ၾကိဳတင္မသိနိုင္ေသာ အေၾကာင္း(၅)ပါးႏွင့္ မေမ့အပ္သည့္ (၁၀)ခ်က္

"... ၾကိဳတင္မသိနိုင္ေသာ အေၾကာင္း(၅)ပါးႏွင့္ မေမ့အပ္သည့္ (၁၀)ခ်က္ ..."

ၾကိဳတင္မသိႏွိဳင္ေသာ အေၾကာင္း(၅)ပါး
---------------------------------------
၁။ မိမိအသက္ ေသမည့္ရက္ ေသခ်ာတိက် မသိႏွိဳင္။
၂။ မည္သည့္ေရာဂါ ေသရမွာ ေသခ်ာတိက် မသိႏွိဳင္။
၃။ မည္သည့္ခ်ိန္ခါ ေသရမွာ ေသခ်ာတိက် မသိႏွိဳင္။
၄။ မည္သည့္ေနရာ ေသရမွာ ေသခ်ာတိက် မသိႏွိဳင္။
၅။ ေသျပီးေနာက္မွာ ဘယ္ေရာက္မွာ ေသခ်ာတိက် မသိနိုင္။
.
မေမ့အပ္တဲ႔ (၁၀)ခ်က္

----------------------
၁။ အစားထိုးမရတဲ႔ ဆံုးရွံဳးမွဳ (၂)ခုရွိတယ္။ အဲဒါက မိဘႏွင့္ အခ်ိန္။
၂။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘုန္းတန္ခိုးဆိုတာ အလုပ္လုပ္ျခင္းပဲ။
၃။ ဆင္ေျခေပးတဲ႔ ပါးစပ္ ထမင္းငတ္တတ္တယ္။
၄။ ေမ့တတ္တယ္ ဆိုတာ မေလးစားလုိ႔။ ေၾကာက္တတ္တယ္ဆိုတာ မခိုင္လံုလို႔။
၅။ ေႏွးတာအေရးမၾကီး၊ ရပ္မေနဖို႔ပဲ အေရးၾကီးတယ္။
၆။ မနာလုိမျဖစ္ပါနဲ႕၊ လုပ္တဲ႔သူက ေနရာရမွာပဲ။
ရ။ စာရိတၱေကာင္းရင္ ေနာက္ေၾကာင္းရွင္းတယ္။
၈။ မလုပ္တတ္ေၾကာင္း မ်ားမ်ားေျပာေလ မလုပ္တတ္ေလ။
၉။ လုိသေလာက္ မရနိုင္ေပမယ့္။ လုပ္သေလာက္ေတာ့ ရနုိင္ပါတယ္။
၁၀။ အက်င့္စာရိတၱသည္ ထိုသူ၏ ကံၾကမၼာပင္ျဖစ္သည္။
မူရင္းစာေရးသူကို မေဖာ္ျပႏိုင္ ေတာ့သည့္အတြက္ နားလည္ေပးေစလိုပါသည္။
Myanmar News Update မွကူးယူေဖၚျပလိုက္ပါသည္

Posted by မူၾကိဳဆရာ at 5:00 AM

ဘ၀မွာ အက်ိဳးရွိရွိ ေနဖို႔ဆိုရင္။

       ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအတြက္ “ ဓမၼ ” ဆိုတာ အမွန္အမွားကို ခြဲျခားသိႏိုင္ေသာ ေဟာေျပာ
ထားတဲ့ ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ႕ ဆံုးမသြန္သင္ခ်က္ေတြကို ေခၚပါတယ္။ အက်ိဳးအေၾကာင္း၊ အေကာင္းအ
ဆိုးေတြကို သိတာကိုလည္း ဓမၼကိုသိတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။

         ဓမၼအသိနဲ႔ ဘ၀မွာ အက်ိဳးရွိရွိေနဖို႔ ဆိုရင္ အသိဉာဏ္ ရွိရပါမယ္။ ေလာကမွာ ဘ၀တစ္
ခု ရလာတဲ့အခါမွာ ေနပံုထိုင္ပံုက အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ အက်ိဳးရွိတဲ့ေနနည္း ရွိသလို အက်ိဳးမဲ့ေစ
တတ္တဲ့ ေနနည္းလည္း ရွိၾကပါတယ္။ ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ႏွစ္ျဖာလံုး အက်ိဳးရွိေစမယ့္ ေနနည္းမ်ိဳး
ကို ဗုဒၶျမတ္စြာက ဆံုးမၾသ၀ါဒ ေပးထားပါတယ္။
         ဗုဒၶျမတ္စြာက “အႏၶသုတၱန္” မွာ “ ဒြိစကၡဳ ” မ်က္စိႏွစ္လံုးရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို အေကာင္းဆံုး
ပုဂၢိဳလ္လို႔ ေဟာၾကားထားပါတယ္။ မ်က္စိႏွစ္လံုးဆိုတာ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ ရွိၾကပါတယ္။ ႏွစ္
ဘက္ျမင္ႏိုင္ရတဲ့ အသိဉာဏ္ကို ဆိုလိုတာပါ။ ပကတိမ်က္စိကေတာ့ ေ႔ရွတည့္တည့္ တစ္ဘက္
တည္းကိုပဲ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ အသိဉာဏ္ရွိမွ ႏွစ္ဘက္စလံုးကို ျမင္ရပါမယ္။
         လူ႕ေလာကမွာ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာတဲ့အခါ မရေသးတဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြကို ရဖို႔၊ ရလာ
တဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ တည္ၿမဲဖို႔၊ တည္ၿမဲၿပီးသား စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ တိုးတက္ပြားမ်ားဖို႔   သိျမင္
တတ္တဲ့ အသိဉာဏ္ဆိုတဲ့ မ်က္လံုးလည္းရွိဖို႔ လိုပါတယ္။ အဲဒါက ဒီဘ၀  ေကာင္းက်ိဳးအတြက္
ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာင္ဘ၀ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္လည္းပဲ ကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္၊ အျပစ္ရွိတယ္၊ အ
ျပစ္မရွိဘူးဆိုတဲ့ ဓမၼအေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သိတဲ့ မ်က္စိမ်ိဳးဟာလည္း လိုအပ္ပါတယ္။
         ေလာကအက်ိဳးခ်ည္းပဲ ႀကိဳးစားမယ္ဆိုရင္ သံသရာအက်ိဳးက လြတ္သြားပါမယ္။ လူေတြ
မွာ ပစၥည္းဥစၥာေတြ တိုးတက္လာေသာ္လည္း ကိုယ္က်င့္တရားက ဆုတ္ယုတိပ်က္ျပား သြားလို႔
ရွိရင္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြဟာလည္း တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ယုတ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္
မို႔ စီးပြားေရးဘက္ကလည္း တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ရပါမယ္။ ကိုယ္က်င့္တရား ဘက္ကလည္း တိုး
တက္ေအာင္ လုပ္ရပါမယ္။

အ၀ိဇၨာ၏ အဓိပၸါယ္

  တစ္ခ်ိန္တြင္ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးက ဘုရားရွင္ထံေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးေနာက္ ဘု
ရားရွင္ကို ဤကဲ့သို႔ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထားေတာ္မူ၏ ---- “ျမတ္စြာဘုရား ...
‘အ၀ိဇၨာ အ၀ိဇၨာ’ဟု ေျပာဆိုေနပါသည္ ျမတ္စြာဘုရား၊ အဘယ္ကို အ၀ိဇၨာဟုေခၚ

ဆိုပါသလဲ ျမတ္စြာဘုရား¿ အဘယ္မွ်ေသာ အတိုင္းအရွည္ျဖင့္ အ၀ိဇၨာသို႔ေရာက္
ရွိေနသည့္ ပုဂၢိဳလ္ဟု ေခၚဆိုပါသလဲ ျမတ္စြာဘုရား?” .. ဤသို႔ ထိုရဟန္းေတာ္က
ျမတ္စြာဘုရားအား ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထား၏။ ဤသို႔ ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထားသည့္
အခါ ဘုရားရွင္က ေအာက္ပါအတိုင္း အေျဖေပးေတာ္မူ၏ ..။

“ခ်စ္သား ရဟန္း ...
၁။ ဒုကၡအရိယသစၥာတရားကို သမၼာဒိ႒ိ ဉာဏ္ပညာျဖင့္ ကိုယ္တိုင္မ်က္ေမွာက္
ထြင္းေဖာက္ မသိမျမင္မႈ၊

အာဠ၀ကဘီလူးကေမးၿပီး ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား ေျဖၾကားခဲ့ေသာ (အာဠ၀ကသုတၱန္)။

 (၁)ေလာကမွာ အေကာင္းဆံုး ဥစၥာက ဘာလဲ။
အေျဖ=သဒၶါသည္အေကာင္းဆံုး ဥစၥာ။(သဒၶိဓ ၀ိတၱံပူရိသႆ ေသဌံ)
(၂)ေလာကမွာ ဘာလုပ္ရင္ခ်မ္းသာ မွာလဲ။
အေျဖ=ဓမၼကိုက်င့္သံုးရင္ ခ်မ္းသာမယ္။(ဓေမၼာ သုစိေဏၰာ သုခမာ၀ဟတိ)
(၃)ေလာကမွာ အေကာင္းဆံုးအရသာ ဘာလဲ။

အေျဖ=အေကာင္းဆံုး အရသာဟာ သစၥာ။(သစၥံ သာဓုတရံ ရသာနံ)
(၄)ေလာကမွာ အေကာင္းဆံုးေသာ အသက္ရွင္နည္းက ဘာလဲ။
အေျဖ=အသိပညာနဲ့ အသက္ရွင္တာ အသက္ေမြးတာ အေကာင္းဆံုး။(ပညာဇီ၀ိ ံ ဇီ၀ိတ မာဟု ေသဌံ)
(၅)အခက္အခဲကို ဘာနဲ့ ျဖတ္ေက်ာ္ရမွာလဲ။
အေျဖ=သဒၶါနဲ့ ျဖတ္ေက်ာ္ရမယ္။(သဒၶါယ တရဟိ ၾသဃံ)
(၆)က်ယ္ေျပာေသာဘ၀ၾကီးကို ဘာနဲ့ျဖတ္ကူးရမွာလဲ။
အေျဖ=သတိနဲ့ ျဖတ္ကူးရမယ္။(အပၸမာေဒန အဏၰ၀ံ)
(၇)ဆင္းရဲဒုကၡကို ဘာနဲ့ဖယ္ရွားမွာလဲ။
အေျဖ=ၾကိုးပမ္းအားထုတ္မွ ု ၀ိရိယျဖင့္ဖယ္ရွားနိုင္မယ္။(၀ီရိေယန ဒုကၡမေစၥတိ)
(၈)စိတ္ျဖူစင္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမွာလဲ။
အေျဖ=ပညာ ျဖင့္သာေဆးေၾကာရမယ္။(ပညာယ ပရိသုဇၽြတိ)
(၉)ပညာကို ဘယ္လိုရေအာင္ယူရမွာလဲ။

ဆံေတာ္ရွင္ဇင္းက်ိဳက္ေစတီေတာ္ျမတ္သမိုင္းေႀကာင္း

  သံုးလူ႔ထြြဋ္ထားသဗၺညဳရွင္ေတာ္ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားသခင္သည္ ဘုရားအျဖစ္သို႔ေရာက္ခါနီး ကာလဝယ္ ကရာမည-ကရ႑ကတုိင္း

သုဘိႏၷဂရဟု ထင္ရွားရွိခါရွင္ေတာ္ဘုရားအပြင့္မွီ ႏွစ္ေပါင္း (၅၀-)ခန္႔က ယခု သထံုျပည္ တည္ေနရာ ဌာနသုဘိႏၷ နဂရၿမိဳ႕ႀကီး ဟုေဝးနီးထင္ေပၚ

သတင္းေက်ာ္လ်က္ လြန္စြာေမြ႕ေပ်ာ္ခါစ  စတုမဟာတာဝတိသာ မာယာ စသည္နတ္႔ျပည္ကဲ့သို႔  စည္ပင္လွစြာ သားႀကီးသာ၍ သတၱဝါဗုိလ္လူခပ္သိမ္း


သူတုိ႔မွီခိုေနထုိင္ရာျဖစ္ေသာ ရာဇဌာနီမင္းေနျပည္ေတာ္ၿမိဳ႕ႀကီးတစ္ၿမိဳ႕တည္ထားခဲ့ေလသည္။ ထုိသုဘိႏၷနဂရ ယခု သထံု (ေခၚ) သုဝဏၰဘူမိ ရာဇဌာနီ

မင္းေနျပည္ေတာ္တြင္ တိႆဓမၼ ဘုရင္ႀကီးသည္ သီရိကၠပါ အဂၢမေဟသီ ေဒဝီမိဖုရားေခါင္နွင့္ ဘုန္းမီး ေန,လ,ထြန္းလင္းေတာက္ပလ်က္ ဒႆရာဇ

ဓမၼေလးတန္ သဂၤဟနာယက ေျခာက္ပံု ခုႏွစ္စံု အပရိဟာ၊ အစျဖာေသာ စည္လာလမ္းေၾကာင္းႏွင့္ ကမၻာအစ မဟာသမတမင္းေကာင္းမင္းျမတ္တုိ႔၏

ပရိေဒ၀အေၾကာင္း

 

 

ငိုေၾကြးမူကို “ပရိေဒ၀”ဟုေခၚ၏။ ဤပရိေဒ၀ဟူသည္ “ငိုသံ”ပင္ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ ထုိငိုသံ ျဖစ္ျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းမွာ အတြင္းက ေဒါသ ေဒါမနႆတုိ႔သာ ျဖစ္၍ ပရိေဒ၀သေဘာကိုလည္း ဤေနရာမွာပင္ မွတ္ထားသင့္ေပသည္။ ရာထူးဂုဏ္သိန္ စည္းစိမ္ေဆြမ်ိဳး စသည္တုိ႔တြင္ တစ္ခုခု ပ်က္စီးေသာအခါ ပ်က္စီးေတာ့မည္ဟု ထင္ရေသာအခါ လြန္စြာ၀မ္းနည္းၾက၏။ အားငယ္ၾက၏။ ဤ၀မ္းနည္းအားငယ္မူကား ျပခဲ့ေသာ “ေသာက” အမည္ရ ေဒါမနႆသာတည္း။ ထုိ၀မ္းနည္းအားငယ္မူကို မ်ိဳသိပ္၍ မထားႏုိင္ေသာအခါ ပရိေဒ၀ ေခၚ ငိုေၾကြးေသာ အသံတစ္မ်ိဳး ေပၚလာ၏။ “ပရိေဒ၀”မီးဟု ေခၚရာ၌ ငိုတဲ့အသံကို ေခၚျခင္းမဟုတ္၊ ထုိငိုသံ ျဖစ္ေလာက္ေအာင္ ၀မ္းတြင္း၌ အျပင္းအထန္ ပူပန္ေတာက္ေလာင္ေနေသာ ေဒါသ ေဒါမနႆတုိ႔ကို အစြဲျပဳ၍ ေခၚရျခင္း ျဖစ္သည္။

