ီ၍ ယူသြားတတ္၏။

        လယ္ေစာင့္သမားသည္ ထိုေက်းႀကီးကို ေက်ာ့ကြင္းေထာင္၍ ဖမ္းဆီးရာ တစ္ေန႔ေသာ္ မိေလ၏။
ဖမ္းမိေသာ ေက်းသားႀကီးကို လယ္ရွင္ ေကာသိယျဗဟၼဏထံ အပ္လိုက္၏။ ေကာသိယသည္ ေက်းသား
ႀကီးကို ျမင္လွ်င္ျမင္ခ်င္း သားသမီးကဲ့သို႔  ခ်စ္ခင္စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာ၏။ ေကာသိယျဗဟၼဏက ေက်းသား
ႀကီးကို   “ အသင္ ေက်းသား၊ သေလး စပါးႏွံမ်ားကို စားရံုမွ်သာ မဟုတ္ဘဲ၊  ဘာေၾကာင့္ ကိုက္ခ်ီ  ယူ
ေဆာင္သြားပါသလဲ၊ ကၽြႏ္ုပ္သည္ သင္၏ရန္ဖက္ ျဖစ္လို႔ပါလား၊ သို႔မဟုတ္က သင္၏အိမ္မွာ ၀မ္းဗိုက္အ
ပို ရွိေနေသးလို႔ပါလား၊  ဒါမွမဟုတ္  သိုေလွာင္ထားစရာ စပါးက်ီ ရွိလို႔ပါလား၊ ” ဟု ေမး၏။

ေတာရေဆာက္တည္သူတို႔၏ အက်ိဳး ၈ ပါး။

၁။ ဘ၀ဒိဌိဟာန          = ဘ၀သည္ ၿမဲ၏ဟူေသာသႆတဒိဌိ အယူကို ပယ္ျခင္း။
၂။ ဇီ၀ိတနိကႏၱိပရိစၥာဂ  = အသက္၌ တပ္ႏွစ္သက္ေသာ နိကႏၱိကို စြန္႔ျခင္း။
၃။ သဒါယုတၱ ပယုတၱ    = အခါခပ္သိမ္း ဘာ၀နာႏွင့္ ယွဥ္ျခင္း။
၄။ ၀ိသုဒၶဇီ၀တာ          = စင္ၾကယ္ေသာ အသက္ေမြးမွဳ  ရွိျခင္း။

၅။ ဥႆုကၠပဟာန       = အမွဳႀကီးငယ္တို႔၌ လံု႔လ မျပဳျခင္း။
၆။ ၀ိဂတဘယတာ       = ေၾကာက္လွန္႔ျခင္း ကင္းျခင္း။
၇။ ခႏၱီေသာရစၥပဋိသာဘ= သည္းခံျခင္း၊ ေကာင္းမွဳတို႔၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း။
၈။ အရတိရတိသဟနတာ= ကုသိုလ္၌မေမြ႕ေလ်ာ္ႏိုင္ျခင္း၊ ကာမဂုဏ္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းတို႔ကို
                                 ႏွိမ္နင္းႏိုင္ျခင္းတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ။
{ဒဂုန္-ဦးထြန္းျမင့္ တည္းျဖတ္ေသာ သုခမွတ္စုမွ တဆင့္ကူးယူေရးသားပူေဇာ္ပါသည္။ }
       (မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
                    ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)

     ဦးသိန္းေ၀။
           http://www.facebook.com/damanadi.tk
          http://www.damanady.tk/ (ဓမၼနဒီ)တြင္လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။

“သီတဂူဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဗုဒၶပုံေတာ္၊ ဆင္းတုေတာ္တို႔ကို္ ဘာေၾကာင့္ကိုးကြယ္ေနသလဲ”

* ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶ၀ါဒမွာ မ်က္စိမိွတ္ယုံၾကည္ ကိုးကြယ္ရတာမ်ဳိး မရွိဘူး။ ဒီလုိ
ဆုိရင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ ဗုဒၶရဲ႕ပုံေတာ္၊ ရုပ္ဆင္းတုေတာ္ေတြကို ဘာ
ေၾကာင့္ ကိုးကြယ္ေနၾကသလဲလုိ႔ ေမးႏုိင္ပါတယ္ ? ။

** အေျဖက လြယ္ပါတယ္၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ ဗုဒၶရဲ႕ပုံေတာ္ကုိ ရွိခုိးပူေဇာ္
ေနၾကတာဟာ ခ်မ္းသာစည္းစိမ္တစ္စုံတစ္ခုကို ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တၿပီး ရွိခုိးေန
ၾကတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အသက္ထင္ရွားရွိတဲ့ ဗုဒၶရဲ႕ေရွ႕ေမွာက္ ေရာက္ေနတယ္
လုိ႔ ထင္မွတ္ၿပီး အလြန္ေလးနက္ေသာ ဂါရ၀ျဖင့္ ရွိခုိးပူေဇာ္ေနၾကျခင္း ျဖစ္
တယ္။ အဲဒီ ရွိခုိးပူေဇာ္ေနၾကတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ႕စိတ္ထဲကို မိမိရဲ႕စိတ္သြင္း
ၿပီး ၾကည့္လုိက္စမ္းပါ။ ဘယ္ေလာက္ အံ့ၾသစရာေကာင္းသလဲ ? ။

*** အတုမရွိတဲ့မဟာပုရိသ ဗုဒၶရဲ႕ပုံေတာ္ေရွ႕မွာ ပန္း၊ ေရခ်မ္း၊ ဆီမီး၊ ဆြမ္း စ
သည္ကပ္လွဴ ျပီး ရွိခုိးေနရတာဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ရဲ႕စိတ္ႏွလုံးမွာ ၾကည္
လင္ေအးခ်မ္းၿပီးေတာ့ ဆုတ္နစ္ေသာစိတ္ဓာတ္ဟာ တက္ႂကြလာတယ္။ က်
ဆင္းေနေသာစိတ္ဓာတ္ဟာ တုိးပြားလာတယ္။ ညစ္ညဴးေနေသာစိတ္ဓာတ္
ဟာ ၾကည္လင္လာတယ္။

“ဗုဒၶလက္ခံခဲ့တဲ့ ယုံၾကည္ကိုးကြယ္မွဳ”
   ==================

* ဗုဒၶရွင္ေတာ္ကလည္း မိမိရဲ႕သာ၀ကေတြကို မိမိက်င့္သလုိ က်င့္ေစခ်င္တယ္။
မိမိကို အတုယူေစခ်င္တယ္။ ဗုဒၶရဲ႕ပုံေတာ္ေရွ႕ေမွာက္မွာထုိင္၍ ဗုဒၶကို အာရုံျပဳၿပီး
ပူေဇာ္လုိက္တဲ့အခါ ဗုဒၶနဲ႔အတူတူေနရတယ္လုိ႔ စိတ္မွာ ၀င္စားလာတတ္ပါတယ္။

** ဗုဒၶနဲ႔ အတူတူေနရတဲ့ပုဂၢဳိလ္ဟာ မေကာင္းေသာအက်င့္ေတြကို က်င့္လုိ႔ ဘယ္
ျဖစ္ေတာ့မလဲ။ တျဖည္းျဖည္း ဗုဒၶဓာတ္ကူးလာႏုိင္ပါတယ္။

*** ဒါ့ေၾကာင့္ ဗုဒၶကလည္း ပညာဉာဏ္ကို အရင္းခံေသာ ယုံၾကည္မွဳျဖင့္ ကိုးကြယ္
ဆည္းကပ္သည္ကုိ လက္ခံပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကလည္း ဤရည္ရြယ္
ခ်က္ျဖင့္ ဗုဒၶပုံေတာ္ကို ကုိးကြယ္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

