* သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။ သဗၺရတႎ ဓမၼရတိ ဇိနာတိ၊ တဏွကၡေယာ သဗၺဒုကၡံ ဇိနာတိ။ *
Thursday, 5 June 2014
ေဗာဓိပကၡိယတရား (၃၇) ပါး
ေဗာဓိပကၡိယရဲ႕ ပါဠိတုိက္႐ုိက္အဓိပၸါယ္ကုိ ေဗာဓိ၊ ပကၡ၊ ဣယလုိ႔ ပုဒ္ခဲြၿပီး ေဗာဓိ- သစၥာေလးပါးကုိ သိတတ္ေသာ မဂ္ဉာဏ္၊ ပကၡ- အသင္းအပင္း၊ ဣယ-ျဖစ္ျခင္းလုိ႔ အသီးသီး အဓိပၸါယ္ရကာ ေဗာဓိဉာဏ္၏ အသင္းအပင္းျဖစ္ေသာ တရားမ်ားလုိ႔ နားလည္ႏုိင္ပါတယ္။
အလြယ္နားလည္ေအာင္ ေျပာရရင္ ေဗာဓိပကၡိယဆုိတာ အရိယာမဂ္ဉာဏ္ကုိ ရရာရေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ တရားမ်ား၊ အရိယာမဂ္ဉာဏ္ႏွင့္ အတူတကြ ျဖစ္တဲ့တရားမ်ားလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ အေရအတြက္အားျဖင့္ ေဗာဓိပကၡိယတရား ၃၇ပါးရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြက
သတိပ႒ာန္ ၄ ပါး၊ သမၼပၸဓာန္ ၄ ပါး၊ ဣဒၶိပါဒ္ ၄ ပါး၊ ဣေျႏၵ ၅ ပါး၊ ဗုိလ္ ၅ ပါး၊ ေဗာဇၥ်င္ ၇ ပါး၊ မဂၢင္ ၈ ပါး အားျဖင့္ ေပါင္း (၃၇) ပါးတုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
" ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါး"
ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ သူတကာတုိ႔ထက္သာလြန္ေသာ ဘုန္းေတာ္(၆)ပါး ႏွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူသည္မွာ
(၁)။ ဣႆရိယဘုန္းေတာ္- ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ စိတ္ေတာ္သည္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္၏ အလုိအတုိင္းေလာကီ စ်ာန္၊ သမာပါတ္ႏွင့္တကြ တန္ခုိးျပဋိဟာ ျပေတာ္မူရာ၌ျဖစ္ေစ၊ (နိဗၺာန္)ကို လုိအပ္သလုိ ဝင္စားေနရာ၌ ျဖစ္ေစ အစုိးရေတာ္မူျခင္း။
(၂)။ဓမၼဘုန္းေတာ္
ထူးျခားျမင့္ျမတ္သည့္ တရားေတာ္ကုိေဟာနုိင္ျခင္း၊ မဂ္ေလးပါး ၊ ဖုိလ္ေလးပါးႏွင့္ နိဗၺာန္တရားမ်ားကုိ ျဗဟၼာ နတ္လူတုိ႔အား
တစ္ဦး၏ စရုိက္ႏွင့္ ေလ်ာ္ညီစြာ ေဟာျပနုိင္ျခင္း။
ေမတၱာေလ.က်င္.ခန္း
ေမတၱာဟာ မိမိရဲ.သႏၱာန္မွာ ပင္ကိုယ္က ရွိေနေပမယ္.လို. ေလ.က်င္.ေပးမွ အစြမ္းထက္မယ္၊ မေလ.က်င္.ရင္ အစြမ္းမထက္ဘူး။
အဲဒီေတာ. ေမတၱာဆိုတဲ. သေဘာတရားကို ဘာနဲ.ေလ.က်င္.ရမလဲ၊ အာရုံနဲ.ပဲ ေလ.က်င္.ရမယ္။ စိတ္တစ္ခုကို ထက္ျမက္လာေအာင္ ေလ.က်င္.ခ်င္ရင္ အာရုံနဲ.ေလ.က်င္.ရမယ္။ ဓားထက္ေအာင္ ဘာနဲ.လုပ္ရမလဲ၊ ေက်ာက္နဲ.ေသြးရတယ္၊ ေက်ာက္ေပၚတင္ျပီးေသြးမွ ဓားထက္တယ္။ ထို.အတူပဲ ဒီ ေမတၱာစိတ္ဓာတ္ေလးဟာ ခိုင္မာၾကီးထြားလာေအာင္ ဘာနဲ.လုပ္ရမလဲ၊ အာရုံေပၚတင္ျပီးေတာ. ေလ.က်င္.ရမယ္။
ေမတၱာကို ေလ.က်င္.ခန္းလုပ္တဲ. နည္းတစ္ခု။ သာမာန္ကုသိုလ္ရရုံပို.တဲ.ေမ
ေမတၱာေလ.က်င္.ခန္း၀င္ျပီဆို
Wednesday, 4 June 2014
အနာဂတ္သာသနာေရး အပိုင္း(၅၈) မဂၢသစၥာရွင္းလင္းခ်က္
မဂၢသစၥာရွင္းလင္းခ်က္
“မဇိၩမပဋိပဒါ”
ဟူေသာ နာမည္ျဖင့္ ျပခဲ့ေသာ မဂၢင္ရွစ္ပါးကုိပင္“မဂၢသစၥာ” ဟု ေခၚ၏၊ [မဂၢ=နိဗၺာန္သုိ႔
ေရာက္ေၾကာင္းလမ္း+သစၥာ=အမွန္၊] သမၼာဒိ႒ိ အစရွိေသာ တရားရွစ္ပါးသည္ မိမိသႏၲာန္၌ ျဖစ္ေပၚလာ