သံဃာမ်ား အိမ္ပင့္ဆြမ္းကပ္ရက်ိဳးမ်ား

ဦးဇင္းကုိ အြန္လိုင္းကေနသိတဲ့ ဒကာမတစ္ဦးက သူ႔အိမ္က မိသားစုေတြအားလံုး ဖူးျမင္ရေအာင္ဆိုၿပီး ဆြမ္းစားပင့္ပါတယ္။ အိမ္ေရာက္လို႔ ဆြမ္းလည္းစားၿပီးေရာ မိတ္ဆက္စကားေျပာၾကရာ ဒကာတစ္ဦးကေန ဦးဇင္းကုိ အရွင္ဘုရားက အြန္လိုင္းမွာ ဘာသာေရးေမးေျဖလုပ္ေပးတာ နာမည္ႀကီးတယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။
အဲဒါ တပည့္ေတာ္လည္း ႀကံဳတုန္း အရွင္ဘုရားကုိ ေမးခ်င္ပါတယ္။ ခု ဒီအိမ္က အရွင္ဘုရားကုိ ဆြမ္းစားပင့္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီအိမ္ကလူေတြ ဘာအက်ိဳးေတြ ရသလဲဘုရားဆိုၿပီး ေမးပါေတာ့တယ္။
ဒါနဲ႔ ဦးဇင္းက ပထမဦးဆံုး အိမ္မွာပင့္ၿပီး ဆြမ္းကပ္တဲ့အတြက္ ဆြမ္းလွဴသူေတြရရွိတဲ့ ဆြမ္းအက်ိဳး (၅)ပါးကုိ ေျပာျပေပးလိုက္ပါတယ္။
ဆြမ္းလွဴက်ိဳး (၅)ပါး
၁။ အသက္ကုိ ေပးလွဴတာနဲ႔တူလို႔ အသက္ရွည္ျခင္း။
၂။ ရုပ္အဆင္းကုိ ေပးလွဴတာနဲ႔တူလို႔ ရုပ္လွပျခင္း။
၃။ ကုိယ္စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေပးလွဴတာနဲ႔တူလို႔ ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါးခ်မ္းသာျခင္း။
၄။ ခြန္အားကုိ ေပးလွဴတာနဲ႔တူလို႔ ခြန္အားေကာင္းျခင္း။
၅။ အသိပညာတိုးတတ္ေအာင္ ေပးလွဴတာနဲ႔တူလို႔ အသိပညာေကာင္းျခင္း။ (အံ၊ ၂၊ ၃၅)
ဒါျပင္ သီလပညာနဲ႔ျပည့္စံုတဲ့ ရဟန္းသံဃာမ်ား အိမ္ၾကြလာရင္ ေအာက္ပါအက်ိဴးေတြလည္း ရရွိပါတယ္လို႔ ရွင္းျပေပးခဲ့ပါတယ္။

ရွင္ရာဟုလာကိုေပးတဲ႔ ၾသ၀ါဒ"

 

"ရွင္ရာဟုလာကိုေပးတဲ႔ ၾသ၀ါဒ" •••••••••••••••••••••••••• 

အျပဳ (ကာယကံ) ျပဳမည္ၾကံလဲ၊ သင္႔စိတ္ထဲ၊ အျမဲဆင္ျခင္ပါ။ မိမိ သူတပါး၊ ႏွစ္ဦးသား၊ ဘယ္သူ႔မ်ား ထိမည္လဲ။ ထိခိုက္ႏိုင္ျငား၊ အျပဳမ်ား၊ မမွားေရွာင္ၾကဥ္ပါ။ ျပဳဆဲမွာလဲ၊ သင္႔စိတ္ထဲ၊ အျမဲဆင္ျခင္ပါ။ မိမိ သူတပါး၊ ႏွစ္ဦးသား၊ ဘယ္သူ႔မ်ား ထိသလဲ။ ထိခိုက္ႏုိင္ျငား၊ အျပဳမ်ား၊ မမွားေရွာင္ၾကဥ္ပါ။ ျပဳျပီးျပန္လဲ၊ သင္႔စိတ္ထဲ၊ အျမဲဆင္ျခင္ပါ။

မိမိ သူတပါး၊ ႏွစ္ဦးသား၊ ဘယ္သူ႔မ်ား ထိျပီလဲ။ ထိခိုက္ႏိုင္ျငား၊ အျပဳမ်ား၊ မမွားေရွာင္ၾကဥ္ပါ။ အေျပာ (၀စီကံ) ေျပာမည္ၾကံလဲ၊ သင္႔စိတ္ထဲ၊ အျမဲဆင္ျခင္ပါ။ မိမိ သူတပါး၊ ႏွစ္ဦးသား၊ ဘယ္သူ႔မ်ား ထိမည္လဲ။ ထိခိုက္ႏိုင္ျငား၊ အေျပာမ်ား၊ မမွားေရွာင္ၾကဥ္ပါ။ ေျပာဆဲမွာလဲ၊ သင္႔စိတ္ထဲ၊ အျမဲဆင္ျခင္ပါ။

 

 မိမိ သူတပါး၊ ႏွစ္ဦးသား၊ ဘယ္သူ႔မ်ား ထိသလဲ။ ထိခိုက္ႏုိင္ျငား၊ အေျပာမ်ား၊ မမွားေရွာင္ၾကဥ္ပါ။ ေျပာျပီးျပန္လဲ၊ သင္႔စိတ္ထဲ၊ အျမဲဆင္ျခင္ပါ။ မိမိ သူတပါး၊ ႏွစ္ဦးသား၊ ဘယ္သူ႔မ်ား ထိျပီလဲ။ ထိခိုက္ႏိုင္ျငား၊ အေျပာမ်ား၊ မမွားေရွာင္ၾကဥ္ပါ။ 

 

အေတြး (မေနာကံ) ေတြးမည္ၾကံလဲ၊ သင္႔စိတ္ထဲ၊ အျမဲဆင္ျခင္ပါ။ မိမိ သူတပါး၊ ႏွစ္ဦးသား၊ ဘယ္သူ႔မ်ား ထိမည္လဲ။ ထိခိုက္ႏိုင္ျငား၊ အေတြးမ်ား၊ မမွားေရွာင္ၾကဥ္ပါ။ ေတြးဆဲမွာလဲ၊ သင္႔စိတ္ထဲ၊ အျမဲဆင္ျခင္ပါ။ မိမိ သူတပါး၊ ႏွစ္ဦးသား၊ ဘယ္သူ႔မ်ား ထိသလဲ။ ထိခိုက္ႏုိင္ျငား၊ အေတြးမ်ား၊ မမွားေရွာင္ၾကဥ္ပါ။

 

 ေတြးျပီးျပန္လဲ၊ သင္႔စိတ္ထဲ၊ အျမဲဆင္ျခင္ပါ။ မိမိ သူတပါး၊ ႏွစ္ဦးသား၊ ဘယ္သူ႔မ်ား ထိျပီလဲ။ ထိခိုက္ႏိုင္ျငား၊ အေတြးမ်ား၊ မမွားေရွာင္ၾကဥ္ပါ။ ခ်မ္းေျမ႕ဆရာေတာ္ (ဓမၼကဗ်ာပေဒသာ စာအုပ္မွ) _/|\_ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး အျပဳ၊ အေျပာ၊ အေတြးမ်ား ေရွာင္ရွားႏိုင္သူမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစ။

 _/|\_

Posted by မူၾကိဳဆရာ at 3:17 PM

ေကာဌာသ (၃၂) ပါး။

၁။ ေကသာ = ဆံပင္။
၂။ ေလာမာ = အေမြး။
၃။ နခါ = ေျခသည္းလက္သည္း။
၄။ ဒႏၱာ = သြား။
၅။ တေစာ = အေရ။
၆။ မံသံ = အသား။
၇။ ႏွာရု = အေၾကာ။
၈။ အဌိ = အရိုး။
၉။ အဌိမိဥၨံ = ရိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီ။
၁၀။ ၀ကၠံ = အညွိဳ႕။
၁၁။ ဟဒယံ = ႏွလံုး။
၁၂။ ယကနံ =  အသည္း။
၁၃။ ကိေလာမကံ = အေမွး။
၁၄။ ပိဟကံ = အပ်ဥ္။
၁၅။ ပပၹသံ = အဆုတ္။
၁၆။ အႏၱံ = အူမ။
၁၇။ အ ႏၱဂုဏံ = အူသိမ္ အူဖြဲ။
၁၈။ ဥဒရိယံ = အစာသစ္။
၁၉။ ကရီယံ = အစာေဟာင္း။
၂၀။ မတၳလုဂၤ ံ = ဦးေႏွာက္။
၂၁။ ပိတၱံ = သည္းေျခ။
၂၂။ ေသမွံ = သလိပ္။
၂၃။ ပုေဗၺာ = ျပည္။
၂၄။ ေလာဟိတံ = ေသြး။
၂၅။ ေသေဒါ = ေခၽြး။
၂၆။ ေမေဒါ = အဆီခဲ။
၂၇။ အႆု = မ်က္ရည္။
၂၈။ ၀သာ = ဆီၾကည္။
၂၉။ ေခေလာ = တံေတြး။
၃၀။ သိဃၤာနိကာ = ႏွပ္။
၃၁။ လသိကာ = အေစး။
၃၂။ မုတၱံ = က်င္ငယ္တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
 {ဒဂုန္-ဦးထြန္းျမင့္ တည္းျဖတ္ေသာ သုခမွတ္စုမွ တဆင့္ကူးယူေရးသားပူေဇာ္ပါသည္။ }
    (မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
                    ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)

     ဦးသိန္းေ၀။
           http://www.facebook.com/damanadi.tk
          http://www.damanady.tk/ (ဓမၼနဒီ)တြင္လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။
(ပိုမိုျပည့္စံုေကာင္းမြန္ေအာင္ အဆင္ေျပသလို ျဖည့္စြက္ေရးသားျပဳျပင္ၿပီး Share ႏိုင္ပါသည္။)

ဗုဒၶေဟာၾကားေသာ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ၿပီး ႀကီးပြားခ်မ္းသာေၾကာင္းတရားမ်ား။

     လူတိုင္းလူတိုင္းသည္ လူ႕ေလာကအလယ္တြင္ တင့္တင့္တယ္တယ္ ျပည့္ျပည့္စံုစံုႏွင့္
ေနခ်င္ၾက၏။ ထိုသို႔ေနႏိုင္ဖို႔ရန္ စီးပြားဥစၥာ ရွာေဖြမွဳကို ျပဳၾကရသည္ခ်ည္း ျဖစ္ပါ၏။ လူသား
မ်ားအေနျဖင့္ အေသြးအသားခႏၶာရုပ္ႀကီး ရွင္သန္တည္ၿမဲေနေသးသမွ် စား၀တ္ေနေရး ဟူ

ေသာ စာလံုးသည္ စီးပြားေရးပင္စည္ႀကီးအေပၚ အမွီျပဳလ်က္ ရွိပါ၏။ စီးပြားေရးပင္စည္ႀကီး
ႀကံ႕ခိုင္ဖြံ႕ၿဖိဳးလွ်င္ အေရးသံုးပါးတြင္ လူတစ္လံုးသူတစ္လံုးျဖစ္မည္။ စီးပြားေရးပင္စည္ႀကီး ညွိဳး
ေရာ္ေျခာက္ေသြ႕လွ်င္ အေရးသံုးပါးတြင္ ဆင္းရဲႏံုခ်ာပါမည္။ လူလံုးမလွ ျဖစ္ပါမည္။
         ရုပ္၀ါဒီအခ်ိဳ႕က ဘာသာတရားသည္ ဘိန္းႏွင့္တူသည္ဟု ဆိုၾက၏။ ဘိန္းစြဲသြားေသာ
သူသည္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာေရးလမ္း ပိတ္သကဲ့သို႕ ဘာသာေရးလိုက္စားသူမ်ားသည္ ႀကီးပြား
ခ်မ္းသာေရးလမ္းကို ပိတ္ဆို႔ေစသည္ဟု စြတ္စြဲေျပာဆို ေရးသားၾက၏။ ဤသို႔ေျပာဆိုေရးသား
ျခင္းသည္ ဗုဒၶ၏ ဓမၼေဒသနာမ်ားကို ေသခ်ာမေလ့လာမိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါ၏။

ကိေလသာ (၁၄) ပါး

ကိေလသာ (၁၄) ပါးမွာ==
 ၁။ ေလာဘ = တပ္မက္ေတာင့္တျခင္း။
 ၂။ ေဒါသ = ခက္ထန္ၾကမ္းၾကဳပ္ျခင္း။
 ၃။ ေမာဟ = အမွန္ကို မသိဘဲ မိုက္မဲျခင္း။

 ၄။ မာန = ေထာင္လႊားတက္ၾကြျခင္း။
 ၅။ ဒိဌိ = အျမင္မွား၊ အယူမွားျခင္း။
 ၆။ ၀ိစိကိ စၦာ = သို႔ေလာသို႔ေလာ ေတြးေတာယံုမွားျခင္း။
 ၇။ ထိန = ပ်င္းရိညွိဳးႏြမ္းျခင္း။
 ၈။ ဥဒၶစၥ = စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း။
 ၉။ အဟိရိက = မေကာင္းမွဳကို မရွက္ျခင္း။
၁၀။ အေနာတၱပၸ = မေကာင္းမွဳကို မေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း။
၁၁။ ဣႆာ = သူတစ္ပါး ခ်မ္းသာသည္ကို မျမင္ခ်င္ မၾကားခ်င္ ျငဴစူတတ္ျခင္း။
၁၂။ မစၦရိယ = ၀န္တိုသေဘာရွိျခင္း။
၁၃။ ကုကၠဳစၥ = မေကာင္းမွဳ ျပဳမိေလျခင္း၊ ေကာင္းမွဳ မျပဳမိေလျခင္းဟု ေနာင္တပူပန္ျခင္း။
၁၄။ မိဒၶ = ေလးလံထိုင္းမွိဳင္းျခင္း။
မွတ္ခ်က္။  ။ ဣႆာ၊ မစၦရိယ၊ ကုကၠဳစၥ-ဤသံုးပါးတို႔မွာ ေဒါသတရားတြင္ အက်ံဳး၀င္ၿပီး၊ မိဒၶမွာ
လည္း ထိနႏွင့္ ပူးတြဲကာ ကိေလသာ (၁၀)ပါးဟု ထုတ္ေဖၚေျပာဆိုၾကပါတယ္။
 {ဒဂုန္-ဦးထြန္းျမင့္ တည္းျဖတ္ေသာ သုခမွတ္စုမွ တဆင့္ကူးယူေရးသားပါသည္။ }
      ဦးသိန္းေ၀။
     http://www.facebook.com/damanadi.tk
          http://www.damanadi.tk/ (ဓမၼနဒီ)တြင္လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။
==============================
“စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳ”
==========
* အတြယ္ရွိသမွ်၊ စိတ္ေသာက
  မုခ် ရွိလိမ့္မည္။
* တြယ္တာကင္းမွ၊ စိတ္ေသာက
  လံုး၀ ကင္းႏိုင္သည္။
* ေသာကမလႊမ္း၊ စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္း
  တက္လွမ္း နိဗၺာန္ျပည္။
  (ေဒါက္တာအရွင္နႏၵာမာလာဘိ၀ံသ)

မဟာသမယသုတ္ (ျမန္မာျပန္)

၁။ အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္ -
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သကၠတိုင္း ကပိလဝတ္ျပည္ မဟာဝုန္ေတာ၌ ငါးရာမွ်ေသာ အလံုးစံု ရဟႏၲာခ်ည္းျဖစ္ေသာ ရဟန္းသံဃာမ်ားစြာႏွင့္အတူ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏၊ (စၾကာဝဠာတစ္ေထာင္စီ ရွိ ေသာ) ေလာကဓာတ္တိုက္ ဆယ္ခုတို႔မွ နတ္ျဗဟၼာတို႔ သည္လည္း ျမတ္စြာဘုရားကို လည္းေကာင္း ရဟန္း သံဃာ ကို လည္းေကာင္း ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ အမ်ားအားျဖင့္ စည္းေဝး လာေရာက္ကုန္၏။

ထိုအခါ သုဒၶါဝါသဘံု၌ ေနေသာ ျဗဟၼာေလးဦးတို႔အား ဤသို႔ေသာ အၾကံသည္ ျဖစ္၏-
”ဤျမတ္စြာဘုရားသည္ သကၠတိုင္း ကပိလဝတ္ျပည္ မဟာဝုန္ေတာ၌ ငါးရာမွ်ေသာ အလံုးစံု ရဟႏၲာခ်ည္း ျဖစ္ေသာ ရဟန္း သံဃာမ်ားစြာႏွင့္အတူ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏၊ (စၾကာဝဠာ တစ္ေထာင္စီရွိေသာ) ေလာကဓာတ္တိုက္ ဆယ္ခုတို႔မွ နတ္တို႔သည္ လည္း ျမတ္စြာဘုရားကို လည္းေကာင္း၊ ရဟန္းသံဃာကိုလည္းေကာင္း ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ အမ်ားအားျဖင့္ စည္းေဝး လာေရာက္ ကုန္၏။ ငါတို႔သည္လည္း ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရား၏ အထံေတာ္၌ အသီးသီး ဂါထာ တစ္ပုဒ္စီ ရြတ္ဆိုရမူ ေကာင္းေလစြ” ဟု (အၾကံျဖစ္၏)။

