တို႔တစ္ေတြ ဘုရားရွိခိုးကန္ေတာ့တိုင္းမွာ အပါယ္ေလးပါး၊ ကပ္သံုးပါး၊ ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး
စသည္ျဖင့္ ကင္းလြတ္ရပါလို၏လို႔ ဆုေတာင္းၾကပါတယ္။ ဆုေတာင္းတိုင္းလည္း မရႏိုင္ပါဘူး။
ကိုယ္ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံႏွင့္ အတိတ္က ဘ၀ဆက္တိုင္း ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ကု
သိုလ္ကံ၊ အကုသိုလ္ကံ အားေလ်ာ္စြာ အကုသိုလ္ရဲ႕ ဆိုးက်ိဳးကို ခံစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ
ေၾကာင့္ကံျဖတ္လုပ္ငန္းျဖစ္တဲ့ ၀ိပႆနာတရားကို ေလ့လာဆည္းပူး က်င့္ႀကံႀကိဳးကုတ္ အား
ထုတ္ပါမွ တစ္နည္း အနည္းဆံုး ေသာတာပန္ျဖစ္မွ အပါယ္ေလးပါးလြတ္ပါ့မယ္။
ေသာတာပန္ဆိုတာ နိဗၺာန္သို႔သြားရာ ေရစီးေၾကာင္း၊ နိဗၺာန္သို႔သြားရာ လမ္းမႀကီးေပၚ
သို႔ ေရာက္ရွိသြားၿပီးျဖစ္သူ၊ ထိုသို႔ နိဗၺာန္သို႔သြားရာလမ္းကို ေရာက္ေနသျဖင့္ အပါယ္ေလးပါး
တံခါးပိတ္၍ နိဗၺာန္ေရာက္ဖို႔အတြက္ စိတ္ခ်ရသူ ျဖစ္ပါတယ္။
အပါယ္ေလးပါးရဲ႕ ဆိုးက်ိဳးေတြကို သိထားတဲ့သူက အပါယ္က်မွာ ေၾကာက္ပါတယ္။ အ
ခ်ိဳ႕ ပုဂၢိဳလ္ေတြက်ေတာ့ ေျပာလို႔ၾကားတာ၊ မေတြ႕ဘူးေတာ့ မေၾကာက္ဘူးဆိုတဲ့သူေတြ ရွိပါေန
ၾကပါတယ္။ မေၾကာက္တတ္လဲ အပါယ္ေလးပါးထဲက ျမင္ေနရတဲ့ တိရစၦာန္ေတြရဲ႕ ဆင္းရဲပံုကို
ေတာ့ ျငင္းလို႔မရပါဘူး။ တိရစၦာန္ဆိုတာ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညွင္းဆဲ၀ါဒ၊ ထိပ္ထိပ္လန္႔လန္႔နဲ႔အကုသိုလ္
မ်ားတဲ့ဘ၀၊ အလြန္ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။
လူေတြမွာ ကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္ အျဖဴအမဲကံေတြ လုပ္ေနေတာ့၊ ဘ၀တစ္ခုလံုးမွာ အ
မ်ားအားျဖင့္ မိစၦာဒိဌိ အကုသိုလ္ကံနဲ႔ ေနေနရေတာ့ ေသၿပီဆိုရင္ အပါယ္ဘံုေရာက္တာ မ်ားပါ
တယ္။ လူတစ္သိန္းေသလို႔ တစ္ေယာက္ လူျပန္ျဖစ္ဖို႔ နည္းတယ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာခဲ့
ပါတယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ အပါယ္ဘံုေရာက္တဲ့ အပါယ္သားေတြမွာ ကုသိုလ္ဆိုတာ မရွိ။ အကုသိုလ္
ေတြသာ တင္းတင္းျပည့္နက္ ေနတယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္ လူျပန္ျဖစ္မယ္ဆိုတာ ေတြးလို႔
ေတာင္ မရႏိုင္ပါ။
တို႔တစ္ေတြမွာ ဂဂၤ ါ၀ါဠဳ သဲစုမက အဆူဆူ ပြင့္သြားတဲ့ ဘုရားေတြရဲ႕တရားကို နာရသူ
ေတြ ကၽြတ္တမ္း၀င္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တို႔တစ္ေတြ ဘယ္ကိုေရာက္ေနၾကသလဲ။ ရွိပါ