ေသာအခါ၌ အရိယာအဆင့္သုိ႔ တုိးတက္ေတာ့၏၊ ထုိအရိယာ အဆင့္သုိ႔ ေရာက္လွ်င္ နိဗၺာန္ကုိ ထင္ထင္ရွားရွား
(မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ရသလုိ) ျမင္ႏုိင္ၿပီ၊ ခ်ဲ႕ဦးအံ့သမၼာဒိ႒ိသည္ ကံႏွင့္ကံ၏အက်ိဳး ေလာက္ကုိသာ
သိျမင္ႏုိင္ေသာ ကမၼႆကတာသမၼာဒိ႒ိ, အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱဟု ႐ုပ္နာမ္တရားကုိ ႐ႈႏုိင္ သိျမင္ႏုိင္ေသာ
၀ိပႆနာ သမၼာဒိ႒ိအျပင္ မဂၢသစၥာ အဆင့္အတန္းသုိ႔ ေရာက္ေသာ မဂၢ သမၼာဒိ႒ိလည္း ရွိေသး၏။
ထုိသံုးမ်ိဳးတြင္ ေရွ႕ႏွစ္ပါးကုိ မဇိၩမပဋိပဒါအခန္း၌ ျပခဲ့ၿပီ၊
႐ုပ္ နာမ္ ခႏၶာကုိ အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱဟု ၀ိပႆနာသမၼာဒိ႒ိျဖင့္ ႐ႈဖန္ မ်ားလာေသာ္ ကိေလသာ
အေနာက္အက်ဳေတြ စိတ္အစဥ္မွာ ကင္း၍ (၀ိပႆနာသမၼာဒိ႒ိ အျဖစ္မွ အဆင့္အတန္း တုိးတက္ ရင့္သန္ကာ) မဂ္ဉာဏ္ အျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ေသာ
(မဂၢသစၥာတြင္ပါ၀င္ေသာ) မဂၢသမၼာဒိ႒ိ ျဖစ္လာ၏၊ ဤနည္းအားျဖင့္ အဆင့္ အတန္း ျမင့္၍
ရင့္သန္လာေသာ မဂၢင္ရွစ္ပါးသည္ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း လမ္းေကာင္းလမ္းမွန္အစစ္ ျဖစ္ရကား
“မဂၢသစၥာ”ဟု အမည္ရေလသည္။
အနာဂတ္သာသနာေရး အပိုင္း(၅၇) သႏိၲသုခကုိ အတၱလည္း မခံစား
သႏိၲသုခကုိ အတၱလည္း မခံစား
တခ်ိဳ႕ကမူ
သႏိၲသုခကုိ မွန္းဆ၍ သေဘာေပါက္ၾက၏၊ သုိ႔ေသာ္ “႐ုပ္လည္း မဟုတ္, နာမ္လည္းမဟုတ္၊ ႐ုပ္နာမ္ခ်ဳပ္၍
အႏွစ္ အျမဳေတကဲ့သုိ႔ က်န္ေနေသာ အတၱရွိ၏၊ ထုိအတၱသည္
သႏိၲသုခကုိ ခံစား၏”ဟု ေတြးဆၾက၏၊ တရားေတာ္အလုိ
အတၱဆုိေသာ အရာသည္ပင္ မရွိေသာေၾကာင့္ ထုိအေတြးအဆသည္ အေတြးအဆမွ်သာ ျဖစ္၏၊ မခံစားရဘဲ ခ်မ္းသာပံုကုိ
ဥပမာတစ္မ်ိဳးျဖင့္ ျပဦးအံ့…
အလြန္စည္းစိမ္ႀကီးေသာ လူခ်မ္းသာတစ္ေယာက္သည္ တီးၾက မႈတ္ၾက ကခုန္ၾကႏွင့္
ယုယေဖ်ာ္ေျဖသူကေလးမ်ား၏ အလယ္မွာ ထည္ထည္၀ါ၀ါ အိပ္ေပ်ာ္ေန၏၊ ဆင္းရဲသား လယ္သမားကေလး တစ္ေယာက္ကား
ေနပူက်ဲေတာက္ သစ္ပင္ေအာက္၌ လယ္ကန္သင္း႐ုိးကုိ ေခါင္းအံုးကာ အိပ္ေပ်ာ္ေနရွာ၏၊ အိပ္ေပ်ာ္ခ်ိန္၌ ထုိႏွစ္ေယာက္လံုးပင္ ဘာမွ် မခံစားၾကရ၊
အိပ္ရာမွ ႏုိးၾကေသာ္ ကုိယ္စီကုိယ္င “အိပ္ရ-ေကာင္းလုိက္တာ”ဟု က်ဴးရင့္ၾက၏၊ ဘာ ေကာင္းသလဲ၊
ေအးၿငိမ္းခ်မ္းသာေသာ အေကာင္းပင္ မဟုတ္ပါေလာ၊ ထုိအေကာင္းကုိ မည္သည့္ အတၱမွ် မခံစားပါ။
အနာဂတ္သာသနာေရး အပိုင္း(၅၆) သုခ ႏွစ္မ်ိဳး
အသခၤတဓာတ္ ကမၼ႒ာန္းေပါက္၍ ရဟႏၲာအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ေနသူ၏သႏၲာန္၌ (သမုဒယသစၥာခန္း၌ ျပအပ္ ခဲ့ေသာ)
တဏွာသည္ လံုး၀မရွိေတာ့၊ တဏွာမရွိလွ်င္ ေနာက္ဘ၀ ခႏၶာအသစ္ကုိ မလုိလားေတာ့ေခ်၊ ကံေၾကာင့္
ခႏၶာအသစ္ ျဖစ္ရေသာ္လည္း ထုိကံသည္ သူ႕ခ်ည္းသက္သက္ ခႏၶာအသစ္ျဖစ္ေအာင္ ျပဳစီမံျခင္းငွာ
မစြမ္းႏုိင္၊ တဏွာအေဖာ္ ပါမွသာ စီမံႏုိင္သည္၊
ထုိ႔ေၾကာင့္
ရဟႏၲာသႏၲာန္၌ ရွိသမွ် ေကာင္းမႈေတြသည္ (အသီး မသီးေသာ ေလပြင့္မ်ားကဲ့သုိ႔) ေနာင္သံသရာ၀ယ္
ခႏၶာအသီးကုိ မသီးေစႏုိင္ေတာ့ရကား ရဟႏၲာတုိ႔၏ ေနာက္ဆံုး႐ုပ္နာမ္ ခ်ဳပ္သည္ ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္