ျမတ္စြာဘုရား၏ ထူးျခား အံ့ၾသဖြယ္မ်ား (ဗုဒၶေန႔အတြက္)။

                         
တစ္ေန႔ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းတိုက္    ဓမၼာရံုႀကီးအတြင္း ျမတ္စြာဘုရားက“ အာနႏၵ ငါဘုရား
ရဲ႕ အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ဂုဏ္ေတြကို မင္းေျပာစမ္း ” ဟု မိန္႔ေတာ္မူရာ အရွင္အာနႏၵက ဘုရား
ရဲ႕ထူးျခားခ်က္ေတြကို ရဟန္းေတာ္မ်ားေရွ႕တြင္ ျပန္ၿပီး ေလွ်ာက္တင္ျပပါတယ္။
(၁) ေ၀ႆႏၱရာမင္းႀကီးဘ၀ ကုန္ဆံုးၿပီး တုသိတာဘံုကို ေရာက္သြားတဲ့အခါမွာ အိပ္
ေမာက်ၿပီးေတာ့ ေရာက္သြားတာ မဟုတ္ဘူး။ သိသိသာသာႀကီး ေရာက္သြားတာ၊ ေသတဲ့အခါ
မွာ လူေတြဟာ ေတြေ၀ၿပီးေတာ့ ေသတာမ်ားတယ္။ သတိရွိတယ္၊ ဆင္ျခင္တံုတရားရွိတယ္။
သတိမကြာ ဆင္ျခင္ဉာဏ္ပညာနဲ႔ပဲ ေ၀ႆႏၱရာမင္းႀကီး ဘ၀က ေသဆံုးၿပီးေတာ့ တုသိတာ နတ္ျပည္မွာ သားေမြးတာ ျဖစ္ပါတယ္။

(၂) တုသိတာ နတ္ျပည္မွာ နတ္စည္းစိမ္ခံစားတဲ့ အခါမွာလည္း ကာမဂုဏ္ အာရံုေတြထဲ
မွာ ေမ့ေမ်ာၿပီးေတာ့ သတိလက္လြတ္ ျဖစ္မေနဘူး။ တုသိတာ နတ္ျပည္မွာ ေနသမွ် ကာလ
ပတ္လံုး အမွတ္တမဲ့ မေနဘူး၊ သတိသမၸဇညနဲ႔ ေနပါတယ္။

တရားေတာ္ကို ဘယ္လိုပူေဇာ္ၾကမလဲ

 

 

ဗုဒၶဘာသာတိုင္း အနေႏၲာအနႏၲငါးပါး ရာတနာ (၃) ပါးကို ဦးညႊတ္ ပူေဇာ္ၾကေလ့ရွိပါသည္။
ဘုရားရွင္ျမတ္အား ပန္း၊ ဆီမီး၊ သစ္သီးဆြမ္းတို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ၾကေလ့ ရွိပါသည္။ ဂုဏ္ေတာ္ (၉) ပါး၊ ဗုဒၶႏုႆတိျဖင့္ ဂုဏ္ေတာ္ႏွင့္ ပံုေတာ္ကိုပါ ၾကည္ညိဳပူေဇာ္တတ္ၾကပါသည္။
ထို႔အတူ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္အေပါင္းအားလည္း ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္အား ပူေဇာ္သကဲ့သို႔ အာ႐ံုျပဳ ၾကည္ညိဳပူေဇာ္တတ္ၾကပါသည္။

သို႔ေသာ္ ဂုဏ္ေတာ္သာရွိ၍ ပံုေတာ္မရွိေသာ “ဓမၼ” ကို ဘယ္လို ပူေဇာ္ၾကမည္နည္း။
ဘုရားရွင္ႏွင့္ သံဃာတို႔ကို ပူေဇာ္သကဲ့သို႔ ပူေဇာ္ရန္မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ဓမၼကို ဘယ္လိုပူေဇာ္ရမည္ကို ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္က ဤကဲ့သို႔ မိန္႔ၾကားခဲ့ဘူးပါသည္။
“ခ်စ္သားတို႔ ေနာက္ေလးလမွ် လြန္လွ်င္ ငါဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မည္” ဟု မိန္႔ခဲ့ပါသည္။
ပုထုဇဥ္ရဟန္းအမ်ားက ၀မ္းနည္း၍ ငိုယိုၾကပါသည္။

အလွဴေပး တကယ္သူေ႒းျဖစ္ ။

သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ေလာကတြင္ အလွဴမလုပ္ဘူးသူ ရွိပါသလား ? က်ေနာ္႔ကိုထိုေမးခြန္း မ်ိဳးေမးပါက မရွိပါဟု ေျဖမည္ပင္ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေလာကတြင္ ၾကီးငယ္ က်ားမ ဘာသာမေရြး လူဆိုလွ်င္ မည္မွ်ပင္ေစးနဲ သူျဖစ္လင့္ကစား လွဴဘူးသူခ်ည္းပင္ အေၾကာင္းကိုရွင္းျပရေသာ္ ဒါန ဆိုသည္မွာ
ထမင္းစားျပီး ပန္းကန္ေဆး၍ သြန္ပစ္ေသာ ေရတြင္ပါ၀င္သည့္ ထမင္းေစ့ကေလးမ်ား ကိုပုရြက္ဆိတ္ ပိုးဟပ္ စေသာတိရိစၧန္မ်ားက စားရသည္ကိုပင္ ကုသိုလ္
ရျပီး ဒါနေျမာက္သည္ဟုဆိုလွ်င္
အျခားဆိုဘြယ္ရာမရွိေခ် ေလာကတြင္ေရတခြက္ တိုက္ဘူးသူ မုန္တခုေၾကြးဘူးသူ ပိုက္ဆံတစ္က်ပ္မွ် စြန္႕က်ဲဘူးသူ လဲေနသူကို ထူဖူးသူ ကုသိုလ္ရလို၍ မဟုတ္ဘဲ လူမႈေရးအရ ကူညီသူအမ်ား အျပားရွိၾက၍ တနည္းနည္း ျဖင့္ကုသိုလ္ ရဖူးသူမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ အတြက္ မလွဴဖူး
သူမရွိပါဟုဆိုရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

နီ၀ရဏတရား (၆) ပါး ဆိုတာ

တရားအားထုတ္တဲ့အခါ နီ၀ရဏတရား(၆)ပါးက တရားအသိဥာဏ္ေတြမရႏိုင္ေအာင္၊ မတိုးတက္ေအာင္ ေႏွာင့္ယွက္ပိတ္ဆို႕ထားတတ္ပါတယ္။
ေရွ႕ပိုင္းနီ၀ရဏ(၅)ပါးကေတာ့ ၀ိပႆနာခဏိကသမာဓိျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္နဲ႕ သမထအားထုတ္လို႕ဧကဂၢတာသမာဓိ ရေနတ့ဲအခ်ိန္ေတြမွာဖယ္ရွားထားႏိုင္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ နံပါတ္(၆) အ၀ိဇၨာက ၀င္ေႏွာင့္ယွက္တတ္လို႕ တရားမရႈမွတ္ပဲၾကာရင္ေတာ့ အဲဒီနီ၀ရဏတရားေတြဟာ စိတ္ကိုညစ္ႏြမ္းေအာင္ ျပဳလုပ္တတ္ၾက
ျပန္ပါတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ သတိပ႒ာန္ရႈမွတ္မႈသတိကေလးကို အခ်ိန္တိုင္းျမဲေနေအာင္ေန႕စဥ္ေလ့က်င့္ အားထုတ္ျပီး၊ နီ၀ရဏ တရားေတြကို မ၀င္ႏိုင္ေအာင္ ထိန္း
သိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရပါမယ္။
စိတ္ကိုညစ္ႏြမ္းျပီး သစၥာတရားကိုမသိေစေအာင္ ပိတ္ဖုံးထားတတ္တဲ့ နီ၀ရဏတရား(၆)ပါးကေတာ့ -
၁။ ကာမစၦႏၵနီ၀ရဏ = အဆင္း၊ အသံ၊ အနံ၊ ခံစားမႈ၊ ၾကံစည္မႈ အာရုံေတြအေပၚမွာ ႏွစ္သက္သာယာျပီး မခြဲခ်င္မခြာခ်င္ေအာင္ ႏွစ္သက္စြဲလမ္းမႈေတြျဖစ္ပါတယ္။

ဒိဌိပရဗိုဇ္တို႔၏ အသိ။

         လြန္ေလၿပီးေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္က ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဇတ၀န္ေရႊေက်ာင္းေတာ္
မွာ ေမြ႕ေလ်ာ္သီတင္းသံုးစဥ္ကာလ တေန႔တြင္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တပည့္သာ၀ကေတြဟာ သကၤန္းကိုယ္
စီရံုၿပီး ဆြမ္းခံသြားရင္း   အခ်ိန္ကေလး ေစာေနေသးတဲ့အတြက္ ဒိဌိပရဗိုဇ္ေက်ာင္းကို  ေခတၱခဏ 
၀င္ၾကပါတယ္။

         ဒိဌိပရဗိုဇ္ႀကီးက သူ႕ရဲ႕တပည့္ေတြကို၊ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တပည့္ရဟန္းေတြကို ေစာင္းငဲ့ၿပီးေတာ့
ငါ့ရွင္တို႔....“ငါတို႔လည္း နိ၀ရဏ ၅ ပါးကို ေဟာေျပာေလ့ရွိတယ္။ ရွင္ေဂါတမလည္း နိ၀ရဏ ၅ ပါး
ကို ေဟာေျပာေလ့ရွိတယ္။ ငါတို႔လည္း ေဗာဇၩင္ ၇ ပါးကို ေဟာေျပာေလ့ရွိတယ္။ ရွင္ေဂါတမလည္း
ေဗာဇၩင္ ၇ ပါးကို ေဟာေျပာေလ့ရွိတာပဲ ဘာမ်ားထူးျခားလို႔လဲ ငါရွင္တို႔.......။ ငါတို႔လည္း    ဒီတ
ရားေတြကို ေဟာေျပာေနတာပဲ၊ ရွင္ေဂါတမကလည္း ဒီတရားေတြကို ေဟာေျပာေနတာပဲ၊   ဘာမွ
ထူးျခားခ်က္ မရွိပါဘူး” လို႔  ေျပာေတာ့   တပည့္ရဟန္းေတြက တားလည္းမတားျမစ္၊    ခ်က္ခ်င္း
ျပန္ၿပီးျငင္းခံုမွဳ မျပဳပါဘဲ ...၊  အသာကေလးပဲ ကိုယ့္ဆြမ္းကိုယ္ခံကာ  ေက်ာင္းေတာ္သို႔ ျပန္လာခဲ့
ၾကပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္ ေသာတာပန္ ျဖစ္ခ်င္ရတာလဲ။

      တို႔တစ္ေတြ ဘုရားရွိခိုးကန္ေတာ့တိုင္းမွာ အပါယ္ေလးပါး၊ ကပ္သံုးပါး၊ ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး
စသည္ျဖင့္ ကင္းလြတ္ရပါလို၏လို႔ ဆုေတာင္းၾကပါတယ္။ ဆုေတာင္းတိုင္းလည္း မရႏိုင္ပါဘူး။
ကိုယ္ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံႏွင့္ အတိတ္က ဘ၀ဆက္တိုင္း ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ကု
သိုလ္ကံ၊ အကုသိုလ္ကံ အားေလ်ာ္စြာ အကုသိုလ္ရဲ႕ ဆိုးက်ိဳးကို ခံစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။    ဒါ

ေၾကာင့္ကံျဖတ္လုပ္ငန္းျဖစ္တဲ့ ၀ိပႆနာတရားကို ေလ့လာဆည္းပူး က်င့္ႀကံႀကိဳးကုတ္ အား
ထုတ္ပါမွ တစ္နည္း အနည္းဆံုး ေသာတာပန္ျဖစ္မွ အပါယ္ေလးပါးလြတ္ပါ့မယ္။
         ေသာတာပန္ဆိုတာ နိဗၺာန္သို႔သြားရာ ေရစီးေၾကာင္း၊ နိဗၺာန္သို႔သြားရာ လမ္းမႀကီးေပၚ
သို႔ ေရာက္ရွိသြားၿပီးျဖစ္သူ၊ ထိုသို႔ နိဗၺာန္သို႔သြားရာလမ္းကို ေရာက္ေနသျဖင့္ အပါယ္ေလးပါး
တံခါးပိတ္၍ နိဗၺာန္ေရာက္ဖို႔အတြက္ စိတ္ခ်ရသူ ျဖစ္ပါတယ္။
         အပါယ္ေလးပါးရဲ႕ ဆိုးက်ိဳးေတြကို သိထားတဲ့သူက အပါယ္က်မွာ ေၾကာက္ပါတယ္။ အ
ခ်ိဳ႕ ပုဂၢိဳလ္ေတြက်ေတာ့ ေျပာလို႔ၾကားတာ၊ မေတြ႕ဘူးေတာ့ မေၾကာက္ဘူးဆိုတဲ့သူေတြ ရွိပါေန
ၾကပါတယ္။ မေၾကာက္တတ္လဲ အပါယ္ေလးပါးထဲက ျမင္ေနရတဲ့ တိရစၦာန္ေတြရဲ႕ ဆင္းရဲပံုကို
ေတာ့ ျငင္းလို႔မရပါဘူး။ တိရစၦာန္ဆိုတာ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညွင္းဆဲ၀ါဒ၊ ထိပ္ထိပ္လန္႔လန္႔နဲ႔အကုသိုလ္
မ်ားတဲ့ဘ၀၊ အလြန္ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။
         လူေတြမွာ ကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္ အျဖဴအမဲကံေတြ လုပ္ေနေတာ့၊ ဘ၀တစ္ခုလံုးမွာ  အ
မ်ားအားျဖင့္ မိစၦာဒိဌိ အကုသိုလ္ကံနဲ႔ ေနေနရေတာ့ ေသၿပီဆိုရင္ အပါယ္ဘံုေရာက္တာ မ်ားပါ
တယ္။ လူတစ္သိန္းေသလို႔ တစ္ေယာက္ လူျပန္ျဖစ္ဖို႔ နည္းတယ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာခဲ့
ပါတယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ အပါယ္ဘံုေရာက္တဲ့ အပါယ္သားေတြမွာ ကုသိုလ္ဆိုတာ မရွိ။ အကုသိုလ္
ေတြသာ တင္းတင္းျပည့္နက္ ေနတယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္ လူျပန္ျဖစ္မယ္ဆိုတာ ေတြးလို႔
ေတာင္ မရႏိုင္ပါ။
         တို႔တစ္ေတြမွာ ဂဂၤ ါ၀ါဠဳ သဲစုမက အဆူဆူ ပြင့္သြားတဲ့ ဘုရားေတြရဲ႕တရားကို နာရသူ
ေတြ ကၽြတ္တမ္း၀င္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တို႔တစ္ေတြ ဘယ္ကိုေရာက္ေနၾကသလဲ။ ရွိပါ
ေစေတာ့...။ အခု အခ်ိန္ဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္တာရယ္၊ ဘုရားသာသနာတြင္း ျဖစ္တာရယ္၊
လမ္းေကာင္းညႊန္ျပမယ့္ ဆရာေကာင္း ရွိေနတာရယ္။ ၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ဖို႔   အသင့္
ေတာ္ဆံုး ျဖစ္ေနတာရယ္၊ ဒီလို ျပည့္စံုေနမွေတာ့ ဒီဘ၀ ဒီခႏၶာ ဇတ္သိမ္းၿပီး၊...  အနည္းဆံုး
အပါယ္ေလးပါးလြတ္တဲ့ ေသာတာပန္ အရိယာႏြယ္ျဖစ္ေအာင္ တရားအားထုတ္သင့္ပါတယ္။
         ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ဒါန၊ သီလ၊ သမထကုသိုလ္ေတြေၾကာင့္ အပါယ္
မေရာက္ႏိုင္ဘူးလို႔ ထင္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေတြက ကုသိုလ္ကံ အက်ိဳးေပးရင္ လူ႕ျပည္၊   နတ္
ျပည္ကို ေရာက္ပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ လုပ္ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္အရွိန္ကုန္ရင္ အပါယ္ဘံုျပန္ေရာက္ႏိုင္ပါ
တယ္။ အပါယ္ဘံုကို ယာယီပိတ္ကုသိုလ္လို႔ ေခၚဆိုႏိုင္ပါတယ္။
         ဒါေၾကာင့္ ဒါန၊ သီလေလာက္နဲ႔ တင္းတိမ္မေနပါနဲ႔။ ပုတီးစိတ္၊ ေမတၱာပို႔လုပ္ေနရံုမွ်နဲ႔
အပါယ္ေလးပါးမွ မလြတ္ႏိုင္ပါဘူး။ အပါယ္တံခါး ထာ၀ရပိတ္ဆိုတာ အနည္းဆံုး ေသာတာပန္
ျဖစ္မွ စိတ္ခ်ရပါတယ္။
         ဒါေၾကာင့္ တရားခ်စ္ခင္ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔ကလည္း အကုသိုလ္ကိုေၾကာက္ပါ။
ကုသိုလ္ျပဳပါ။ ကုသိုလ္ျပဳတယ္ ဆိုရာမွာလည္း လူ႕ျပည္၊ နတ္ျပည္ေရာက္တဲ့  ကုသိုလ္မ်ိဳးနဲ႔
တင္းတိမ္မေနၾကဘဲ အနည္းဆံုး အပါယ္ေလးပါးလြတ္တဲ့ ေသာတာပန္ အရိယာႏြယ္ျဖစ္ေအာင္
၀ိပႆနာတရားအားထုတ္ႏိုင္ကာ ျမတ္နိဗၺာန္ကို ရေရာက္ႏိုင္ၾကပါေစ ကုန္သတည္း။ ။
 { ဦးေစာ၀င္းထြန္း၏ စူဠေသာတာပန္မွ မဟာေသာတာပန္သို႔ မွ ထုတ္ႏုတ္ေရးသားပူေဇာ္
    ပါသည္။ }
   (မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
                    ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)
 “ဆုေတာင္းပတၱနာ”
ဓမၼဒါန၊ ဤပုညေၾကာင့္၊
ဘ၀သံသရာ၊ ေနာင္ျဖစ္ရာ၌၊
ပညာထူးခၽြန္၊ ျမင့္ကဲလြန္လ်က္၊
အမြန္ခ်မ္းသာ၊ နိဗၺဴတာကို၊
လ်င္စြာရေစ၊ ေတာင္းဆုေျခြသည္၊
မေသြျပည့္၀ပါေစေသာ္။ ။
     ဦးသိန္းေ၀။
           http://www.facebook.com/damanadi.tk
          http://www.damanady.tk/ (ဓမၼနဒီ)တြင္လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။
(ပိုမိုျပည့္စံုေကာင္းမြန္ေအာင္ အဆင္ေျပသလို ျဖည့္စြက္ေရးသားျပဳျပင္ၿပီး Share ႏိုင္ပါသည္။)