ေစေတာ့...။ အခု အခ်ိန္ဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္တာရယ္၊ ဘုရားသာသနာတြင္း ျဖစ္တာရယ္၊
လမ္းေကာင္းညႊန္ျပမယ့္ ဆရာေကာင္း ရွိေနတာရယ္။ ၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ဖို႔ အသင့္
ေတာ္ဆံုး ျဖစ္ေနတာရယ္၊ ဒီလို ျပည့္စံုေနမွေတာ့ ဒီဘ၀ ဒီခႏၶာ ဇတ္သိမ္းၿပီး၊... အနည္းဆံုး
အပါယ္ေလးပါးလြတ္တဲ့ ေသာတာပန္ အရိယာႏြယ္ျဖစ္ေအာင္ တရားအားထုတ္သင့္ပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ဒါန၊ သီလ၊ သမထကုသိုလ္ေတြေၾကာင့္ အပါယ္
မေရာက္ႏိုင္ဘူးလို႔ ထင္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေတြက ကုသိုလ္ကံ အက်ိဳးေပးရင္ လူ႕ျပည္၊ နတ္
ျပည္ကို ေရာက္ပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ လုပ္ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္အရွိန္ကုန္ရင္ အပါယ္ဘံုျပန္ေရာက္ႏိုင္ပါ
တယ္။ အပါယ္ဘံုကို ယာယီပိတ္ကုသိုလ္လို႔ ေခၚဆိုႏိုင္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဒါန၊ သီလေလာက္နဲ႔ တင္းတိမ္မေနပါနဲ႔။ ပုတီးစိတ္၊ ေမတၱာပို႔လုပ္ေနရံုမွ်နဲ႔
အပါယ္ေလးပါးမွ မလြတ္ႏိုင္ပါဘူး။ အပါယ္တံခါး ထာ၀ရပိတ္ဆိုတာ အနည္းဆံုး ေသာတာပန္
ျဖစ္မွ စိတ္ခ်ရပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ တရားခ်စ္ခင္ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔ကလည္း အကုသိုလ္ကိုေၾကာက္ပါ။
ကုသိုလ္ျပဳပါ။ ကုသိုလ္ျပဳတယ္ ဆိုရာမွာလည္း လူ႕ျပည္၊ နတ္ျပည္ေရာက္တဲ့ ကုသိုလ္မ်ိဳးနဲ႔
တင္းတိမ္မေနၾကဘဲ အနည္းဆံုး အပါယ္ေလးပါးလြတ္တဲ့ ေသာတာပန္ အရိယာႏြယ္ျဖစ္ေအာင္
၀ိပႆနာတရားအားထုတ္ႏိုင္ကာ ျမတ္နိဗၺာန္ကို ရေရာက္ႏိုင္ၾကပါေစ ကုန္သတည္း။ ။
{ ဦးေစာ၀င္းထြန္း၏ စူဠေသာတာပန္မွ မဟာေသာတာပန္သို႔ မွ ထုတ္ႏုတ္ေရးသားပူေဇာ္
ပါသည္။ }
(မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)
“ဆုေတာင္းပတၱနာ”
ဓမၼဒါန၊ ဤပုညေၾကာင့္၊
ဘ၀သံသရာ၊ ေနာင္ျဖစ္ရာ၌၊
ပညာထူးခၽြန္၊ ျမင့္ကဲလြန္လ်က္၊
အမြန္ခ်မ္းသာ၊ နိဗၺဴတာကို၊
လ်င္စြာရေစ၊ ေတာင္းဆုေျခြသည္၊
မေသြျပည့္၀ပါေစေသာ္။ ။
ဦးသိန္းေ၀။
http://www.facebook.com/damanadi.tk
http://www.damanady.tk/ (ဓမၼနဒီ)တြင္လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။
(ပိုမိုျပည့္စံုေကာင္းမြန္ေအာင္ အဆင္ေျပသလို ျဖည့္စြက္ေရးသားျပဳျပင္ၿပီး Share ႏိုင္ပါသည္။)