(စုေတသည္ႏွင့္တစ္ၿပိဳင္နက္) ႐ုပ္နာမ္ခႏၶာအဆက္ မရွိေတာ့ဘဲ အသခၤတဓာတ္သာ တည္ရစ္ေတာ့သည္။
[အသခၤတ= ကံလည္း မျပဳရ, စိတ္ ဥတု အာဟာရလည္း မျပဳရဘဲ + ဓာတု = ေအးၿငိမ္းျခင္းသေဘာကုိ
ေဆာင္ေနေသာဓာတ္။]
အရိယာျဖစ္လွ်င္ ျမင္ရၿပီ
ဗုဒၶျမတ္စြာသည္
ထုိအသခၤတဓာတ္ျဖစ္ေသာ နိေရာဓသစၥာကုိ ဗုဒၶျဖစ္ခါနီး၀ယ္ သစၥာ ေလးပါးကုိ မဂ္ဉာဏ္ေလးပါးျဖင့္
ျမင္တုန္းကပင္ ျမင္ခဲ့ရၿပီ၊ ထုိနိေရာဓသစၥာနိဗၺာန္ခ်မ္းသာကုိ ဖလသမာပတ္ ၀င္စားေတာ္မူကာ
မၾကာ မၾကာ ခံစားေတာ္မူ၏၊ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္ မူခါနီး၌လည္း စုတိေတာ္ မေရာက္မီ စ်ာန္သမာပတ္
၀င္စားေတာ္ မူ၏၊ ထုိသုိ႔ မ၀င္စားမီ ထုိဖလသမာပတ္ျဖင့္ နိဗၺာန္ကုိ အာ႐ံုျပဳကာ လြန္စြာခ်မ္းသာေတာ္မူသည္၊
အျခားအရိယာမ်ားလည္း ထုိဖလ သမာပတ္ျဖင့္ မိမိ၏ နိဗၺာန္ကုိ အာ႐ံုျပဳကာ ခ်မ္းသာေတာ္မူႏုိင္ၾကေပသည္။
Tuesday, 3 June 2014
အနာဂတ္သာသနာေရး အပိုင္း(၅၅) နိေရာဓသစၥာ ရွင္းလင္းခ်က္
နိေရာဓသစၥာ ရွင္းလင္းခ်က္
[နိေရာဓ = ခ်ဳပ္ရာ, ကုန္ခန္းရာ၊]
ျပခဲ့ေသာ
သစၥာ ႏွစ္ပါးတုိ႔တြင္ သမုဒယတဏွာသည္ ဒုကၡျဖစ္ဖုိ႔ရန္
“အေၾကာင္းသစၥာ”ပင္တည္း၊ ဒုကၡဟူသမွ်ကား… တဏွာအရင္းခံ၍ ျဖစ္ရေသာ “အက်ိဳးသစၥာ” ပင္တည္း၊
အေၾကာင္း တဏွာသမုဒယ ခ်ဳပ္ဆံုးလွ်င္ အက်ိဳးဒုကၡအားလံုးလည္း ခ်ဳပ္ဆံုးရမည္သာ ျဖစ္၏၊ ကမၼ႒ာန္းကုိ
အားထုတ္ ေနသူတုိ႔သည္ ကမၼ႒ာန္းလမ္းစဥ္ျဖင့္ တက္သြားေသာအခါ ဤ “နိေရာဓ’’ မည္ေသာ နိဗၺာန္ကုိ
ဉာဏ္ျဖင့္ အထင္အရွား ျမင္ၾက၏၊
ပထမအႀကိမ္
ျမင္လုိက္လွ်င္ပင္ (ေသာတာပန္ျဖစ္၍) သႆတဒိ႒ိ, ဥေစၦဒဒိ႒ိ ႏွစ္မ်ိဳးႏွင့္ တဲြဖက္ျဖစ္ေသာ
ဘ၀တဏွာ, ၀ိဘ၀တဏွာ ႏွစ္မ်ိဳးလံုး ထုိပုဂိၢဳလ္၏သႏၲာန္မွ ကင္းသြားေတာ့၏၊ ဆက္လက္ အားထုတ္၍
ထုိနိဗၺာန္တရားကုိ ဒုတိယအႀကိမ္ ျမင္လာေသာအခါ (သကဒါဂါမ္ ျဖစ္၍) ကာမတဏွာသည္ အေတာ္နည္းသြား၏၊
တတိယအႀကိမ္ ျမင္ျပန္ေသာအခါ (အနာဂါမ္ ျဖစ္၍) ကာမတဏွာ အားလံုး ကုန္ေလၿပီ။
အနာဂတ္သာသနာေရး အပိုင္း(၅၄) သမုဒယသစၥာရွင္းလင္းခ်က္
သမုဒယသစၥာရွင္းလင္းခ်က္
ျပခဲ့ေသာဒုကၡေတြသည္
အေၾကာင္းမဲ့သက္သက္ ျဖစ္ရသည္ မဟုတ္၊ ျဗဟၼာမင္း
စသူတုိ႔ ဖန္ဆင္းမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ရျခင္းလည္း မဟုတ္၊ “သမုဒယ”ဟု ေခၚေသာ တဏွာ ေလာဘေၾကာင့္သာ
ျဖစ္ရသည္၊ ခ်ဲ႕ဦးအံ့… သတၱ၀ါတုိ႔၌ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ႏွစ္သက္တြယ္တာမႈ (တဏွာ)သည္ လြန္စြာအားႀကီး၏၊
“သူမ်ားကို ခ်စ္ပါသည္”ဟု ဆုိေသာ္လည္း ထုိ အခ်စ္ခံရသူက ကုိယ့္အလုိကုိ ျဖည့္ေပးျခင္း,
ကုိယ့္မွာရွိေသာ တဏွာ၏ အလုိမက် ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ သူ႕ကုိ ခ်စ္ရျခင္း ျဖစ္သည္၊
မိဘက
သား သမီးကုိ ခ်စ္သည္ဟု ဆုိရာ၌ သား သမီးတုိ႔ကုိ ၾကည့္ေနရလွ်င္ ကုိယ့္သႏၲာန္ တဏွာသည္
သာသာယာယာ ရွိ၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ မိဘက သား သမီးကုိ ခ်စ္၏၊ ထုိခ်စ္ပါသည္ဟု ဆုိရေသာ သားက