ဓမၼဒူတေဒါက္တာ အရွင္ေဆကိႏၵ၏ ဟန္ေဆာင္မွဳ ။

   ဟန္ေဆာင္တယ္ဆိုလို႔ ဟန္မေဆာင္တဲ့ ဒကာႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ ဓႏုျဖဴတရားစခန္းမွာ
ဓမၼဒူတ ဆရာေတာ္ႏွင့္ ေတြ႕တယ္။ တရားစခန္းဆိုေတာ့ တရားေမး၊ တရားေလွ်ာက္၊ တရား
စစ္လုပ္ေပးတယ္။ တျခားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ျပင္ေပးသင့္ရင္ ျပင္ေပးႏိုင္တာေပါ့၊ဆရာေတာ္
ကလဲ ဟန္မေဆာင္ တတ္ဘူး ရွင္းရွင္းေလး။  တရားစစ္ေတာ့ ေရွ ့က   တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္

ေယာက္ အလွည့္က် အစစ္ခံတာေပါ့၊ ေလးငါးေယာက္ေလာက္က်ေတာ့ ဟိုး.. ေနာက္မွာထိုင္
ေနတဲ့ ဒကာတစ္ေယာက္ ေရွးကိုတိုးလာၿပီး...ဓမၼဒူတ ဆရာေတာ္က===ကဲဒကာႀကီးေျပာ၊
ေယာကီ == ဘာေျပာရမွာလဲ  ဆရာေတာ္၊
ဆရာေတာ္=တရားမွတ္ေန ရွဳေနတာပဲ၊ ကိုယ္ျဖစ္တာ ကိုယ္ေျပာေလ၊ ကိုယ္တရားအားထုတ္
               တာမွာ ကိုယ္ျဖစ္ေနတာေတြ ကိုယ္ေျပာေလ။
ေယာကီ ==တကယ္ေျပာရမွာလား ဘုရား။
ဆရာေတာ္=တကယ္ေျပာေပါ့။

ေရႊေမာ္ေဓါဘုရားသမိုင္းေႀကာင္း

ေရႊေမာ္ေဓါဘုရားသမိုင္းေႀကာင္း

          ျမန္မာနိဳင္ငံ  ပဲခူးျမိဳ့တြင္ တည္ရွိေသာ ေရႊေမာ္ေဓါဘုရား(ခ)ႀကီးမားေသာေရႊေစတီေတာ္ဘုရားကို 

လြန္ခဲ့ေသာ နွစ္ေပါင္း (၁၀၀၀)ခန့္က တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ႀကသည္။ မြန္ဘုရားေတြထဲမွ ထင္ရွားေက်ာ္ႀကား လွေသာဘုရားတစ္ဆူလဲ ျဖစ္ပါသည္။ 

ဗုဒၶ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ဆံေတာ္အခ်ိဳ့ႏွင့္ဓါတ္ေတာ္ေမြေတာ္မ်ားကို ဌာပနာျပဳရ်္ တပုႆ နွင့္ ဘလိက ကုန္သည္ညီေနာင္(၂)ဦး 

တို့က ေရႊေမာ္ေဓါဘုရားကို တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ႀကသည္။ ေရႊေမာ္ေဓါဘုရားကို မူလအျမင့္(၂၃) မီတာ တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ရာမွ သာသနာသကၠရာဇ္ (၁၉၅၄)ခုနွစ္ အျမင့္(၁၁၄)မီတာ ေရာက္သည့္အထိတိုင္ေအာင္ အခ်ိန္ႀကာျမင့္စြာ ျပန္လည္အသစ္တစ္ဖန္ မြမ္းမံတည္ေဆာက္ခဲ့ႀကသည္။ 

          ေရႊေမာ္ေဓါဘုရားသည္ ေျမငလ်င္လႈပ္ခတ္ျခင္း ဒဏ္ကိုအႀကိမ္ႀကိမ္ပ်က္ဆီးခဲ့ရသည္။ သာသနာသကၠရာဇ္ (၁၉၁၇)ခုနွစ္တြင္ ပထမ တစ္ခ်ိန္နွင့္သာသနာသကၠရာဇ္(၁၉၃၀) ခုနွစ္တြင္ေနာက္တစ္ခ်ိန္ ေျမငလ်င္လႈပ္ ခတ္ျခင္းဒဏ္ကိုခံခဲ့၇ေလသည္။ ေရႊေမာ္ေဓါဘုရား၏ အေပၚယံ အစိတ္အပိုင္းသည္ သာသနာသကၠရာဇ္ (၁၉၁၇) ခုနွစ္တြင္ ေျမငလ်င္လႈပ္ခတ္ျခင္းဒဏ္ေႀကာင့္ က်န္တစ္ဖက္သို့ ေျမချပိဳလဲခဲ့သည္။ 

           ေရႊေမာ္ေဓါဘုရားသည္ အျမင့္ (၁၁၄) မီတာ, ျမန္မာနိဳင္ငံတြင္ အျမင့္ဆံုးေစတီဘုရား အျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ျခင္းခံခဲ့၇ေလသည္။ နွစ္စဥ္ ဧျပီလ (တန္ခူးလ) တြင္ ေရႊေမာ္ေဓါဘုရားပဲြေတာ္ကို စည္ကားသိုက္ျမိဳက္စြာ က်င္းပေလ့ရွိခဲ့သည္။  

ွShwemawdaw Pagoda Wesite မွဘာသာျပန္မွ်ေ၀သည္။

Posted by မူၾကိဳဆရာ at 11:48 AM

ဥပုသ္ရက္သတ္မွတ္ပံုႏွင့္ အႏွစ္သာရ။

Thein Wai Sittwe

==========
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္ေတြဟာ ဥပုသ္ေန႔ ေရာက္လာၿပီဆိုရင္ ဘာသာေရးက်င့္စဥ္
တစ္ခုအေနနဲ႔ ဥပုသ္ေစာင့္ၾကပါတယ္။ ဥပုသ္ေစာင့္တယ္ဆိုတာ ဘာလုပ္တာလဲလို႔ သိရေအာင္
ဗုဒၶျမတစြာရဲ႕ မူရင္းရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဥပုသ္ေစာင့္ျခင္းရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို က်က်နန သိထားဖို႔
လိုအပ္ပါတယ္။ မိရိုးဖလာ ထံုးတမ္းစဥ္လာ မိဘေတြ ဥပုသ္ေစာင့္လို႔ လိုက္ၿပီးေစာင့္တတ္ၾကပါ
တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဥပုသ္ေစာင့္ျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ အဓိပၸါယ္ကစၿပီး အက်ိဳးေက်းဇူးပါ အေလးအ
နက္သိဖို႔ လိုပါတယ္။
ဥပုသ္ေစာင့္တယ္ ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ဗုဒၶဘာသာတင္ မကဘူး အျခားအျခားေသာ ဘာသာ
ေတြကလည္း ဥပုသ္ေစာင့္တယ္ဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရကိုသံုးကာ အသံတူမ်ား ရွိၾကပါတယ္။ တစ္ခါ
တစ္ရံ အသံတူေသာ္လည္း အဆံမတူဘူး ဆိုတာလို ရည္ရြယ္ခ်က္ အႏွစ္သာရပိုင္းမွာ ကြာျခား
မွဳေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ အျခားဘာသာေတြလည္း သူတို႔ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔သူ အသံတူဥပုသ္
ေစာင့္ၾကပါတယ္။

“သတိပါတဲ့ အခ်စ္ နဲ႔ ခ်စ္”

“အနာဂါမ္” မျဖစ္သေရြ႕ေတာ့ အခ်စ္ဆုိတာ လူသားတုိင္းမွာ ရွိေနၾကဦးမွာပါပဲ။
အနာဂါမ္ ျဖစ္မွပဲ အဲဒီ “အခ်စ္”ဆုိတာကမရွိေတာ့မွာပါ။
●တစ္ခ်ဳိ႕က “အခ်စ္မရွိဘူး ၊အခ်စ္မရွိဘူး” နဲ႔ေျပာတတ္ၾကေပမယ့္၊ အနာဂါမ္ မျဖစ္ေသးဘူး
ဆုိရင္ေတာ့ စကားလံုးနဲ႔ ေျပာေနတာပဲ ရွိမွာပါ။တကယ္မရွိတာမဟုတ္ပါဘူး။

အခ်စ္ က ၃ မ်ိဳးရွိပါတယ္။
●(၁)။ ဝီတိကၠမ အခ်စ္ =(အာရုံတစ္ခုခုကို ေတြ႕ၿပီး ကိုယ္ႏွဳတ္ ကို
မေစာင့္ထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ ကာယကံေျမာက္၊ ဝစီကံေျမာက္ လြန္က်ဴးလိုက္တဲ့ အခ်စ္)
●(၂)။ ပရိယု႒ာနအခ်စ္ =(စိတ္ထဲကပဲ ထႂကြေသာင္းက်န္းေနတဲ့အခ်စ္)
●(၃)။ အႏုသယ အခ်စ္ =(သတၱဝါေတြရဲ႕ သႏၱာန္ မွာ အစဥ္သျဖင့္
ကိန္းေနတဲ့ အခ်စ္၊ ပ႗ိသေႏၶကတည္းက ပါလာတဲ့ အခ်စ္ပါ။)

ေလာကႀကီးမွာ “အခ်စ္မရွိတဲ့သူ” ဆုိတာ မရွိပါဘူး။အရြယ္၊ပညာ၊ဂုဏ္ စသည္ေတြကုိေထာက္ၿပီး
“ဝီတိကၠမ အခ်စ္ နဲ႔ ပရိယု႒ာနအခ်စ္” သာမရွိရင္ေနမယ္။“အႏုသယ အခ်စ္”ကေတာ့ ပုထုဇဥ္လူသားတုိင္းရဲ႕သႏၲာန္မွာကုိယ္စီရွိေနၾကပါတယ္။

အဲဒီအခ်စ္ကုိ ဘာနဲ႔တားမလဲဆုိရင္. . .
●“ဝီတိကၠမ အခ်စ္”ကုိ သီလနဲ႔တားရပါတယ္။
●“ပရိယု႒ာနအခ်စ္”ကုိ သမာဓိနဲ႔ တားရပါတယ္။သမာဓိျဖစ္တဲ့ ကမ႒ာန္း ေလးဆယ္ထဲက တစ္ခုခုပြါးေနရင္တားၿပီးသားျဖစ္ေနပါတယ္။
●“အႏုသယ အခ်စ္”ကုိေတာ့ပညာလုိ႔ေခၚတဲ့ဝိပႆနာ နဲ႔တားရပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အႏုသယ အခ်စ္ကုိအႂကြင္းမဲ့ေတာ့တားလုိ႔မရပါဘူး။
တဒဂၤအေနနဲ႔ပဲ တားလုိ႔ရပါတယ္။ဝင္တယ္၊ထြက္တယ္ ၊ ေဖာင္းတယ္ ၊ ပိန္တယ္ စသျဖင့္
႐ႈမွာေနဆဲ အခုိက္အတန္႔မွာေတာ့ တဒဂၤ အေနႏွင့္တားၿပီးသားျဖစ္ေနပါတယ္။

ပုထုဇဥ္ေတြဆုိေတာ့ မခ်စ္ပါနဲ႔ ေျပာလည္းခ်စ္ၾကမွာပါ။ခ်စ္ပါ။ဘယ္လုိခ်စ္မလဲ။
ခ်စ္တဲ့ေနရာမွာ သတိပါတဲ့ အခ်စ္နဲ႔သတိမပါတဲ့ အခ်စ္ဆုိၿပီး ႏွစ္မ်ဳိးရွိပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ ပုထုဇဥ္ပီပီ ခ်စ္စရာရွိလုိ႔ ခ်စ္မယ္ဆုိရင္လည္း သတိပါနဲ႔ အခ်စ္နဲ႔ခ်စ္ျဖစ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။

သတိပါတဲ့အခ်စ္ကေတာ့ ခ်စ္စရာအာရံုတစ္ခုကုိေတြ႕ရင္ခ်စ္သင့္သလား၊မခ်စ္သင့္ဘူးလား
ခ်စ္အပ္လား၊မခ်စ္အပ္ဘူးလား။ကုိယ့္ရဲ႕ခ်စ္ခင္တြယ္တာမႈဟာ
လြန္လြန္ကဲကဲျဖစ္ေနလားစသည္ျဖင့္အသိဉာဏ္ကတြဲတြဲပါေနတတ္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ ေလာကျပစ္၊သံသရာျပစ္ေတြလည္း မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။
အခ်စ္မွာ အေရးအႀကီးဆံုးက ေလာကျပစ္၊သံသရာျပစ္မျဖစ္ဖုိ႔က အဓိကပါ။

သတိပါတဲ့အခ်စ္နဲ႔ ခ်စ္ၾကတဲ့သူေတြကုိေလာကသဘာဝအရ ဘယ္သူ႔မွအျပစ္မျမင္ပါဘူး။

သတိမပါတဲ့ အခ်စ္နဲ႔ခ်စ္မိရင္ေတာ့လာကျပစ္၊သံသရာျပစ္ေတြကတန္းစီေနသလုိ၊
ကုိယ့္ပတ္ဝန္းက်င္ကလည္းအျပစ္မ်ဳိးစံုတင္ၾကေတာ့မွာပါ။