**** ေညာင္ပင္ဟာ ေဗာဓိဉာဏ္ရဲ႕အထိမ္းအမွတ္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေညာင္ပင္
မွာ ေဗာဓိဉာဏ္ရလုိ႔ ဒီေညာင္ပင္ကို ေဗာဓိပင္လုိ႔ေခၚၾကပါတယ္။

“ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ပဓာနလုပ္ငန္းတစ္ခု”
  ==================

* ရုပ္တု၊ ဆင္းတု၊ ေညာင္ပင္ စသည္ပူေဇာ္ျခင္းေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာမွာ အေရး
ႀကီးတဲ့ အခ်က္ေတြေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အဓိကပဓာနလုပ္ငန္းမ်ားလဲ မဟုတ္
ပါဘူး။ သို႔ေသာ္ သမာဓိေကာင္းစြာ ရရွိႏုိင္တဲ့အတြက္ လုပ္ထုိက္ေသာ လုပ္ငန္း
တစ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။

** ဒါ့ေၾကာင့္ အသိဉာဏ္ရွိတဲ့ပုဂၢဳိလ္မ်ားဟာ အတုမဲ့ မဟာပုရိသျဖစ္ေတာ္မူတဲ့
ဗုဒၶရဲ႕ပုံေတာ္ကို သူတုိ႔စိတ္ထဲမွာ ထင္ထင္ရွားရွား ထည့္သြင္းထားၿပီး ေဗာဓိ
ဓာတ္ကို ရေအာင္ယူတတ္ၾကတယ္။ စိတ္ၾကည္လင္မွဳ၊ ခ်မ္းသာမွဳကို ရွာေဖြၾက
တယ္။

*** သို႔ေသာ္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ ေက်းဇူးရွင္ ျမတ္ဗုဒၶကို ရွိခုိးပူေဇာ္ၾကျခင္း
ထက္ ျမတ္ဗုဒၶကဲ့သို႔ သစၥာတရားတုိ႔ကို သိေအာင္ အားထုတ္ျခင္း၊ သိကၡာသုံးပါး၊
မဂၢင္ရွစ္ပါး၊ ပါရမီဆယ္ပါးတုိ႔ကို အားထုတ္ျခင္းကသာလွ်င္ ပိုျမတ္ပါတယ္။ ဗုဒၶ
ကလည္း တပည့္သာ၀ကတုိ႔ရဲ႕ပူေဇာ္ျခင္းထက္ မိမိက်င့္သလုိ အက်င့္ျမတ္ေတြ
က်င့္ႀကံလုိက္နာျခင္းကိုသာ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ က်င့္ဖုိ႔ခ်ည္း တုိက္တြန္းႏႈိးေဆာ္
ပါတယ္။

“ဗုဒၶကို ျမင္ေတြ႔တဲ့လူဆုိတာ”
  ==============

 * “ငါဘုရား၏အဆုံးအမ အက်င့္ျမတ္ေတြကို က်င့္ႀကံလုိက္နာသူသည္ ငါဘုရား
ကို အျမတ္ဆုံးပူေဇာ္သူမည္၏။ တရားျမင္ေသာသူသည္ ငါဘုရားကို ျမင္၏။ တရား
မျမင္လွ်င္ ငါဘုရားကို မျမင္ေသး”ဟု ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

** သို႔ေသာ္ ဗုဒၶပုံေတာ္ထက္ ပုိ၍ ခန္႔ညား၊ သပ္ရပ္၊ ထည္၀ါၿပီး က်က္သေရရွိ
ေသာအျခားရုပ္ပုံတစ္ခု ဤကမၻာေလာကမွာ မရွိေတာ့ပါ။

*** မ်က္စိနဲ႔ျမင္ရတဲ့ဗုဒၶပုံေတာ္ကို ျမင္ရၾကည့္ရေသာအခါ ဗုဒၶပုံေတာ္ထဲမွာ ဗုဒၶရဲ႕
စိတ္ဓါတ္ေတြ ပါ၀င္လာတယ္လုိ႔ ထင္ရၿပီး မိမိရဲ႕ႏွလုံးသားမွာလဲ ေဗာဓိဉာဏ္ရဲ႕
အေရာင္ဟာ ထင္ဟပ္လာတယ္လုိ႔ ထင္မွတ္ရပါတယ္။