(သမီးက) ကုိယ့္နာမည္ ပ်က္ေအာင္ ကုိယ့္စီးပြား ဆုတ္ ယုတ္ေအာင္ လုပ္လုိက္လွ်င္ ထုိသားအေပၚ
(သမီးအေပၚ)၌ အခ်စ္ ေလ်ာ့သြား၏၊ ၾကပ္ၾကပ္ အျပစ္ျပဳေသာအခါ ထုိသား သမီးကုိပင္ မုန္းလာသည္၊
(သား သမီးအေပၚ တဏွာခ်စ္ ကင္း၍ ေဒါသ ျဖစ္လာသည္)ဟု ဆုိရသည္၊ သမီး ခင္ပြန္း အခ်င္းခ်င္း
ခ်စ္ၾကျခင္း မုန္းၾကျခင္းမ်ားလည္း ဤနည္းႏွင္ႏွင္တည္း၊ အမွန္မွာ “အတၱသမံ ေပမံ နတိၳ=ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ
ခ်စ္ျခင္းႏွင့္ တန္းတူေသာ ခ်စ္ျခင္း မရွိ” ဟုသာ မွတ္ပါ။
ပ႒ာန္း အမႊန္း
နီလာ နီလာ နိစၧရႏၲိ ၊ ပီတာ ပီတာ စ ရံသိေယာ ။
ေလာဟိတာ ေလာဟိတာ စာဘာ ၊ ၾသဒါေတာဒါတရံသိေယာ ။
တမွာ တမွာ စ မဥၨိ႒ာ ၊ ပဘာသႏၲိ ပဘႆရာ ။
ဧ၀ံ ဆဗၺဏၰရံသီ ေသာ ၊ ဌာတု ေမ ဘဂ၀ါ သိေရ ။
ပ႒ာနံ-နက္နဲထူးဆန္း ပ႒ာန္းက်မ္းကို။ သမၼသႏၲႆ-အႏုလံု ပဋိလံု အစုန္အဆန္ အဖန္ဖန္ ဆင္ျခင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏။
နီလာ-ဆံေတာ္ မုတ္ဆိတ္ေတာ္ မ်က္၀န္းေတာ္တခို စိမ္းညိဳေသာအရပ္ဌာနမွ။
နီလာ-ၾကာညိဳ ခြါညိဳ, ရတနာအညိဳကဲ့သို႔ စိမ္းတစိုစို ျမသားလိုျဖင့္ ညိဳေမွာင္ေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္တို႔သည္။
နိစၧရႏၲိ-ေန-အေထာင္, လ-အေထာင္, ျဗဟၼာနတ္အေရာင္ ရတနာန၀ရတ္ အေရာင္တို႔ကို ထိပ္ေခါင္က လႊမ္းမိုး၍ ျဖိဳးျဖိဳးၾကြယ္ၾကြယ္ အံ့ၾသဘြယ္လွ်င္ အဆန္းတၾကယ္ ကြန္႔ျမဴးေတာ္မူၾကေလကုန္၏။
လူ႔အထက္တန္း တက္ရာလမ္း အပုိင္း(၁)
သုတ္ပါေထယ်ပါဠိေတာ္
သိဂၤါေလာဝါဒသုတ္မွ ထုတ္ႏုတ္ခ်က္
သိဂၤါလသတို႔သား။ ။ သိဂၤါလသတုိ႔သားသည္ နဂုိက ဘုရားကုိ မၾကည္ညိဳ၊ ထုိ႔ေနာက္ ဘုရားရွင္၏ ေလာကႀကီးပြား ေရးတရားမ်ားကုိ ၾကားရမွ ဘုရားကုိ ၾကည္ညိဳ၍ တရား သံဃာေတာ္ကုိပါ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ေလသည္။ ထုိသတို႔သားအား ေဟာေတာ္မူအပ္ေသာ တရားေတာ္သည္ ဗ်ဂ ၣပဇၨသုတ္၌ ပါၿပီးေသာ တရားေတာ္မ်ားႏွင့္ တခ်ဳိ႕ သေဘာတူ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သေဘာမတူေသာ တခ်ဳိ႕က်င့္ဝတ္မ်ားကုိ ထုတ္ျပပါမည္။
အဂတိမလုိက္ရ။ ။ ဘက္လုိက္ျခင္း မ်က္ႏွာလုိက္ျခင္းကုိ “ အဂတိဂမန= မလုိက္ထိုက္သည္ကုိ လုိက္ျခင္း၊ မျပဳထုိက္သည္ကုိ ျပဳျခင္း ’’ ဟု ေခၚ၏။ ထုိအဂတိသည္ “ ဆႏၵာဂတိ၊ ေဒါသာဂတိ၊ ေမာဟာဂတိ၊ ဘယာဂတိ ’’ ဟု ေလးပါးရွိ၏။
လူ႔အထက္တန္း တက္ရာလမ္း အပုိင္း(၂)
ဥစၥာပ်က္ေၾကာင္း (၆)ပါး
(၁) ေသရည္အရက္ ဘိန္းကေစာ္ ေသာက္စားမႈကို အထပ္ထပ္ ျပဳလုပ္ျခင္း။
(၂) အခ်ိန္မရွိမွ လမ္းထြက္မႈကုိ ျပဳျခင္း။
(၃) ပြဲသဘင္၌ လွည့္လည္ျခင္း။
(၄) အေလာင္းအစား အကစားမႈကို အဖန္ဖန္ျပဳျခင္း။
(၅) မေကာင္းေသာ မိတ္ေဆြႏွင့္ အခါခါ ေပါင္းျခင္း။
(၆) ပ်င္းရိမႈကုိ အဖန္ဖန္ ျပဳျခင္း။
ဤ(၆)ပါးသည္ စည္းစိမ္ဥစၥာ ပ်က္စီးျခင္း၏ အေၾကာင္းမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။
ေဆာင္။ ။ အရက္ေသရည္၊ ဘိန္းစသည္ကို၊ အလီလီရက္၊ ေသာက္စားဖက္၏။ လမ္းထြက္လည္ေသာ္၊ ခ်ိန္မေတာ္တည့္၊ ရႊင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပင္၊ ပြဲသဘင္ဝယ္၊ အစဥ္ေလာင္းစား၊ အကစားႏွင့္၊ တရားပ်က္ေခ်ာ္၊ မသူေတာ္ကို၊ မိတ္ေဖာ္အေပါင္း၊ ခ်စ္ေဆြေကာင္းတဲ့၊ အေၾကာင္းေပၚျငား၊ အပ်င္းမ်ားသည္…. ေျခာက္ပါး ဥစၥာပ်က္ေၾကာင္းတည္း။