အခ်စ္ေၾကာင့္ ေက်ာင္းပညာေရးဆံုး႐ံႈးတာ၊
အခ်စ္ေၾကာင့္ ဘဝရည္မွန္းခ်က္ကုိစြန္႔လႊတ္လုိက္ရတာ၊
အခ်စ္ေၾကာင့္ အခ်ိန္ေတြ အလဟႆ ကုန္ဆံုးရတာ၊
အခ်စ္ေၾကာင့္ အလုပ္ေတြဆံုး႐ံႈးလက္လႊတ္လုိက္ရတာ၊
အခ်စ္ေၾကာင့္ ေထာင္က်ရတာ၊
အခ်စ္ေၾကာင့္ ငရဲက်ရတာ စသည္ျဖင့္
ဆုိးက်ဳိးေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။
ဒါေတြဟာ သတိမပါတဲ့ အခ်စ္နဲ႔ ခ်စ္မိလုိ႔ရတဲ့ဆုိးက်ဳိးေတြပါ။

တကယ္လုိ႔ အခ်စ္တစ္ခု ဆံုး႐ံႈးလုိက္ရတယ္။ဘာျဖစ္လဲ။လူဆုိတာ အခ်စ္တစ္ခုတည္းနဲ႔
အသက္ရွင္ေနတာမွ မဟုတ္တာ။တျခား ယံုၾကည္ခ်က္ေတြလည္း ရွိေနေသးတာပဲ။
အဲဒီယံုၾကည္ခ်က္ေတြနဲ႔ ဘဝကုိ တည္ေဆာက္လုိက္ရံုပဲေပါ႔။အခ်စ္ဆုိတာဘဝမွာ တစ္သက္လံုး ျပ႒ာန္း
မေနသင့္ပါဘူး။ဘဝရဲ႕ အစိတ္အပုိင္းတစ္ခု အေနနဲ႔ပဲရွိေနသင့္ပါတယ္။

ဝိရဇ=ရာဂစတဲ့ျမဴမရွိေအာင္ ေနျခင္း ဟာ မဂၤလာပါတဲ့။ရာဂစတဲ့ကိေလသာေတြကုိ ျမဴနဲ႔ တင္စားၿပီးေျပာထားတာပါ။ပကတိျမဴေတြဟာ ကုိယ္ေပၚက်ရင္ ညစ္ေပညစ္ႏြမ္းရသလုိ၊
ရာဂစတဲ့ ကိေလသာေတြ ကုိယ့္သဏၭာန္မွာက်ေရာက္လာရင္လည္း စိတ္ေကာ၊ရုပ္ေကာ
ညစ္ႏြမ္းရေတာ့တာပါ။

“ရာဂ” စတဲ့ ျမဴမ်ားမ်ားရွိတဲ့သူဟာ မ်ားမ်ားညစ္ႏြမ္းရမယ္။နည္းနည္းရွိတဲ့သူဟာ နည္းနည္းပဲညစ္ႏြမ္းရမယ္။
လံုးဝမရွိေတာ့ရင္ မညစ္ႏြမ္းေတာ့ပါဘူး။ရာဂစတဲ့ ျမဴရွိသေရြ႕ သံသရာမွာက်င္လည္ေနရဦးမွာပါ။
သံသရာမွာက်င္လည္ေနသေရြ႕ေတာ့ ငုိတစ္ခါ ရယ္တစ္လွည့္နဲ႔ေလာကဇာတ္ခံုေပၚမွာ ကေနရၾကဦးမွာပါ။

ျမဴကင္းခ်င္တယ္ ၊ အခ်စ္ကင္းခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ဝိပႆနာအားထုတ္မွပဲကင္းမွာပါ။

●ဆယ့္ငါးမိနစ္ ဝိပႆနာ တရားအားထုတ္လုိ႔ဆယ့္ငါးမိနစ္ အခ်စ္ကင္းတယ္ဆုိရင္ ဆယ့္ငါးမိနစ္ခ်မ္းသာမွာပါ။
●နာရီဝက္ ဝိပႆနာ တရားအားထုတ္လုိ႔နာရီဝက္ အခ်စ္ကင္းတယ္ဆုိရင္ နာရီဝက္ ခ်မ္းသာမွာပါ။

ခ်စ္စရာေတြအမ်ားႀကီးရွိေနတဲ့ ဒီေလာကႀကီးထဲမွာအခ်စ္မရွိတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္အျဖစ္
တစ္ေန႔ကုိ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊နာရီဝက္ေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ေနၾကည့္သင့္ပါတယ္။
အခ်စ္မရွိတဲ့လူသားတစ္ေယာက္မွာဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာတယ္ဆုိတာသိသြားေအာင္လုိ႔ပါ။

ပုထုဇဥ္ပီပီ “မခ်စ္ရရင္ မေနႏုိင္တာကလြဲလုိ႔”ဆုိရင္လည္းသတိပါတဲ့ အခ်စ္နဲ႔ ခ်စ္ျဖစ္လုိက္ဖုိ႔ပါပဲေလ။
-【စာရုိက္ပူေဇာ္သူ - Admin Team of Young Buddhist's Association 】 

Posted by
www.facebook.com/youngbuddhistassociation.mm
အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ။
-【အရွင္ရာဇိႏၵ(ရေ၀ႏြယ္-အင္းမ)၏“မဂၤလာအေတြးမ်ား”မွ-ေကာက္ႏွဳတ္ ပူေဇာ္္မွ်ေဝပါသည္။】
(အလင္းတန္းဂ်ာနယ္- ၅.၇.၂၀၀၄)

 

 

https://www.facebook.com/youngbuddhistassociation.mm/photos/a.322278357782183.93

အသံမစဲ မဟာပ႒ာန္းပြဲေတာ္

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ကာလီဖုိးနီးယားျပည္နယ္၊ ေလာ့စ္ အိမ္ဂ်လိစ္ၿမဳိ႕ ျဗဟၼ၀ိဟာရ (အဇူဇာေက႔် ာင္း)တြင္ က႔် င္းပေသာ ၁၄-ႀကိမ္ေျမာက္ အသံမစဲ မဟာပ႒ာန္းပြဲေတာ္ ၂၀၁၄ ခု၊ေအာက္တုိဘလ ၁၂-ရက္မွ ၁၉-ရက္ေန႔အထိ

ေထရ၀ါဒ သဂၤါယနာတင္ အဘိဓမၼာက်မ္းျမတ္ (၇)က်မ္း

၁။ ဓမၼသဂၤဏီ     [ဓမၼအားလံုးကိုမာတိကာသဖြယ္ စုေဆာင္းျပဆိုထားျခင္း]
၂။ ၀ိဘင္း          [စုေဆာင္းစီျပထားေသာ ဓမၼတို႔ကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ေ၀ဖန္ျပထားျခင္း]
၃။ ဓာတုကထာ   [ဓမၼအားလံုးကိုဓာတ္ခြဲျပထားျခင္း]

၄။ ပုဂၢလပညတ္  [ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာထားေသာဓမၼ ႏွင့္ ဓာတ္တို႔ကို ပုဂၢိဳလ္ေပၚတင္ျပထားျခင္း]
၅။ ကထာ၀တၳဳ    [ဓမၼ-ဓာတု-ပုဂၢလတို႔၌ယံုမွား၊ ႀကံမွား၊ ယူမွား၊ သိမွား၊ စသည္တို႔ကို ေျဖရွင္းျပျခင္း]
၆။ ယမိုက္         [ပုဂၢလ-ဓမၼ စသည္တို႔ကို အစံု အစံု တြဲျပထားျခင္း]
ရ။ ပ႒ာန္း          [ပရမတၳသစၥာတရားတို႔၏ အေၾကာင္းအက်ိဳး ဆက္စပ္ ေက်းဇူးျပဳပံုမ်ားကိုရွင္းျပျခင္း]

• ျမတ္စြာဘုရား (၄၅-၀ါ)လံုး ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားေတာ္မ်ားမွာ ဓမၼခႏၶာအားျဖင့္ (၈၄၀၀၀)ရွိသည္။

• ျမတ္စြာဘုရား မဟာပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီးေနာက္ ရဟႏၲာမေထရ္ျမတ္မ်ားမွ သဂၤါယနာတင္ေသာအခါ ဤဓမၼခႏၶာေပါင္း (၈၄၀၀၀)ကို ပိဋကတ္ေတာ္အားျဖင့္ (၃-ပံု)ခြဲ၍ ရြတ္ဆိုခဲ့ၾကသည္။

စတုရာရကၡ ကိုယ္ေစာင့္တရားေတာ္-၅ (အသုဘဘာ၀နာ)

 

မႏၲေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္ ပါဠိတကၠသိုလ္ပ႒ာန္းဆရာေတာ္ အသွ်င္ဦး၀ိသုဒၶ ေန႔စဥ္ အလုပ္ခ်ိန္ထား၍ လုပ္နည္းႏွင့္တကြ လြယ္လြယ္ကေလးေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ...
စတုရာရကၡကိုယ္ေစာင့္တရားေတာ္-၅ (အသုဘဘာ၀နာ)

အသုဘ ကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းရသည္မွာ မိမိတို႔ ခႏၶာကိုယ္ကို အလြန္ အဘိုးထိုက္တန္ လွသည္ဟုအထင္ႀကီးမားေနေသာ မာန္မာနတရား နည္းပါးေစမႈအတြက္ ဟုတ္မွန္သည့္အတိုင္း ဆင္ျခင္ရေသာ ကမၼ႒ာန္းျဖစ္ေပသည္။

က်င္ႀကီး က်င္ငယ္ စြန္႔လႊတ္ေသာ ေနာက္ေဖး၀င္သည့္အခ်ိန္မွာ အသုဘ ကမၼ႒ာန္းစီးျဖန္း ဆင္ျခင္ရန္အတြက္ အခ်ိန္ေကာင္း ကာလေကာင္းႀကီး ျဖစ္ေပသည္။

စတုရာရကၡ ကိုယ္ေစာင့္တရားေတာ္-၄ (အျပည့္အစံု ျဗဟၼစိုရ္ပြားနည္း)

 

October 8, 2014 at 2:43pm

မႏၲေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္ ပါဠိတကၠသိုလ္ပ႒ာန္းဆရာေတာ္ အသွ်င္ဦး၀ိသုဒၶ ေန႔စဥ္ အလုပ္ခ်ိန္ထား၍ လုပ္နည္းႏွင့္တကြ လြယ္လြယ္ကေလးေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ...
စတုရာရကၡကိုယ္ေစာင့္တရားေတာ္-၄ (အျပည့္အစံုျဗဟၼစိုရ္ပြားနည္း)

အတၱ
၁။ ငါသည္ ရန္မာန္ခပ္သိမ္း ကင္းၿငိမ္းရပါလို၏။
၂။ ေၾကာင့္ၾကခပ္သိမ္း ကင္းၿငိမ္းရပါလို၏။
၃။ ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ကင္းၿငိမ္းရပါလို၏။
၄။ အကြ်ႏု္ပ္၏ ကိုယ္ ႏႈတ္ ႏွလံုး သံုးပါးတို႔ကို မပူမပင္ ျဖဴျဖဴစင္စင္၊ ဧဧျမျမ၊ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ၊ ေကာင္းစြာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ႏိုင္ရပါလို၏။
၅။ ကိုယ္၏ ဆင္းရဲျခင္း၊ စိတ္၏ ဆင္းရဲျခင္း၊ ကိုယ္စိတ္ ၂-ပါးတို႔၏ဆင္းရဲျခင္းတို႔မွ ကင္းေ၀းဧျမ ခ်မ္းသာ ရပါလို၏။
၆။ အကြ်ႏု္ပ္သည္ ယခု ရရွိၿပီးေသာ ေလာကီ စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာ၊ ေလာကုတၱရာ ေရးအတြက္စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာ အျဖာျဖာတို႔မွ မပ်က္မစီး အျမဲတည္ရပါလို၏။
ရ။ အကြ်ႏု္ပ္၏ ကုသုိလ္ကံ၊ အကုသိုလ္ကံသာလွ်င္ အေျခခံ ဥစၥာရွိကုန္သည္ ျဖစ္၍ကိုယ္စိတ္ ၂-ျဖာ ခ်မ္းသာ ရပါလို၏- ခ်မ္းသာရပါလို၏။
(ဤကား မိမိကိုယ္ကို အာရံုျပဳ၍ ျဗဟၼစိုရ္ပြားပံု။)

ပိယ
အကြ်ႏု္ပ္၏ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ စံုမက္ ျမတ္ႏိုးအပ္ကုန္ေသာ ရတနာ သံုးျဖာ၊ ဆရာ၊မိဘ၊ ဂုဏ၀ုၯိ, ၀ယ၀ုၯိ, သီလ, သမာဓိ, ဉာဏ္ပညာ ရွိၾကကုန္ေသာ လူ သူေတာ္ေကာင္း၊ နတ္သူေတာ္ေကာင္း၊ ျဗဟၼာ သူေတာ္ေကာင္း၊ ရေသ့ သူေတာ္ေကာင္း၊ ရဟန္း သူေတာ္ေကာင္း၊ကိုယ္ေစာင့္နတ္၊ အိမ္ေစာင့္နတ္၊ သာသနာေတာ္ေစာင့္နတ္၊ သမာေဒ၀-နတ္ေကာင္း နတ္ျမတ္အေပါင္းတို႔သည္...
၁။ ရန္မာန္ခပ္သိမ္း ကင္းၿငိမ္းၾကပါေစ။
၂။ ေၾကာင့္ၾကခပ္သိမ္း ကင္းၿငိမ္းၾကပါေစ။
၃။ ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ကင္းၿငိမ္းၾကပါေစ။
၄။ မိမိတို႔၏ ကိုယ္ ႏႈတ္ ႏွလံုး သံုးပါးတို႔ကို မပူမပင္ ျဖဴျဖဴစင္စင္၊ ဧဧျမျမ၊ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ၊ ေကာင္းစြာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ႏိုင္ၾကပါေစ။
၅။ ကိုယ္၏ ဆင္းရဲျခင္း၊ စိတ္၏ ဆင္းရဲျခင္း၊ ကိုယ္စိတ္ ၂-ပါးတို႔၏ဆင္းရဲျခင္းတို႔မွ ကင္းေ၀းဧျမ ခ်မ္းသာ ၾကပါေစ။
၆။ မိမိတို႔၏ ယခု ရရွိၿပီးေသာ ေလာကီ စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာ၊ ေလာကုတၱရာ ေရးအတြက္စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာ အျဖာျဖာတို႔မွ မပ်က္မစီး အျမဲတည္ၾကပါေစ။
ရ။ မိမိတို႔၏ ကုသုိလ္ကံ၊ အကုသိုလ္ကံသာလွ်င္ အေျခခံ ဥစၥာရွိကုန္သည္ ျဖစ္၍ကိုယ္စိတ္ ၂-ျဖာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ- ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
(ဤကား ခ်စ္အပ္ ခင္အပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို အာရံုျပဳ၍ ျဗဟၼစိုရ္ပြားပံု။)

မဇၩ
အထက္ ဘ၀ဂ္၊ ေအာက္အ၀ီစိ ရွိရွိသမွ် သတၱ၀ါ အနႏၲတို႔သည္...
၁။ ရန္မာန္ခပ္သိမ္း ကင္းၿငိမ္းၾကပါေစ။
၂။ ေၾကာင့္ၾကခပ္သိမ္း ကင္းၿငိမ္းၾကပါေစ။
၃။ ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ကင္းၿငိမ္းၾကပါေစ။
၄။ မိမိတို႔၏ ကိုယ္ ႏႈတ္ ႏွလံုး သံုးပါးတို႔ကို မပူမပင္ ျဖဴျဖဴစင္စင္၊ ဧဧျမျမ၊ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ၊ ေကာင္းစြာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ႏိုင္ၾကပါေစ။
၅။ ကိုယ္၏ ဆင္းရဲျခင္း၊ စိတ္၏ ဆင္းရဲျခင္း၊ ကိုယ္စိတ္ ၂-ပါးတို႔၏ဆင္းရဲျခင္းတို႔မွ ကင္းေ၀းဧျမ ခ်မ္းသာ ၾကပါေစ။
၆။ မိမိတို႔၏ ယခု ရရွိၿပီးေသာ ေလာကီ စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာ၊ ေလာကုတၱရာ ေရးအတြက္စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာ အျဖာျဖာတို႔မွ မပ်က္မစီး အျမဲတည္ၾကပါေစ။
ရ။ မိမိတို႔၏ ကုသုိလ္ကံ၊ အကုသိုလ္ကံသာလွ်င္ အေျခခံ ဥစၥာရွိကုန္သည္ ျဖစ္၍ကိုယ္စိတ္ ၂-ျဖာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ- ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
(ဤကား အလယ္အလတ္ျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို အာရံုျပဳ၍ ျဗဟၼစိုရ္တရား ပြားမ်ားပံု။)