**** ေနာက္ထပ္ ေျပာလုိတာက ဗုဒၶ၀ါဒ၊ ဗုဒၶဘာသာမွာ အသနားခံ၍ ဆုေတာင္း
ျခင္း၊ ဗုဒၶႏွင့္ဆုေတာင္းသူတုိ႔ၾကားထဲမွာ ဆက္သြယ္သူ(ေအာင္သြယ္သေဘာ)
ကုိယ္စားလွယ္ထား၍ ဆုေတာင္းျခင္းဆုိတာ မရွိပါဘူး။

●“ဗုဒၶဘာသာတုိ႔ ဆုေတာင္းတယ္ဆုိတာ”●

● ဘုန္းႀကီးက လူေတြအလယ္ ဆုေတာင္းေပးရတယ္ဆုိတာမ်ဳိး၊ ဒုကၡေရာက္လာ
လုိ႔ကယ္တင္ေတာ္မူပါ၊ က်ဴးလြန္မိလာလုိ႔ သနားေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူပါ ဆုိတာ
မ်ဳိးေတြ မရွိပါဘူး။

● သို႔ေသာ္ ဗုဒၶထံမွာ ဆုပန္တယ္၊ ဆုေတာင္းတယ္ဆုိတာ ရွိပါတယ္။ ကယ္တင္
ဖုိ႔၊ ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ ေတာင္းတာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိမိျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵကို မိမိရဲ႕
ေကာင္းမႈေပၚမွာ အေျခခံၿပီး ထုတ္ဆုိျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။

● ဗုဒၶကလဲ သင္တုိ႔ေတာင္းဆုိတာေတြကို ငါဘုရား ေပးမယ္လုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ ဘယ္တုန္းကမွ
တာ၀န္မခံပါဘူး။ အသနားခံျခင္း၊ ဆုေတာင္းျခင္းေတြမွတစ္ပါး မိမိဘ၀ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္းေရး၊
အသိဉာဏ္ပြင့္လင္းေရး၊ ဒုကၡမွလြတ္ေျမာက္ေရးတုိ႔
အတြက္ သိကၡာသုံးပါး က်င့္သုံးဖုိ႔ကိုသာ ဗုဒၶသည္ ညႊန္ျပေတာ္မူေလ့ရွိပါတယ္။

● သိကၡာသုံးပါးဆုိတာ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာပါဘဲ။ သီလက်င့္ေတာ့ ကိုယ္ႏႈတ္
စိတ္ႏွစ္ပါးျဖဴစင္သန္႔ရွင္းသြားတယ္။ သမာဓိ ရေအာင္ အားထုတ္ေတာ့ စိတ္
အညစ္အေၾကးေတြ တစ္ခဏ တစ္ဘ၀ သန္႔ရွင္းေအးခ်မ္းသြားတယ္။ ပညာ
က်င့္စဥ္ က်င့္လုိက္ေတာ့ ကိေလသာအညစ္ အေၾကးေတြ အၿပီးတုိင္ ကင္းေ၀း
သန္႔ရွင္းသြားတယ္။

(သီတဂူဆရာေတာ္အရွင္ဉာဏိႆရ မွ ကူးယူေရးသားမွ်ေ၀ပူေဇာ္ပါသည္)
 (မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
                    ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)
     ဦးသိန္းေ၀။
           http://www.facebook.com/damanadi.tk
          http://www.damanady.tk/ (ဓမၼနဒီ)တြင္လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။

Posted by ဦးသိန္းေ၀ at 5:35 AM