လူ႔အထက္တန္း တက္ရာလမ္း အပုိင္း(၃)
အခ်ိန္မေတာ္ လွည့္လည္ျပစ္ (၆)ပါး
(၁) မိမိကိုယ္ကုိေသာ္မွ လုံၿခဳံေအာင္ မေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ျခင္း။
(ညဥ့္အခါ အခ်ိန္မေတာ္မွ လမ္းထြက္လွ်င္ မီးမပါသူမွာ သစ္ငုတ္စသည္ကုိလည္း နင္းမိတတ္၏၊ ညဥ့္အခါ၌ ေႁမြမ်ားထြက္တတ္၊ တေစၧသရဲတုိ႔ လွည့္လည္တတ္ရကား ထိုေႁမြ၊ ထုိတေစၧသရဲတုိ႔ႏွင့္ ေတြ႕ရတတ္၏၊ ရန္သူတုိ႔ကေသာ္လည္း ေခ်ာင္း၍ ဖမ္းတတ္ သတ္တတ္၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိကုိယ္ကုိ လုံၿခဳံေအာင္ မေစာင့္ ေရွာက္ႏုိင္။)
(၂) သားမယားကုိလည္း လုံၿခဳံေအာင္ မေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ျခင္း။
(အိမ္ရွင္လုပ္သူက အခ်ိန္မေတာ္ လမ္းထြက္သြားေသာအခါ သားသမီးမ်ားႏွင့္ အိမ္ရွင္မသည္လည္း အခ်ိန္မေတာ္ လမ္းထြက္တတ္ၾက၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ သားသမီးမ်ားလည္း ေဘးရန္ေတြ႕ရတတ္၏၊ အိမ္ရွင္မလည္း အျခားေယာက်္ား ႏွင့္ ေဖာက္ျပား၍ ပ်က္စီးတတ္၏၊ မိမိအိမ္မွာပင္လည္း အိမ္ရွင္ေယာက်္ားမရွိေသာ ညဥ့္အခ်ိန္မွာ အျခားေယာက်္ား က အတင္းဖ်က္ေသာေၾကာင့္ ပ်က္စီးရတတ္၏၊ ဤနည္းအားျဖင့္ သားသမီး မယားမ်ားပင္ မလုံၿခဳံဘဲ ရွိရသည္။)
လူ႔အထက္တန္း တက္ရာလမ္း အပုိင္း(၄)
အေလာင္းအစားအျပစ္ (၆)ပါး
အေလာင္းအစား ကစားမႈစသည္ကုိ ျပဳရာ၌…..
(၁) ႏုိင္သူသည္ သူ႔ဥစၥာကုိ (အေပါင္ျပဳထားေသာ ပုဆုိး ေခါင္းေပါင္းစသည္ကို) အမ်ားေရွ႕၌ပင္ ယူရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏုိင္သူကို ႐ႈံးသူက ရန္ၿငိဳးထားေသာေၾကာင့္ ရန္မ်ားတတ္ေလသည္။
(၂) ႐ႈံးသူလည္း ဆုံး႐ႈံးသြားေသာ မိမိဥစၥာမ်ားကို ေတြးကာ ႏွေျမာရ ဝမ္းနည္းရ၏။
(၃) လက္ေတြ႔အားျဖင့္ ဥစၥာကုန္ခန္းရ၏။
(ကစားသမားတုိ႔တြင္ ပစၥည္းဥစၥာႏွင့္ ေနႏုိင္သူ အနည္းငယ္သာ ရွိ၏၊ ကစားသမားအမ်ားစုမွာ နဂုိရွိၿပီးေသာ ပစၥည္းပါ ကုန္တတ္ေလသည္။)
(၄) တရား႐ုံး၌ ကစားသမားကုိ သက္ေသေပးလွ်င္ တရားေတြ႔ဘက္တို႔က သူဟာ ကစားသမား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူ၏စကားကုိ အတည္မယူသင့္ပါဟု ေျပာဆုိတတ္ၾက၏။
(၅) မိတ္ေဆြတုိ႔က ေျပာဆုိဆုံးမ၍ မရေသာေၾကာင့္ ထုိကစားသမားကို အေပါင္းအသင္း မလုပ္ၾကေတာ့၊ သူ႔ကို အကူအညီ မေပးၾကေတာ့၊ သူ႔အတြက္ တရား႐ုံး၌ ကိစၥရွိလွ်င္လည္း သက္ေသ မလုိက္ၾကေတာ့၊ ဤနည္း အားျဖင့္ မိတ္ေဆြမ်ား၏ လႊမ္းမုိးျခင္းကုိ ခံရေလသည္။
လူ႔အထက္တန္း တက္ရာလမ္း အပုိင္း(၅)
မိတ္ေဆြတု (၄)ေယာက္
(၁) အညဒတၳဳဟရ - စင္စစ္အားျဖင့္ သူကသာ ေဆာင္ယူတတ္သူ။
(၂) ဝစီပရမ - စကားအားျဖင့္ ေပးတတ္သူကဲ့သုိ႔ ျဖစ္သူ။
(၃) အႏုပိယဘာဏီ - အလုိလုိက္၍ အႀကိဳက္ကုိသာ ေျပာတတ္သူ။
(၄) အပါယသဟာယ - ပ်က္စီးေၾကာင္းအမႈတုိ႔၌ အေပါင္းအေဖာ္ျဖစ္သူ။
ဤေလးေယာက္သည္ မိတ္ေဆြေခၚရေသာ္လည္း မိတ္ေဆြအစစ္ မဟုတ္ၾက၊ စီးပြားပ်က္စီးေၾကာင္းျဖစ္ေ