ေ၀ရီ
အစမထင္ေသာ ဘ၀အစဥ္ ကမ႓ာအဆက္ဆက္ မွစ၍ ဤရက္- ဤေန႔တိုင္ေအာင္ ရန္သူရန္ဘက္ ျဖစ္ခဲ့ဘူးၾကကုန္ေသာယခုျဖစ္ဆဲ ျဖစ္ၾကကုန္ေသာ ရန္သူ ပုဂၢိဳလ္ အေပါင္းတို႔သည္ မေကာင္းေသာ အၾကံအစည္ဟူသမွ်တို႔သည္အကုန္လံုး ကင္းေပ်ာက္ၾကကုန္သည္ ျဖစ္၍ ေကာင္းျမတ္ေသာ အၾကံအစည္ တို႔သည္သာလွ်င္ၾကံတိုင္းေအာင္၍ ေဆာင္တိုင္းေျမာက္ၾကပါေစ...
၁။ ရန္မာန္ခပ္သိမ္း ကင္းၿငိမ္းၾကပါေစ။
၂။ ေၾကာင့္ၾကခပ္သိမ္း ကင္းၿငိမ္းၾကပါေစ။
၃။ ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ကင္းၿငိမ္းၾကပါေစ။
၄။ မိမိတို႔၏ ကိုယ္ ႏႈတ္ ႏွလံုး သံုးပါးတို႔ကို မပူမပင္ ျဖဴျဖဴစင္စင္၊ ဧဧျမျမ၊ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ၊ ေကာင္းစြာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ႏိုင္ၾကပါေစ။
၅။ ကိုယ္၏ ဆင္းရဲျခင္း၊ စိတ္၏ ဆင္းရဲျခင္း၊ ကိုယ္စိတ္ ၂-ပါးတို႔၏ဆင္းရဲျခင္းတို႔မွ ကင္းေ၀းဧျမ ခ်မ္းသာ ၾကပါေစ။
၆။ မိမိတို႔၏ ယခု ရရွိၿပီးေသာ ေလာကီ စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာ၊ ေလာကုတၱရာ ေရးအတြက္စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာ အျဖာျဖာတို႔မွ မပ်က္မစီး အျမဲတည္ၾကပါေစ။
ရ။ မိမိတို႔၏ ကုသုိလ္ကံ၊ အကုသိုလ္ကံသာလွ်င္ အေျခခံ ဥစၥာရွိကုန္သည္ ျဖစ္၍ကိုယ္စိတ္ ၂-ျဖာ ခ်မ္းသာ ၾကပါေစ- ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
(ဤကား ရန္သူကိုပင္ ရန္သူမထားေတာ့ပဲ ျဗဟၼစိုရ္တရား ပြားမ်ားပံု။)

မွတ္ခ်က္။     ။ ဤအထက္ပါ ျမန္မာ ဘာသာေမတၱာပို႔သည္ အမ်ားနားလည္ ရရွိထားၾကေသာ -
၁။ အေ၀ရာေဟာႏၲဳ၊
၂။ အဗ်ာပဇၩာေဟာႏၲဳ၊
၃။ အနီဃာ ေဟာႏၲဳ၊
၄။ သုခီ အတၱာနံ ပရိဟာရႏၲဳ၊
၅။ ဒုကၡာမုဥၥႏၲဳ၊
၆။ ယထာ လဒၶ သမၸတၱိေတာ မာ၀ိဂစၧႏၲဳ၊
၇။ ကမၼႆကာ... ဟူေသာ ပါဠိ ဘာသာကို အစဥ္အတိုင္း ျမန္မာဘာသာ သက္သက္ ျပန္ဆိုပို႔သြန္းျခင္းျဖစ္ေပသည္။

ငရုတ္, ဆီ, ဆား, စေသာ ဟင္း၏အဂၤါ စံုလင္မွ ဟင္း၏အရသာ ေကာင္းစြာ ေပၚေပါက္လာသလို၊ဤေမတၱာျဗဟၼစိုရ္ ကမၼ႒ာန္း၌လည္း အတၱ၊ ပိယ၊ မဇၩ၊ ေ၀ရီ...
ပထမ မိမိခႏၶာကိုယ္၊ ဒုတိယ ခ်စ္အပ္ ခင္အပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ တတိယ အလယ္အလတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္၊စတုတၳ ရန္သူျဖစ္ခဲ့ဘူးေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ ျဖစ္ဆဲ ႀကံဳေတြ႔ဆဲျဖစ္ေသာ ရန္သူမ်ားကိုပင္ရန္သူဟု သေဘာမထားဘဲ၊ ဤအဂၤါေလးပါးႏွင့္ စံုညီေသာ ေမတၱာျဗဟၼစိုရ္ ကမၼ႒ာန္းစီးျဖန္းမွ ထင္ထင္ရွားရွား အရသာေပၚ၍ ထင္ရွားသိသာေသာ အက်ိဳးတရားမ်ားကိုခံစားစံစားရေပသည္။

အိုသူေတာ္ေကာင္းတို႔... ၂၄-နာရီလံုးလံုး ေမတၱာျဗဟၼစိုရ္ ကမၼ႒ာန္းကို မစီးျဖန္းမပြားမ်ားႏိုင္ဘူးဆိုလွ်င္ ရွိပါေစဦးေတာ့၊ နံနက္ခင္း အိပ္ယာထမ်က္ႏွာသစ္ခ်ိန္၁၀-မိနစ္ ၁၅-မိနစ္ေလာက္ျဖင့္ အင္မတန္မွ ပြားမ်ားအားထုတ္ဘို႔ သင့္ေလ်ာ္လွပါေပသည္။သူမ်ားအတြက္ တစက္မွ်မပါ၊ သင္၏ေရွ႕ေရး ဧျမ သာယာမႈအတြက္ သက္သက္ ျဖစ္သည္ကိုအသင္စဥ္းစား၍၊ အသင္သည္ ေန႔စဥ္ ရက္စဥ္ မွန္မွန္ႀကီး အဓိ႒ာန္ထား၍ပြားမ်ားသင့္လွေပသည္၊ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ -

(ဧတံ သတႎ အဓိေ႒ယ် ျဗဟၼေမတံ ၀ိဟာရ ၀ိဓမာဟု) (ေမတၱာသုတ္) သင္သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္လူ႔ဘ၀ကိုလဲ ရေနၾကၿပီ၊ သာသနာေတာ္ႀကီးႏွင့္လဲ ႀကံဳႀကိဳက္လ်က္ ရွိေနသည္။ ကုသိုလ္အကုသိုလ္ႏွင့္တကြ ေကာင္းက်ိဳး မေကာင္းက်ိဳးတို႔ကိုလဲ သိၾကၿပီ၊ သိလ်က္ႏွင့္မွ်ႀကိဳးစား အားထုတ္သင့္သေလာက္ မႀကိဳးစား၊ အားမထုတ္လိုၾကလွ်င္...
‘နင္ မဆံုးမ နင့္တာပဘယ္က ခံလိမ့္မည္’ ဟူေသာ ရတနာထြဋ္ေခါင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ မွာတမ္းေတာ္ စကားအတိုင္းဘဲရွိေတာ့မည္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔…

သူတစ္ပါးကို ေမတၱာပို႔ရသည္မွာ သနားရသည္မွာ ၀မ္းေျမာက္ရသည္မွာ သူတစ္ပါးအတြက္ မဟုတ္ပါလားဟုေမးစရာရွိေပသည္။ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္လိုက္လွ်င္ သူတစ္ပါးကို အာရံုျပဳၿပီးလွ်င္မိမိသႏၲန္မွာ ေမတၱာျဗဟၼစိုရ္ ကုသိုလ္တရား ေပါက္ပြားရရွိေအာင္ ေမတၱာစိတ္ ကရုဏာစိတ္မုဒိတာစိတ္ (အပင္) စိုက္ပ်ိဳး ထူေထာင္မႈျဖစ္သည္ကို အထူး သတိျပဳၾကရမည္သူေတာ္ေကာင္းတို႔...။
သူတစ္ပါးအာရံုျပဳၿပီး ကိုယ့္အတြက္ အျမတ္ထုတ္မႈ အမွန္ပင္တည္း။

အာရံုဧမွ စိတ္ဧသည္၊ အာရံုပူေတာ့ စိတ္ပူသည္၊စိတ္ဧခ်မ္းသာမႈရေစရန္ ေမတၱာျဗဟၼစိုရ္ ကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းၾကပါေလ...။   ။

စတုရာရကၡ ကိုယ္ေစာင့္တရားေတာ္-၃ (ေမတၱာဘာ၀နာ)

 

မႏၲေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္ ပါဠိတကၠသိုလ္ပ႒ာန္းဆရာေတာ္ အသွ်င္ဦး၀ိသုဒၶ ေန႔စဥ္ အလုပ္ခ်ိန္ထား၍ လုပ္နည္းႏွင့္တကြ လြယ္လြယ္ကေလးေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ...
စတုရာရကၡကိုယ္ေစာင့္တရားေတာ္-၃ (ေမတၱာ)

၁။ မ်က္ႏွာသစ္ေရကေလးကို လက္ျဖင့္ အသာအယာ ထိ၍ၾကည့္ပါ။ ဧျမေသာ သေဘာကိုေတြ႔ရပါလိမ့္မည္။ ယခုမ်က္ႏွာသစ္ေရသည္ ဧျမသကဲ့သို႔ ငါသည္ ကုိယ္စိတ္ ၂-ျဖာ ခ်မ္းသာဧျမရပါလို၏- ခ်မ္းသာ ဧျမရပါလို၏။
(ဤကား မိမိကိုယ္ကို အာရံုျပဳ၍ ေမတၱာကုသိုလ္ေတြ ပြားမ်ားရရွိေနျခင္းျဖစ္ေတာ့သည္။ သမထမွ်သာ၊ ၀ိပႆနာဉာဏ္ မဟုတ္ေသး။)

၂။ ငါသည္ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ စံုမက္ ျမတ္ႏိုးအပ္ကုန္ေသာ ရတနာ သံုးျဖာ၊ ဆရာ၊ မိဘ၊ဂုဏ၀ုၯိ, ၀ယ၀ုၯိ, သီလ, သမာဓိ, ဉာဏ္ပညာ ရွိၾကကုန္ေသာ လူ သူေတာ္ေကာင္း၊ နတ္သူေတာ္ေကာင္း၊ ျဗဟၼာ သူေတာ္ေကာင္း၊ ရေသ့ သူေတာ္ေကာင္း၊ ရဟန္း သူေတာ္ေကာင္း၊ကိုယ္ေစာင့္နတ္၊ အိမ္ေစာင့္နတ္၊ သာသနာေတာ္ေစာင့္နတ္၊ သမာေဒ၀-နတ္ေကာင္း နတ္ျမတ္အေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္စိတ္ ၂-ျဖာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။

စတုရာရကၡ ကိုယ္ေစာင့္တရားေတာ္-၁

October 8, 2014 at 11:14am

မႏၲေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္ ပါဠိတကၠသိုလ္ပ႒ာန္းဆရာေတာ္ အသွ်င္ဦး၀ိသုဒၶ ေန႔စဥ္ အလုပ္ခ်ိန္ထား၍ လုပ္နည္းႏွင့္တကြ လြယ္လြယ္ကေလး ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ...
စတုရာရကၡကိုယ္ေစာင့္တရားေတာ္-၁

၁။ သတိေပးစာတမ္း
၁။ နံနက္ခင္း အိပ္ရာထမွာ စိတ္ႏွလံုး ပူပူေလာင္ေလာင္မျဖစ္ပါေစလင့္၊ နံနက္ခင္း အိပ္ယာထမ်က္ႏွာသစ္ေရ ဧဧကေလးကို စံျပအျဖစ္ထား၍၊ ေမတၱာျဗဟၼစိုရ္ ကမၼ႒ာန္းကို ၁၀-မိနစ္မွ် စီးျဖန္းပြားမ်ားပါ၊မ်က္ႏွာသစ္ရင္း အိုမင္း ေဟာင္းႏြမ္း သည္ကိုလဲ သတိထားပါ။

၂။ ေနထြက္ခ်ိန္မွာ ဘုရားအေလာင္း ေရႊဥေဒါင္းမင္းကို စံျပအျဖစ္ထား၍ဘုရားရွိခိုးပါ၊ (ဥေဒတယံ ႏွင့္ ေယျဗဟၼဏာ ၂-ဂါထာကို အရက်က္ထားပါ။)

၃။ ေနာက္ေဖး၀င္ခ်ိန္မွာ အသုဘ ကမၼ႒ာန္းကို စီးျဖန္းပြားမ်ားပါ။

၄။ ညအိပ္ရာ၀င္မွာ မရဏႆတိကမၼ႒ာန္းကို စီးျဖန္းပါ။
ကိုယ္ေစာင့္ (စတုရကၡ) တရားေလးပါးေခၚသည္။

စတုရာရကၡ ကိုယ္ေစာင့္တရားေတာ္-၂ (ဗုဒၶါႏုႆတိ)

 

မႏၲေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္ ပါဠိတကၠသိုလ္ပ႒ာန္းဆရာေတာ္ အသွ်င္ဦး၀ိသုဒၶ ေန႔စဥ္ အလုပ္ခ်ိန္ထား၍ လုပ္နည္းႏွင့္တကြ လြယ္လြယ္ကေလး ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ...
စတုရာရကၡကိုယ္ေစာင့္တရားေတာ္-၂ (ဗုဒၶါႏုႆတိ)

 ၁။ ဗုဒၶါႏုႆတိ။
၂။ ေမတၱာ။
၃။ အသုဘ။
၄။ မရဏႆတိ။

၁။ ဗုဒၶါႏုႆတိ (ျမတ္စြာဘုရားဂုဏ္ေတာ္)
ျမတ္စြာဘုရား အေလာင္းေတာ္ ေရႊဥေဒါင္းမင္းသည္ ေရွးေရွးေနာင္ေတာ္ ျမတ္စြာဘုရားတို႔ႏွင့္ႀကံဳႀကိဳက္ဖူးေတြ႔ ခဲ့ရေသာ အခါေကာင္း သမယေကာင္းတို႔က ႏွစ္ႏွစ္သက္သက္ႀကီးဘုရားဖူးခဲ့ေသာေၾကာင့္၊ ဘုရားဖူး အေလ့အက်င့္ ‘မ်ားခဲ့ေသာေၾကာင့္’၊(အာေသ၀နပစၥယ-ပကတူပ နိႆယ ပစၥယ) ပစၥည္း ပစၥယုပၸန္ ဆက္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေရႊဥေဒါင္းမင္းဘ၀နံနက္ခင္း အိပ္ရာထမွာ အေရာင္အ၀ါေတြႏွင့္ ထြက္လာတတ္ေသာ ေနမင္းကို ျမင္လိုက္ရာ ဥေကၡာင္းညြတ္၍ႏႈတ္ဆက္ရွိခိုး လိုက္ၿပီးလွ်င္ ေရွးေရွး ျမတ္စြာဘုရားသခင္တို႔၏ ကိုယ္ေတာ္ေရာင္ ဉာဏ္ေတာ္ေရာင္တို႔ကိုပါ အာရံုျပဳ၍ ရွိခိုးႏိုင္ေလသည္။ မယံုမရွိေလႏွင့္၊ ပကတူပနိႆယ-ပစၥေယာဟုပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္မွာ ေဟာေလသည္။ ဤသို႔ တိရစၧာန္ ဘ၀မွာပင္ သရဏဂုဏ္ မကြယ္မေပ်ာက္ကိုးကြယ္ ရွိခုိးျခင္းသို႔ ေရာက္ႏိုင္၏။

မရဏာသႏၷ၀ီထိ (ေသခါနီးစိတ္ျဖစ္စဥ္)

အဘိဓမၼာအလိုအရ စုတိစိတ္ႏွင့္ ပဋိသေႏၶစိတ္တို႔မွာ အလြန္နီးကပ္စြာ ဆက္
စပ္ေနေသာ္လည္း ယင္းတို႔ကို တစ္ခုတည္းေသာအရာအျဖစ္ မေရတြက္သည့္
ျပင္ တရားကိုယ္သေဘာအရ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ဆက္စပ္မႈမရွိေသာ္လည္း ျဖစ္
စဥ္သေဘာအရ တစ္ဆက္တည္းျဖစ္သည္။ ေဟတုဖလ အေနျဖင့္ ေနာက္ဘ၀ဆီသို႔ ဘ၀တစ္ခု၏ကံကို ေဆာင္က်ဥ္းလ်က္ စုတိစိတ္အျဖစ္မွ ဘ၀သစ္၌ပဋိသေႏၶစိတ္ျဖစ္လာ ရန္ အက်ဳိးျဖစ္စဥ္က ကမၼသတၱိအား ေဆာင္႐ြက္ေပးသည္။

ယင္းေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔သည္ တမလြန္ဘ၀ေကာင္းေရးအတြက္ ကု
သိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳလုပ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ ၎တို႔သည္
အပါယ္ေလးဘုံသို႔ တစ္ဖန္ မေရာက္ရေရးအတြက္ မိမိကိုယ္ကိုကာကြယ္ရန္ မေကာင္းမႈမွ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကသည္။ ယင္းယူဆခ်က္အေပၚတြင္အေျခခံ၍ ဗုဒၶ
၀ါဒီမ်ားအဖို႔ ေသခါနီးပုဂၢဳိလ္အား ၎င္း၏ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ားကို သတိေပး
ရန္ သို႔မဟုတ္ ကမၼ႒ာန္းအားထုတ္ဖူးသူျဖစ္ပါက ကမၼ႒ာန္း႐ႈမွတ္ဖို႔ တိုက္တြန္းရန္ျဖစ္ေစ အေရးႀကီးသည္။

ယင္းသို႔ျပဳရသည္မွာ ဤဘ၀မွ မခြဲခြာမီ ေနာက္ဆုံးအခိုက္အတံ့၌ စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ရရွိေရးအတြက္ျဖစ္သည္။ အမွန္စင္စစ္ အသက္ရွင္ျခင္းႏွင့္ ေသျခင္းျဖစ္စဥ္သည္ လူ႔ဘ၀တြင္ အမွန္တကယ္ ထူးျခားဆန္းျပားသည့္အရာ မဟုတ္ေသာ္လည္း လူသားတို႔ မသိက်ဳိးကြၽံျပဳထားေသာ အစစ္အမွန္တရားတစ္ခုသာျဖစ္သည္။

ဗုဒၶ၀ါဒ႐ႈေထာင့္အရ ေသျခင္းသည္ ဤပစၥဳပၸန္ဘ၀၏အဆုံးျဖစ္ေသာ္လည္း (ေသျခင္းကင္းရာအမတ)နိဗၺာန္ကို မရေသးသူျဖစ္ဘိမူ ယင္းသည္ ေနာက္
ဘ၀သစ္တစ္ခု၏အစလည္းျဖစ္သည္။

ဆရာေတာ္ ဦးဓမၼပိယ Ph.D
(နိဗၺာန္အယူအဆကို ေထရဝါဒရႈေထာင့္မွေလ့လာသံုးသပ္ျခင္း)
Buddhavasa Tiloka

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=712918098748831&set=a.57278505276213

အဘိဓမၼာ ဆိုတာ ဘာလဲ

                                   

အဘိဓမၼာ ဆိုတာ ဘာလဲဆိုရင္ The nature of our life ပဲ။
ဘ၀ရဲ႔ သဘာ၀ကို အေသးစိတ္ ေျပာထားတာကို
အဘိဓမၼာ ေခၚပါတယ္။

အင္ဂ်င္နီယာသင္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကြာ။ ေမာ္ေတာ္ကား
တစင္းကို ဘယ္လို တည္ေဆာက္ထားသလဲ။ ေမာ္ေတာ္ကား
တစင္းထဲမွာ ပစၥည္းအရာ၀တၳဳေလးေတြ ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးေလာက္
ပါ၀င္သလဲ။ မင္းတို႔ သင္ရတယ္ မဟုတ္လား။ ဘယ္လို
ေပါင္းစပ္တယ္။ ဟာ အဖံုးႀကီး ဆြဲဖြင့္လိုက္တာနဲ႔ အထဲမွာ
ရႈပ္ပြေနတာပဲ။ ႀကိဳးေတြ၊ ပိုက္ေတြ၊ ေဂါက္ေတြ၊ ဂြေတြ၊ အဲဒီလို
စနစ္တက် ေမာ္ေတာ္ကား တစင္း တည္ေဆာက္ထားသလို၊
ေရဒီယိုတလံုး တည္ေဆာက္ထားသလို ေဟာဒီ Body structure
(ခႏၶာကိုယ္ တည္ေဆာက္ထားမႈ ) ကို သင္ရမယ္။

ခႏၶာအိမ္ကိုအရင္းျပဳ၍ သဘာ၀ဓမၼကို ေလ့လာျခင္း

                                          

ရာဇၿဂိဳဟ္မွ သီရိမာ၏ အသုဘရွဳပြဲႀကီးကား လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ကတည္းက ၿပီးဆံုးသြားခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအသုဘရွဳပြဲႀကီး၌ ပါ၀င္ခဲ့သူ အသီးသီးတို႔သည္လည္း ကိုယ္စီ တရားအသိဉာဏ္ႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာ ဘ၀ေတြကိုလည္း ရရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ အခ်ိဳ႕သည္ ျမင့္ျမတ္ေသာဘံု၊ ျမတ္ေသာဘ၀၊ ျမတ္ေသာဌာနေတြမွာ ခံစားေနေပၿပီ။ အခ်ိဳ႕လည္း နိဗၺာန္သို႔ မ်က္ေမွာက္ျပဳခဲ့ၾကၿပီ။ သီရိမာကို အေၾကာင္းျပဳ၍ တရားေဒသနာ ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ေသာ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ပင္ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳခဲ့ရၿပီ မဟုတ္ပါေလာ။

သီရိမာကို စြဲလမ္းစိတ္ ျဖစ္ခဲ့စဥ္က ရာဂစိတ္ အဓိပတိ ျဖစ္ခဲ့ရေသာ ကိုယ္ေတာ္ေလးသည္ သုသာန္ တစျပင္မွ သီရိမာ၏ ရုပ္အေလာင္းကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႔ရင္းမွ ဘုရားရွင္၏ ေဒသနာေတာ္ကို နာၾကားလိုက္ရ ေသာအခါ…။

တင့္တယ္ျခင္းႏွင့္ မတင့္တယ္ျခင္း။ သုဘႏွင့္ အသုဘ။

သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔ အေၾကာင္း

(သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔ အေၾကာင္း)
သီတင္းကြၽတ္လ သည္ ျမန္မာတုိ႔၏ ၁၂ လရာသီတြင္ သတၱမေျမာက္လၿဖစ္ၿပီး ၊၀ါတြင္းကာလ၏
 

ေနာက္ဆံုးလၿဖစ္ပါသည္။ ရာသီခြင္မွာ တူရာသီ ၿဖစ္ၿပီး ၊အႆ၀တီၾကယ္ ႏွင့္ လမင္း တို ့
စန္းယွဥ္ကာ မြန္းတည့္ၾကသည္။ ဤရာသီ၏ ပန္းမွာ ၾကာၿဖဴပန္း
(Nymphaea Lotus) ၿဖစ္ပါသည္။ ယင္းတို႔ကိုပင္ မႏုႆေဗဒ (Athropology)
သေဘာအရ လူ႔ယဥ္ေက်းမွဳသမိုင္းေၾကာင္းတစ္ခု အျဖစ္ ျမင္ႏုိင္ၾကပါသည္။

သီတင္းကြ်တ္လကို ေရွးၿမန္မာေက်ာက္စာမ်ား၌ “သႏ ၱဴလ” ဟုေရးထိုး ၾကသည္။ ခ်ိန္ခြင္ပံု ၾကယ္တာရာ နကၡတ္တုိ႔စုေ၀းေသာ မိုးကာလဟု လည္းေကာင္း၊ ေတာင္သူလယ္သမားတုိ႔ စိုက္ပ်ိဳးထားေသာစပါးပင္မ်ား သန္စြမ္းစြာေထာင္မတ္ေသာလဟုလည္းေကာင္း ပညာရိွမ်ား ဖြင့္ဆိုၾကသည္။ 

ျမန္မာတို႔သည္ စိတ္ရင္းရိုးသားတည္ၾကည္ၾကသူမ်ား ၿဖစ္သည္ႏွင့္အညီ စစ္မွန္ေသာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို
လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကပင္ သိကၡာကာမ၊ ဂႏၳကာရက၊ ပရိယတၱိ၀ိသာရဒ၊ လဇၨီေပသလ စသည့္
တစ္ျဖာ ဂုဏ္ေ၀ျဖာသည့္ သာသနာျပဳ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ တိုင္းခ်စ္ ျပည္ခ်စ္ မင္းတရားစစ္တို႔ေၾကာင့္
သက္၀င္ယံုၾကည္ဆည္းကပ္ ကိုးကြယ္ခြင့္ ရၾကၿပန္ေသာ အခါ ဗုဒၶၿမတ္စြာ၏ အဆံုးအမ
တရားေတာ္မ်ားႏွင့္လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေကာင္းေသာ
လူေနမႈဘ၀မ်ားၿဖင့္ ေလာကဓံတရားမ်ားကို ရင္ဆိုင္ေက်ာ္လႊားႏိုင္ေသာ၊ ေရာင့္ရဲ
တင္းတိမ္တတ္ေသာ စိတ္ႏွလံုးကို ေခတ္အဆက္ဆက္ ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ၾကသူမ်ားၿဖစ္ၾကသည္။

အနာဂတ္သာသနာေရး အပိုင္း(၁၄၆) ေအာ္ေန႐ံုႏွင့္မၿပီး

ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးေအာင္ပဲြေန႔က “ဒါ တုိ႔ျပည္ ဒါ တုိ႔ေျမ” ဟု ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ၾက၏၊ ၾကက္သီးထဖြယ္ အားရဖြယ္ေပ၊ သို႔ရာတြင္ ေအာ္ေနေသာ ထုိအမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ မိမိတုိ႔ ပုိက္ဆံအိတ္ကုိ ႏႈိက္ၾကည့္ေစလုိ၏၊ “ျပည္ေထာင္စုကုိ အသက္ေပးလုိ႔ တုိ႔ကာကြယ္မေလ” တဲ့၊ ဘာနဲ႔ ကာကြယ္ၾကမွာလဲ ဟ႐ုိ႕၊ လက္နဲ႔ကာလုိ႔ လံုမွာမဟုတ္ဘူးေနာ္၊ ကုန္းတပ္ ေရတပ္ ေလတပ္ေတြနဲ႔ ကာကြယ္ရမည္ မဟုတ္လား၊ ယခု အေျခအေနအရ အမ်ိဳးသားတုိ႔ရဲ႕ ဘ႑ာအိတ္ေထာင့္ထဲမွာ ေသနတ္ သေဘၤာ ၀ယ္စရာ ေလယာဥ္ပ်ံ ၀ယ္စရာ ပုိက္ဆံ ဘယ္ႏွျပား စုမိၿပီလဲ၊ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးေတြက ေအာ္ေအာ္ၿပီးေတာ့ သိပ္အသံုးပက္စက္ၾကတာကုိး၊ ဘာပုိက္ဆံ စုမိမွာလဲ၊ တန္ခူးလ အခါတြင္း သႀကၤန္ဆုိလွ်င္ ဘယ္ေလာက္ အသံုးအစဲြ ၿပိဳင္ၾကသလဲ၊ ေမာ္လၿမိဳင္ ရန္ကုန္ မႏၲေလးဆုိတဲ့ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြဟာ သိပ္ကဲတာပဲ၊ ကဆုန္လ ေညာင္ေရသြန္းပဲြမွာလည္း မနည္းေသးဘူး၊ နယုန္လ ၀ါဆုိလက စၿပီးလွ်င္ တေပါင္းလ ပဲြေတာ္ႀကီးေတြအထိ ကုန္လုိက္တာ မေျပာနဲ႔ေတာ့၊ ထုိကုန္သမွ် ေငြေတြ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လည္ေန တာ မဟုတ္ပါဘူး၊ သေဘၤာ ေလယာဥ္ပ်ံေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံျခား ေရာက္ကုန္တာေတြသာ မ်ားတယ္။

အနာဂတ္သာသနာေရး အပိုင္း(၁၄၅) ဗုဒၶ၀ါဒသည္ ႀကီးပြားေရးကုိ ေႏွာင့္ေႏွးေစသေလာ

ပါရမီျဖစ္ေဆာင္ရြက္ပါ

တုိက္တာကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ ဆရာေတာ္မ်ား, အထက္တန္းရာထူးရွင္မ်ား, အလုပ္အကုိင္ႀကီးမားေသာ ပဲြစား, ကုန္သည္, စက္ပုိင္မ်ားႏွင့္ လယ္ပုိင္ရွင္, ေငြတုိးေပး လူႀကီးသူမတုိ႔သည္ မိမိကုိယ္ကုိ ဗုဒၶသာ၀က (ဗုဒၶတရားေတာ္ကို လုိက္နာေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ လူႀကီးသူမမ်ား)ဟု အျမဲ သတိထားသင့္၏၊ ဗုဒၶတရားေတာ္၌ အလုပ္လုပ္မႈကံသည္ အလြန္တာသြား၏၊ စိတ္ေနစိတ္ထား ျမင့္ျမင့္ျမတ္ျမတ္ႏွင့္ ျပဳလုပ္ သမွ်ကံသည္ (နိဗၺာန္မရခင္) ခ်မ္းသာခြင့္ရေအာင္ စီမံ၍ နိဗၺာန္ကုိလည္း ရေစႏုိင္၏၊ ယခုဘ၀၌ အနည္းငယ္ၿခိဳးျခံ၍ လက္ေအာက္ ငယ္သား ဆင္းရဲသူအမ်ားအား ညႇာတာျခင္းျဖင့္ ေနာက္သံသရာ၀ယ္ … မၾကံသာေအာင္ ႀကီးက်ယ္ေသာ စည္းစိမ္ကုိ အလြယ္တကူ ရေစႏုိင္၏၊ ေနာက္ဘ၀ကုိ ထားဦး၊ ယခုဘ၀မွာပင္ ထုိလူႀကီးသူမတုိ႔၏ ဂုဏ္သတင္းသည္ ထံုသင္းလိႈင္ပ်ံ႕ ရပ္တုိင္းႏွံ႕လ်က္ စီးပြား တုိးတက္သည္ကုိလည္း ေတြ႕ႏုိင္ပါသည္၊ ယခုေခတ္ႏွင့္စာေသာ္ ယံုတမ္းစကားဟု မွတ္ထင္ရေလာက္ေသာ ေရွးလူႀကီးတစ္ေယာက္ ၏  အေၾကာင္းကုိ ျပပါဦးမည္။

          ဘုန္းႀကီးတုိ႔ရြာ၌ ဘုန္းႀကီးမွ ျပန္၍ ေရတြက္လွ်င္ သံုးဆက္ေလာက္ လြန္ခဲ့ေသာ အဘုိးေတာ္သူတစ္ေယာက္ရွိ၏၊ စပါးရိတ္ သိမ္းၿပီးေသာအခါ ရြာထဲေလွ်ာက္၍ အနည္းငယ္ခ်ိဳ႕တဲ့ဟန္ရွိေသာ ဟုိအိမ္ သည္အိမ္၌ ၀မ္းစာစပါး သုိေလွာင္ထားေသာ ပုတ္ကေလး မ်ားကုိ ၾကည့္၏၊ တစ္ႏွစ္စာ လံုေလာက္ပံု မရလွ်င္ “ငါ့တူ-ငါ့တူမမ်ား ၀မ္းစာ နည္းလွပါကလား၊ ဦးဆီ လာၿပီး ယူလွည့္ၾကဦး၊ မယူဘဲ မေနနဲ႕”ဟု ဖိတ္ေခၚကာ ၀မ္းစာလံုေလာက္ေအာင္