အညဒတၳဳဟရ။ ။ အညဒတၳဳ= စင္စစ္အားျဖင့္ + ဟရ= သူကသာ ေဆာင္ယူတတ္၊ သူကသာ အသာယူတတ္ေသာ မိတ္ေဆြတုသည္ ေလးေယာက္ရွိ၏။
(က) မိတ္ေဆြ၏အိမ္သုိ႔ သြားေသာအခါ မိမိက ေပးဖုိ႔ မရည္ရြယ္ဘဲ ထုိအိမ္၌ အဝတ္စသည္ကုိ ျမင္၍ လုိခ်င္ေသာေၾကာင့္ ထိုပစၥည္းကုိ ခ်ီးမြမ္း၏။ အိမ္ရွင္က မေပးလုိက္လွ်င္မေကာင္းေသာေၾ
(ခ) မိတ္ေဆြအိမ္သုိ႔ သြားေသာအခါ မိမိက လက္ေဆာင္ အနည္းငယ္ကုိ ယူသြား၍ မိတ္ေဆြထံမွ မ်ားမ်ားရဖုိ႔ရန္ ေမွ်ာ္လင့္သူ။
(ဂ) မိမိမွာ ေဘးတစ္စုံတစ္ခု ျဖစ္ေနခ်ိန္ဝယ္ မိတ္ေဆြ၏ အကူအညီကို လိုလား၍ အလုပ္ကုိ (အေစ အပါးကဲ့သုိ႔) အလြန္ျပဳလုပ္ေပးတတ္ေသာ္လည္း
(ဃ) မိတ္ေဆြအျဖစ္ျဖင့္ ေပါင္းေသာ္လည္း တကယ္အက်ဳိးလုိလား၍ ေပါင္းသည္မဟုတ္၊ မိမိအတြက္ တစ္စုံတစ္ခုေသာ အက်ဳိးကို ေမွ်ာ္၍ေပါင္းသူ။
ဤေလးေယာက္သည္ သူ႔ဘက္ကခ်ည္း အသာယူ၍ ေပါင္းေသာေၾကာင့္ မိတ္ေဆြစစ္ မဟုတ္၊ မိတ္ေဆြအတုသာ ျဖစ္သည္။
လူ႔အထက္တန္း တက္ရာလမ္း အပုိင္း(၆)
မိတ္ေဆြစစ္ (၄)ေယာက္
(၁) ဥပကာရ - ေက်းဇူးျပဳတတ္သူ။
(၂) သမာနသုခဒုကၡ - ေကာင္းတူ ဆိုးဖက္ျဖစ္သူ။
(၃) အတၳကၡာယီ - ေကာင္းေသာ စီးပြားေရး ခ်မ္းသာေရးကုိ ေျပာေပးေလ့ရွိသူ။
(၄) အႏုကမၸက - မိမိကို သနားေစာင့္ေရွာက္တတ္သူ။
ဤေလးေယာက္သည္ အလြန္ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ မိတ္ေဆြအစစ္မ်ား ျဖစ္ၾက၏။
ဥပကာရ။ ။ ႀကဳံလာေသာ ကိစၥအားေလ်ာ္စြာ ေက်းဇူးျပဳေဖာ္ရေသာ မိတ္ေဆြကုိ “ ဥပကာရမိတ္ေဆြ ’’ ဟု ေခၚ၏။
(က) မိမိမိတ္ေဆြ ေသရည္အရက္ေသာက္၍ မူးေနသည္ကုိေသာ္လည္းေကာင္း၊
(ခ) ထုိကဲ့သုိ႔ မူးေမ့ေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေစ၊ အရပ္တစ္ပါးသုိ႔ သြားေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေစ အိမ္ကဥစၥာကို သူတစ္ပါးတို႔ ခိုးယူသြားမည္စုိး၍ ဥစၥာကို ေစာင့္ေရွာက္ေပးသူ။
(ဂ) မိတ္ေဆြ၌ ေၾကာက္စရာေဘး ေပၚလာလွ်င္ ထုိေဘးကို ကာကြယ္ေသာအားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ စိတ္အားမငယ္ေအာင္ “ ဘာေၾကာက္ရမွာလဲ ’’ စသည္ကုိ ေျပာ၍ အားေပးေသာအားျဖင့္ျဖစ္ေစ အားကုိးရသူ။
(ဃ) မိတ္ေဆြ၌ ေငြကုန္ဖို႔ရန္ ကိစၥတစ္ခုခုႀကဳံလွ်င္ (မိမိကလည္း ေထာက္ပံ့ႏုိင္ပါမူ) သူက ေတာင္းလာ ေသာ အကူအညီထက္ ပုိ၍ပင္ ေပးသူ။
လူ႔အထက္တန္း တက္ရာလမ္း အပုိင္း(၇)
အႏုကမၸက။ ။ သနားေစာင့္ေရွာက္တတ္ ခ်ီးေျမႇာက္တတ္ေသာ မိတ္ေဆြကုိ “ အႏုကမၸက ’’ ဟု ေခၚ၏။ ထုိမိတ္ေဆြလည္း ေလးမ်ဳိးပင္ ရွိ၏။
(က) မိတ္ေဆြမွာ ဥစၥာစည္းစိမ္ ဂုဏ္သိန္ရာထူး ပ်က္သည္ကိုျဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြ၏ သားသမီး အေျခြအရံ တုိ႔မွာ ထုိကဲ့သုိ႔ ပ်က္သည္ကို ျဖစ္ေစ ျမင္ရ ၾကားရလွ်င္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သူ။ (နဂိုက ကိုယ့္ထက္သာ၍ မနာလုိေနသူတုိ႔ကား ထုိကဲ့သုိ႔ ပ်က္စီးသည္ကို ျမင္ရ ၾကားရလွ်င္ ေပ်ာ္ရႊင္တတ္ၾကသည္။)
(ခ) မိတ္ေဆြမွာျဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြ၏ သားသမီး အေႁခြအရံတို႔မွာျဖစ္ေစ ဥစၥာ စည္းစိမ္ ဂုဏ္သိန္ ရာထူး တုိးတက္ေနသည္ကို ျမင္ရ ၾကားရလွ်င္ ဝမ္းေျမာက္သူ။