အနာဂတ္သာသနာေရး အပိုင္း(၁၄၄) ဂုိဏ္း ပါတီစိတ္ မထားသင့္

ဂုိဏ္း ပါတီစိတ္ မထားသင့္

တစ္ႏုိင္ငံလံုး  တစ္သာသနာလံုး  တစ္နယ္ တစ္ၿမိဳ႕ တစ္ရြာလံုးစေသာ အမ်ားအက်ိဳး ေဆာင္သူတုိ႔သည္… အမ်ားႏွင့္ ဆုိင္ေသာ အလုပ္၌ ဂုိဏ္းစိတ္ ပါတီစိတ္စေသာ သံေယာဇဥ္ ခင္တြယ္စိတ္မ်ား မထားသင့္ပါ၊ ရွင္းျပပါဦးမည္၊ သံဃာေတာ္ပုိင္း၌ ဂုိဏ္းခ်င္း, တုိက္တာခ်င္း, ေက်ာင္းခ်င္း ခဲြျခား၍ စိတ္ထားမႈ, လူ၀တ္ေၾကာင္ပုိင္း၌ ပါတီခဲြျခား၍ စိတ္ထားမွႈသည္ အလြန္က်ဥ္းေျမာင္းေသာစိတ္, ေမတၱာက႐ုဏာ ပ်ံ႕ႏွံ႕ဖုိ႔ရာ နယ္က်ဥ္းေသာ, ဣႆာ မစၦရိယ တုိးပြားေစေသာစိတ္သာ ျဖစ္၏၊ ထုိစိတ္မ်ိဳး ရွိေနသူသည္ “အမ်ားႀကီးပြားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ပါသည္”ဟု ႏႈတ္က ေျပာေသာ္လည္း အလုပ္ သေဘာမွာမူ မိမိဆုိင္ရာ ႀကီးပြားမႈကုိသာ ျပဳလ်က္ရွိတတ္၏၊ ထုိသူ႕သႏၲာန္မွာ အျခား ဂုိဏ္းပါတီ၏ ႀကီးပြားမႈကုိ ၀န္တုိေသာ မစၦရိယႏွင့္ တကယ္ႀကီးပြားျပန္လွ်င္ မနာလုိေသာ ဣႆလည္း ျဖစ္ေတာ့မည္သာ။

အနာဂတ္သာသနာေရး အပိုင္း(၁၄၃) က်မ္းစာျပဳျပင္႐ုိက္ႏွိပ္ေရး

က်မ္းစာျပဳျပင္႐ုိက္ႏွိပ္ေရး

ယခုအခါ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ က်မ္းစာပံုႏွိပ္ပံုသည္ ေရွးေခတ္က ေပစာတုိ႔ကုိ ကူး၍ ႐ုိက္ႏွိပ္ခဲ့ရေသာေၾကာင့္ အျဖတ္ အခဲြ အခ်ဲ အျခားမရွိ၊ ႁပတ္သိပ္လ်က္ ရွိေန၏၊ စာအုပ္ခ်ဳပ္ပံု ဖံုးပံုမွစ၍ ျပဳျပင္ဖြယ္လည္းမ်ားစြာ ရွိေန၏၊ အနာဂတ္ကာလ၀ယ္ ပထမတန္းေက်ာင္းတုိက္ႏွင့္ တကၠသုိလ္တုိက္ ဆရာေတာ္မ်ားသည္ ထုိက်မ္းစာျပဳျပင္႐ုိက္ႏွိပ္ရာ၌ အားလံုးလုိပင္ အကူအညီရၾကေပလိမ့္မည္၊ ထုိ႔ျပင္ မ႐ုိက္ႏွိပ္ ရေသးေသာ အ႒ကထာ ဋီကာမ်ားကုိလည္း ႐ုိက္ႏွိပ္ရေပဦးမည္၊ အနာဂတ္ကာလ၌ စာသင္တုိက္တုိင္း၀ယ္ ပိဋကတုိက္လည္း တည္ရွိ ရေတာ့မည္ ျဖစ္၍ နည္းသစ္ျဖင့္ ႐ုိက္ႏွိပ္အပ္သမွ် ပါဠိေတာ္, အ႒ကထာ, ဋီကာမ်ားကုိ ထုိပိဋကတုိက္၌ ထားရန္ ဆုိင္ရာေဂါပကအဖဲြ႕က တာ၀န္ယူႏုိင္ၾကလိမ့္မည္၊ ႐ုိက္ႏွိပ္သည့္အခါ၌မူ အစုိးရ စရိတ္ျဖင့္ ႐ုိက္ႏွိပ္၍ အရင္းက်သမွ်ကုိသာ လက္မွတ္ထုိးယူၾကရန္ အစုိးရကပင္ စီမံသင့္သည္။

မွတ္ခ်က္။                 ။ ဆ႒သဂၤါယနာတင္စဥ္က တာ၀န္ခံဆရာေတာ္မ်ားသည္ ႏုိင္ငံအရပ္ရပ္မွ က်မ္းစာ႐ုိက္ႏွိပ္ပံုကုိ ၾကည့္ကာ မိမိတုိ႔ က်မ္းစာကုိလည္း ေခတ္မီေအာင္ ျပင္ဆင္႐ုိက္ႏွိပ္ေစၿပီး ျဖစ္သည္။

အနာဂတ္သာသနာေရး အပိုင္း(၁၄၂) ေလာကနိဗၺာန္ ရြာကေလး၊ ေတာေရာၿမိဳ႕ပါ ျပဳျပင္ေရး

ေလာကနိဗၺာန္ ရြာကေလး

အနာဂတ္သာသနာေရး တစ္က်မ္းလံုး ၿပီးဆံုးခါနီး၀ယ္ ပညာေရး၀န္ႀကီးေစာစံဘုိးသင္ေျပာေသာ စကား၌ ကပၸလီရြာကေလးသည္ ျမန္မာျပည္ တစ္ျပည္လံုးက အတုယူထုိက္ေသာ ရြာကေလး ျဖစ္ပါတယ္၊ ထုိ ရြာမွာ ခုိးသား ဓားျပ မရွိပါ၊ အိမ္တံခါးဖြင့္ၿပီး အိပ္ႏုိင္ပါတယ္၊ ရြာသားအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံေပါင္းသင္းမႈ အထူးရွိတယ္၊ ေစ်းဆုိင္မွာ ေရာင္းသူမရွိတဲ့အခါ အ၀ယ္လာလွ်င္ ၀ယ္သူက ခ်ိန္တြယ္ၿပီး က်သင့္ေသာ ပုိက္ဆံကုိ ထားခဲ့ပါတယ္။

          ထုိရြာကေလးသည္ ၁၉၂၈-ခု (ခရစ္သကၠရာဇ္)ႏွစ္က ““ဘီေရွာ့”” မည္ေသာ အဂၤလိပ္ခရစ္ယာန္ဘုန္းႀကီး ေနထုိင္သြား၍ ထုိဘုန္းႀကီးကပင္  ျပဳျပင္ေပးသြားပါတယ္၊  တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္…ျငဴစူျခင္း ေစာင္းေျမာင္းျခင္း (ပါဠိလုိ ဣႆာ) မရွိၾကပါ၊ ယခုအခါ ထုိရြာသူရြာသားတုိ႔ သမ၀ါယမနည္းကုိ ထြင္လုိက္ၾကျပန္ၿပီ၊ သံုးအိမ္ ေထာင္စုေပါင္း၍ ထမင္းတစ္အုိးတည္း ခ်က္ၾကပါတယ္၊

(ထင္း ေရစသည္ အကုန္သက္သာ၍ အိမ္သူ သံုးေယာက္ကုန္မည့္ေနရာမွာ တစ္ေယာက္တည္းသာ ကုန္ပါေတာ့တယ္၊) ထုိကဲ့သုိ႔ ျဖစ္လာတာကို ေမးေတာ့… “ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စိတ္ေျပာင္းသြားၾကၿပီ၊ ေနာက္ကုိ လူေတြရဲ႕စကားကုိ (ႏုိင္ငံေရးသမားကုိ ဆုိလုိဟန္ တူသည္၊) နား မေထာင္ေတာ့ဘူး၊ ဘုရားစကားကုိသာ နားေထာင္ၾကေတာ့မယ္၊ လူေတြရဲ႕စကားကုိ နားေထာင္လွ်င္ က်ဳပ္တုိ႔လူေတြ ပဋိပကၡ (ဆန္႔က်င္ဘက္) ျဖစ္ၾကလိမ့္မယ္”ဟု ေျပာၾကပါတယ္။

အနာဂတ္သာသနာေရး အပိုင္း(၁၄၁) ေက်းရြာျပဳျပင္ေရး

ေက်းရြာျပဳျပင္ေရး

ရြာတုိင္း ရြာတုိင္း၌ ေက်ာင္းထုိင္ပုဂိၢဳလ္ႏွင့္ ရြာသူႀကီးေကာင္းမ်ား ရရွိလွ်င္ ထုိပုဂိၢဳလ္ ႏွစ္ဦးလံုးပင္ တစ္ရြာလံုး၏ မိဘလည္းဟုတ္, ဆရာလည္းဟုတ္ေသာ အေျခအေန၌ တည္ရွိေစ၍ ရြာသူရြာသားတုိ႔၏ စီးပြားေရး က်န္းမာ ေရး လိမၼာေရး တတ္သိနားလည္ေရးမ်ားအတြက္ တာ၀န္ခံမ်ား ျဖစ္ေစသင့္၏၊ [ရြာသူႀကီးသည္ သူ႕အတြက္  စီးပြားေရးလံုေလာက္သူ ျဖစ္သင့္၏၊]

ေက်းရြာျပဳျပင္ရမည့္ကိစၥမ်ားကား…

၁။ အိမ္ေဆာက္ပံု, လူသြားလမ္း, လွည္းသြားလမ္း ထားပံုမွ စ၍ ရြာကုိ ဖုန္မထူေစဘဲ လွပေသာရြာ ျဖစ္ေစရန္၊

၂။ ေရတြင္းေရကန္မ်ား၌ တစ္ႏွစ္ေပါက္ေအာင္ လံုေလာက္စြာ ေရရရွိေစရန္၊ [အ၀ီစိတြင္းရွိလွ်င္ ေကာင္း၏၊]

၃။ အစားအေသာက္ အေနအထုိင္မွစ၍ အမ်ားက်န္းမာေရးႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေသာအရာမ်ားကုိ တားဆီးေပးရန္၊

အနာဂတ္သာသနာေရး အပိုင္း(၁၄၀) ဥပုသ္ေစာင့္၊ လက္ထပ္မဂၤလာ

ဥပုသ္ေစာင့္

ဘာသာေရးကိစၥမ်ားကုိ ျပဳျပင္ရာ၌  ယခုေခတ္ ဥပုသ္ေစာင့္ပံုမ်ားကိုလည္း စဥ္းစားထုိက္၏၊ ေက်းရြာမ်ား၌ ဥပုသ္ေစာင့္ဖုိ႔ ေက်ာင္းသုိ႔ လာၿပီးေနာက္ သီလ မယူေသးမီ ေရာက္တတ္ရာရာ စကားကုိသာ ေျပာၾက၏၊ သီလ ယူၿပီးေသာအခါ အိမ္ျပန္ထမင္းစားၿပီးလွ်င္ လူႀကီးမ်ား ေက်ာင္း ဘုရား ဇရပ္သုိ႔ ျပန္လာၾက၍ အိပ္သူ အိပ္, ေထြရာေလးပါး စကား စျမည္ ေျပာသူက ေျပာၾကသည္၊ တရားစကားေျပာသူ, တရားစစ္ တရားမွန္ကုိ နာခံေဆြးေႏြးေမးျမန္းသူကား ရာခုိင္ႏႈန္း ဆယ္ေယာက္ ထက္ မ်ားမည္ မဟုတ္ေခ်၊ ၿမိဳ႕ႀကီး ျပႀကီး၌ကား သာ၍ ဆုိးရြား လွေသာ အခ်က္ရွိ၏၊ ၀ါတြင္းကာလမ်ား၌ ဥပုသ္ေန႔မ်ားမွာ သက္သတ္လြတ္ ဆားဟင္းေလာက္ကုိသာ စားေသာက္၍ ဥပုသ္ ေစာင့္ထုိက္ပါလ်က္ ယခုအခါ၌မူ အဖိတ္ေန႔၌ ႏြား, ၀က္, ၾကက္ေတြ ပုိ၍ ေသၾကရရွာေလသည္။

          ထုိအသားမ်ားကုိ ၀ယ္ယူခ်က္ျပဳတ္ၾကၿပီးလွ်င္ ဥပုသ္ေန႔၌ အသုိက္အ၀န္းေကာင္းႏွင့္ မိမိတုိ႔ နီးစပ္ရာ ေက်ာင္း, ဇရပ္, ဘုရားသုိ႔ တေပ်ာ္တပါး သြားေရာက္၍ စားေသာက္ၾကေလေတာ့၏၊ ထုိကဲ့သုိ႔ ဥပုသ္ေစာင့္ပံုမွာ ေပ်ာ္ပဲြစားထြက္ျခင္း တစ္မ်ိဳးတည္း၊ “အခ်ိဳ႕ေသာ အမ်ိဳးသမီးကေလးမ်ားလက္၌ ေလာကီ၀တၳဳစာအုပ္မ်ားပင္ အဆင္သင့္ ပါလာတတ္ၾကေသာ”ဟူ၏၊

မစၦရိယ-၅မ်ဳိးႏွင့္ ၄င္းတုိ႔၏ ဆုိးက်ဳိးမ်ား

မေကာင္းေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ျဖစ္တဲ့ စိတ္၏ေဖာက္ျပန္ျခင္းသေဘာအားျဖင့္ ကုိယ့္စည္းစိမ္၊ ကုိယ့္ဥစၥာ၊ ကုိယ္ပိုင္ဆုိင္သည့္အရာတုိ႔၌  ဝန္တုိမႈ သေဘာကုိ မစၦရိယဟု ေခၚပါတယ္။ ကိုယ္ပုိင္ဆုိင္သည့္ အရာမ်ားကုိ သူတစ္ပါး ၾကားရသြားမွာ၊ ျမင္သြားမွာ သိသြားမွာ ရသြားမွာကုိ မလုိလားတဲ့ သေဘာမ်ဳိးပါ။

“အတၱာေနာ သမၸတၱိ`ံ မစၦရတီတိ မစၦေရာ” ေယာပုဂၢေလာ-အၾကင္ပုဂၢိဳလ္သည္၊ အတၱေနာ သမၸတၱိ`ံ- ကုိယ့္စည္းစိမ္ကုိ၊ မစၦရတိ-ဝန္တုိတတ္၏။ ဣတိတသၼာ-ထုိ႔ေၾကာင့္၊ ေသာပုဂၢေလာ- ထုိပုဂၢိဳလ္သည္၊ မစၦေရာ-မစၦရမည္၏။

“မစၦရႆ ဘာေဝါ မစၦရိယံ (ဘာဝတဒၶိတ္)”- မစၦရႆ-ကုိယ့္စည္းစိမ္ကုိ ဝန္တုိေသာ ပုဂၢိဳလ္၏၊ ဘာေဝါ-အျဖစ္တည္း။ မစၦရိယံ-ကုိယ့္စည္းစိမ္ကုိ ဝန္တုိေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ အျဖစ္။

ထုိမစၦရိယသည္ ၅-မ်ဳိးရွိပါတယ္။

၁။ အာဝါသမစၦရိယ၊ ၂။ ကုလမစၦရိယ၊ ၃။ လာဘမစၦရိယ၊ ၄။ ဝဏၰမစၦရိယ၊ ၅။ ဓမၼမစၦရိယဆုိျပီး ၅-ပါး ျဖစ္ပါတယ္။