(နဂုိက မနာလုိေနသူတို႔ကား ထုိသုိ႔ တိုးတက္သည္ကုိ ျမင္ရ ၾကားရလွ်င္ စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္တတ္ၾကသည္။
(ဂ) မိမိမိတ္ေဆြ၏အျပစ္ကုိ အျခားသူတို႔က ေျပာလွ်င္ “ ဒီလုိ မေျပာပါႏွင့္၊ ဒီအျပစ္မ်ဳိး မရွိပါ ” ဟု ကန္႔ကြက္တားျမစ္သူ။
(နဂုိက ဣႆာ(မနာလုိ) ျဖစ္ေနသူတုိ႔ကား ထုိသုိ႔ အျပစ္ေျပာသံၾကားလွ်င္ ေထာက္ခံ၍ပင္ ေျပာတတ္ၾကသည္။)
လူ႔အထက္တန္း တက္ရာလမ္း အပုိင္း(၈)
ပ်ားကုိ ပုံျပဳ။ ။ စီးပြားကို တရားသျဖင့္ စုေဆာင္းရာ၌ လုံးခနဲ ခဲခနဲ တစ္ခါတည္း စုပုံ၍ ရဖို႔ရာ မလြယ္ကူပါ။ ေရွးဦးစြာ ပ်ားတုိ႔၏ ပ်ားရည္စုပုံကို စဥ္းစားပါ။ ပ်ားတို႔သည္ ပန္းပြင့္ေပါင္းမ်ားစြာမွ ဝတ္ရည္ကို စုပ္ယူၾက၏။ ထုိသုိ႔ စုပ္ယူသည့္ အတြက္ ပန္းပြင့္တို႔သည္ ညႇဳိးႏြမ္း ေျခာက္ေသြ႔၍ မေနရစ္၊ လန္းၿမဲလန္း၊ လွၿမဲလွ၊ ေမႊးၿမဲေမႊးေနရစ္၏။ သို႔ေသာ္ ပ်ားတုိ႔၌ကား ပ်ားရည္ေတြ မ်ားစြာ စုမိေလသည္။ ထုိ႔အတူ အေရာင္းအဝယ္လုပ္ရာ၌လည္းေကာင
ျခကို တု။ ။ “ ျခ ” ဟု ေခၚအပ္ေသာ သတၱဝါကေလးတုိ႔သည္ ေျမမႈန္္႔ကေလးမ်ားကုိ အနည္းငယ္စီ သယ္ယူၾက၏။ ထုိသုိ႔ သယ္ယူပုံကို ၾကည့္ရလွ်င္ ေတာင္ပုိ႔ႀကီး ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ထင္ႏုိင္စရာ မရွိ။ သုိ႔ေသာ္ ထုိျခကေလးမ်ားသည္ လုံ႔လဝီရိယ အလြန္ေကာင္းရကား မၾကာမီပင္ သူတုိ႔ေနဖို႔ရာ ေတာင္ပို႔ႀကီး ျဖစ္လာေလသည္။ ထုိ႔အတူ တစ္ေန႔ တစ္ေန႔လွ်င္ တစ္မူး တစ္မတ္မွ်ေလာက္ စုႏုိင္႐ုံျဖင့္ ဥစၥာႂကြယ္ဝသူ ျဖစ္ႏုိင္မည္ဟု မထင္ႏုိင္ပါ။ သုိ႔ရာတြင္ မွန္မွန္စုလုိက္ေသာအခါ အေတာ္ၾကာလွ်င္ ဥစၥာအထုပ္ကေလးကုိ ျမင္ရ၍ ထုိအထုပ္ကေလးမွ အထုပ္ႀကီးျဖစ္ကာ ဥစၥာရွင္ ျဖစ္လာႏုိင္ပါသည္။
လူ႔အထက္တန္း တက္ရာလမ္း အပုိင္း(၉)
မိဘႏွစ္ပါး
ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ မိဘႏွစ္ပါးကုိ ျဗဟၼာဟုလည္းေကာင္း၊ ဆရာဟုလည္းေကာင္း၊ အလွဴခံထုိက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ ဟု လည္းေကာင္း တင္စား၍ ေဟာေတာ္မူ၏။
(တိက အဂၤုတၱဳိရ္၊ ပထမပံ၊ ေဒဝဒူတဝဂ္၊ ပထမသုတ္)
ျဗဟၼာႏွင့္တူပုံ။ ။ ျဗဟၼာတို႔သည္ သတၱဝါတို႔အေပၚ၌ ေမတၱာစိတ္ က႐ုဏာစိတ္ မုဒိတာစိတ္ ဥေပကၡာစိတ္ ထားႏိုင္ၾကသကဲ့သုိ႔ မိဘတို႔လည္း သားသမီးတို႔အေပၚ၌ ထိုစိတ္ေလးမ်ဳိးစလုံး ထားႏုိင္ၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မိဘႏွစ္ပါးကုိ ျဗဟၼာႏွင့္ စိတ္ျခင္းတူေသာေၾကာင့္ “ ျဗဟၼာ ” ဟု တင္စား၍ ေခၚႏိုင္ေပသည္။
မိဘ၏ ေမတၱာစိတ္။ ။ ကေလးငယ္သည္ ဝမ္းထဲ၌ ပဋိသေႏၶ တည္ေနစဥ္ “ ငါ၏ ကေလးမ်က္ႏွာကို ကုိယ္အဂၤါ ျပည့္ျပည့္စုံစုံျဖင့္ ဘယ္ေတာ့ ျမင္ရပါ့မတုံး ” ဟု ကေလးကုိ ျမင္လုိေသာ ေမတၱာစိတ္သည္ မိဘတုိ႔မွာ မဖြားမီကပင္ ျဖစ္ေန၏။ ဖြားျမင္လာေသာ ကေလးမ်က္ႏွာကို ျမင္ရ၍ အလြန္ခင္မင္ေသာ ေမတၱာစိတ္ ျဖစ္ျပန္ေလသည္။ (ဤသို႔ ကေလးမ်က္ႏွာကို ျမင္ရျခင္းကုိအေၾကာင္းျပဳ၍ ေမြးဖြားျခင္းကို “ မ်က္ႏွာျမင္ ” ဟု ေခၚၾကသည္။) မိဘ၏ က႐ုဏာစိတ္။ ။ မိမိ၏ ကေလးငယ္သည္ ပက္လက္ကေလး အိပ္ေနတုန္းဝယ္ ျခင္ကုိက္ျခင္း၊ ၾကမ္းပုိး ကိုက္ျခင္း၊ ႏို႔ဆာျခင္းေၾကာင့္ ငိုေသာ အသံကို မိဘတို႔ ၾကားလုိက္ရလွ်င္ သနားေသာ က႐ုဏာစိတ္ ျဖစ္၏။ ထုိက႐ုဏာေၾကာင့္ အေျပးလာ၍ ျခင္ကို ေျခာက္ၾက၊ ႏုိ႔တုိက္ၾက၏။ မက်န္းမမာ ျဖစ္ျပန္လွ်င္ အလြန္သနားေသာ က႐ုဏာစိတ္ ျဖစ္ၾကျပန္၏။ ဤသုိ႔လွ်င္ မိဘတို႔မွာ အခါအားေလ်ာ္စြာ က႐ုဏာစိတ္လည္း ျဖစ္ရေလသည္။
အနာဂတ္သာသနာေရး အပိုင္း(၅၃) သစၥာေလးပါးပါဠိေတာ္ျမန္မာျပန္ ႏွင့္ ဒုကၡသစၥာရွင္းလင္းခ်က္
သစၥာေလးပါးပါဠိေတာ္ျမန္မာျပန္
ဒုကၡသစၥာ
ဘိကၡဳတုိ႔
… ယခုျပမည့္ တရားသည္ ““ဒုကၡ””ဟုေခၚအပ္ေသာ အရိယသစၥာတည္း၊ ပဋိသေႏၶ ေနရျခင္းလည္း ဒုကၡ,
အုိရျခင္းလည္း ဒုကၡ, နာရျခင္းလည္း ဒုကၡ, ေသရျခင္းလည္း ဒုကၡ, မုန္းသူတုိ႔ႏွင့္ အတူေနရျခင္းလည္း
ဒုကၡ, ခ်စ္သူတုိ႔ႏွင့္ ကဲြရျခင္းလည္း ဒုကၡ, လုိတာမရျခင္းလည္း ဒုကၡ, အခ်ဳပ္အားျဖင့္ကား…(ဥပါဒါန္ဟု
ေခၚရေသာ တဏွာ, ဒိ႒ိတုိ႔၏ အာ႐ံုျဖစ္ေသာ) ဤ ခႏၶာတစ္ကုိယ္လံုး ဒုကၡတံုးႀကီး ျဖစ္သည္။
သမုဒယသစၥာ
ဘိကၡဳတုိ႔ … ယခုျပမည့္ တရားသည္
““ဒုကၡသမုဒယ””ဟု ေခၚအပ္ေသာ အရိယသစၥာတည္း၊ တဏွာသည္ ေနာက္ဘ၀သစ္ကုိ ျပဳေလ့ရွိ၏၊
ႏွစ္သက္မႈ တပ္မက္မႈ ႏွင့္အတူ ျဖစ္၏၊ ခႏၶာကုိယ္ အတၱေဘာ ျဖစ္ျဖစ္သမွ်၌ လြန္စြာ စံုမက္
ႏွစ္သက္တတ္၏၊ ဤတဏွာဟူသည္ အဘယ္နည္း၊… ကာမဂုဏ္တုိ႔၌ တပ္မက္မႈ ကာမတဏွာ, သႆတဒိ႒ိႏွင့္အတူ
ျဖစ္ေသာ ဘ၀တဏွာ, ဥေစၦဒဒိ႒ိႏွင့္အတူျဖစ္ေသာ ၀ိဘ၀တဏွာ ဤသံုးပါးတည္း။
Monday, 2 June 2014
နတ္ေတာ္လ
နတ္ေတာ္လ
နတ္ေတာ္သည္ ျမန္မာျပကၡဒိန္၏ နဝမလ။ နတ္ေတာ္လတြင္ ၂၉ ရက္ရွိသည္ (ရက္မစုံ)။
နတ္တဝ္ (နတ္ေတာ္) အမည္ရွိသည့္ ကိုးလေျမာက္ ျမန္မာလသည္ ႏိုဝင္ဘာ၊ ဒီဇင္ဘာ အတြင္း က်ေရာက္သည္။ ေရွးျမန္မာတို႔ နတ္ကိုးျခင္းမွာ ဗုဒၶသာသနာအား လက္ခံရရွိျခင္း မရွိခဲ့စဥ္ကတည္းက ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ 'တဝ္' ေဝါဟာရသည္ 'ျမတ္သည္' ဟုအဓိပၸာယ္ ရျပီး ယခုလအတြင္း ေကာက္ပဲသီးႏွံ ရိတ္သိမ္းသည့္အခါ သီးႏွံ အမ်ားအျပား ရေစရန္ နတ္ကိုးေလ့ရွိၾကသလို ယခုလအတြင္း ေတာင္သူမ်ား ေကာက္ႀကီးစပါး ရိတ္သိမ္းၾကသည္။ အထိမ္းအမွတ္ ပန္းမ်ာ သဇင္ပန္း (Bulbaphyllum-auricomum) ျဖစ္တယ္။
ပြဲေတာ္
နတ္ေတာ္လတြင္ စာဆိုေတာ္ပြဲရွိသည္။
နတ္ေတာ္သည္ ျမန္မာျပကၡဒိန္၏ နဝမလ။ နတ္ေတာ္လတြင္ ၂၉ ရက္ရွိသည္ (ရက္မစုံ)။
နတ္တဝ္ (နတ္ေတာ္) အမည္ရွိသည့္ ကိုးလေျမာက္ ျမန္မာလသည္ ႏိုဝင္ဘာ၊ ဒီဇင္ဘာ အတြင္း က်ေရာက္သည္။ ေရွးျမန္မာတို႔ နတ္ကိုးျခင္းမွာ ဗုဒၶသာသနာအား လက္ခံရရွိျခင္း မရွိခဲ့စဥ္ကတည္းက ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ 'တဝ္' ေဝါဟာရသည္ 'ျမတ္သည္' ဟုအဓိပၸာယ္ ရျပီး ယခုလအတြင္း ေကာက္ပဲသီးႏွံ ရိတ္သိမ္းသည့္အခါ သီးႏွံ အမ်ားအျပား ရေစရန္ နတ္ကိုးေလ့ရွိၾကသလို ယခုလအတြင္း ေတာင္သူမ်ား ေကာက္ႀကီးစပါး ရိတ္သိမ္းၾကသည္။ အထိမ္းအမွတ္ ပန္းမ်ာ သဇင္ပန္း (Bulbaphyllum-auricomum) ျဖစ္တယ္။
ပြဲေတာ္
နတ္ေတာ္လတြင္ စာဆိုေတာ္ပြဲရွိသည္။
Subscribe to:
Posts (Atom)